Το σήμα έφτασε περίπου στις 6.00 το απόγευμα της Τετάρτης, 29 Ιουλίου. Η Γεωργία Φραγκιαδάκη, κάτοικος Σητείας και μέλος των Εθελοντών Διασωστών Εκτακτων Αναγκών Κρήτης επί επτά χρόνια, γνώριζε ακριβώς τι έπρεπε να κάνει. Ειδοποίησε όλους τους ομαδάρχες και απέστειλε μαζικά μηνύματα στους αρμόδιους εθελοντές για να συνδράμουν στην κατάσβεση της φωτιάς.

Πήρε τον εξοπλισμό της και αποχώρησε από το σπίτι. «Η τελευταία σκέψη που κάνεις πριν κλείσεις την πόρτα είναι αν θα ξαναδείς την οικογένειά σου. Δεν μπορεί όμως να σε κρατήσει πίσω ο φόβος, όταν ξέρεις ότι υπάρχουν άλλες οικογένειες οι οποίες σε χρειάζονται», λέει στην «Κ».

Τεράστιο μέτωπο

Οι εθελοντές σε συντονισμό με τα αντίστοιχα κλιμάκια της Πυροσβεστικής και τον μηχανισμό της Πολιτικής Προστασίας συνέβαλαν κυρίως στην εκκένωση του οικισμού Γούδουρα, όπου διέμεναν περίπου 450 κάτοικοι -μεταξύ των οποίων υπερήλικες και άτομα με κινητικά προβλήματα- αλλά και στην επιχείρηση διάσωσης και μεταφοράς ενός πυροσβέστη που είχε τραυματιστεί και ακινητοποιηθεί σε δύσβατο σημείο στην περιοχή.

Ο άνεμος ήταν κάτι το εξωπραγματικό. Σήκωσε καύτρες. Μας χτυπούσαν οι πέτρες και τα χώματα. Φορούσαμε γάντια, κράνη και μάσκες-γυαλιά και πονούσαμε.

Οπως ανέφερε ο επικεφαλής των εθελοντών πυροσβεστών, Γιάννης Δασκαλάκης, η μεγαλύτερη δυσκολία ήταν οι ισχυροί άνεμοι, καθώς, όπως είπε, οι ριπές του ανέμου μπορεί να ξεπερνούσαν σε στιγμές και τα 100 χιλιόμετρα την ώρα. «Αντιλαμβανόμασταν ότι έχουμε να κάνουμε με ένα τεράστιο μέτωπο που κινούνταν ανεξέλεγκτα», τόνισε, λέγοντας πως υπήρξε φόβος πως οι φλόγες μπορεί να προσέγγιζαν τον οικισμό Γούδουρα, ο οποίος και εκκενώθηκε.

Εθελοντές πυροσβέστες στην Κρήτη: «Η τελευταία σκέψη πριν κλείσεις την πόρτα είναι αν θα ξαναδείς την οικογένειά σου»-1
Οι εθελοντές κατευθύνθηκαν εκεί, και όπως είπε ο κ. Δασκαλάκης, μέσα σε 20 λεπτά είχε ολοκληρωθεί η εκκένωσή του. «Οι κάτοικοι ήταν συνεννοήσιμοι, αλλά υπήρχε έντονη ανησυχία. Είχαμε μια ντουντούκα και πηγαίναμε πόρτα πόρτα ενώ είχαμε εντοπίσει ποια άτομα είχαν κινητικά προβλήματα».

Η Γεωργία Φραγκιαδάκη ήταν παρούσα σε όλη τη διαδικασία. «Επρεπε να διαχειριστούμε τον πανικό και το άγχος των ανθρώπων. Πλέον γνωρίζουμε πώς προσεγγίζουμε έναν άνθρωπο. Ο τόνος της φωνής είναι το πιο σημαντικό. Να είναι ήρεμος και επιβλητικός ταυτόχρονα. Να μην αφήνεις περιθώρια αλλά και να μην αγχώνεις τον κάτοικο. Μπορεί να σου ζητήσει 10 λεπτά να το σκεφτεί. Δεν υπάρχουν όμως 10 λεπτά να το συζητήσεις εκείνη τη στιγμή», περιέγραψε. Οπως τόνισε, την ώρα που επιχειρεί απομονώνει το συναίσθημα για να λειτουργήσει σωστά. Αυτό ωστόσο δεν ήταν τόσο εύκολο όταν μετά τις 2.00 τα ξημερώματα η ομάδα ειδοποιήθηκε πως ένας πυροσβέστης, τον οποίο μάλιστα οι περισσότεροι γνώριζαν, είχε τραυματιστεί και εγκλωβιστεί σε δύσκολο σημείο.

Η διάσωση ενός συναδέλφου

Ο κ. Δασκαλάκης περιέγραψε τη μεγάλη δυσκολία τόσο του να αποκτήσουν πρόσβαση στον τραυματία όσο και να μπορέσουν να τον μεταφέρουν. Επρεπε να περπατήσουν ανάμεσα σε βράχια και φθαρμένα συρματοπλέγματα υπό αντίξοες συνθήκες. «Ο άνεμος ήταν κάτι το εξωπραγματικό. Σήκωσε καύτρες. Μας χτυπούσαν οι πέτρες και τα χώματα. Φορούσαμε γάντια, κράνη και μάσκες-γυαλιά και πονούσαμε». Για την κ. Φραγκιαδάκη, ήταν η πρώτη φορά που βίωνε κάτι τόσο ακραίο. «Δεν μπορούσες να κρατηθείς όρθιος και την ίδια στιγμή έπρεπε να μεταφερθεί εξοπλισμός, φαρμακεία και σανίδα».

Η ομάδα ένιωσε ανακούφιση που τα κατάφερε, καθώς το κλίμα στην Κρήτη είναι ιδιαίτερα βαρύ λόγω του θανάτου δύο πυροσβεστών, ηλικίας 25 και 58 ετών, οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους επί το έργον και εντοπίστηκαν νεκροί στο Ρέθυμνο.

Η έμπειρη εθελόντρια ανέφερε πως ήταν τόσο δύσκολη η κατάσταση που χρειάζονταν δύο έως και τρία άτομα μόνο και μόνο για να ανοίξουν το φερμουάρ του φαρμακείου και να βγάλουν έναν επίδεσμο. Η ψυχολογική πίεση ήταν εξίσου μεγάλη καθώς οι εθελοντές γνώριζαν πως κάθε δευτερόλεπτο που περνούσε ήταν κρίσιμο για τον τραυματία. «Γνωρίζουμε τις διεργασίες που γίνονται στο σώμα κάποιου που είναι τραυματισμένος τόση ώρα και πόσο επείγον είναι να μεταφερθεί σε ασφαλές περιβάλλον, ειδικά όταν το άτομο είναι ήδη εξαντλημένο», υπογράμμισε.

Με τη συνδρομή των εθελοντών, ο πυροσβέστης μεταφέρθηκε με ασφάλεια στο ασθενοφόρο και μετέβη στο νοσοκομείο. Η ομάδα ένιωσε ανακούφιση που τα κατάφερε, καθώς το κλίμα στην Κρήτη είναι ιδιαίτερα βαρύ λόγω του θανάτου δύο πυροσβεστών, ηλικίας 25 και 58 ετών, οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους επί το έργον και εντοπίστηκαν νεκροί στο Ρέθυμνο.

Εθελοντές πυροσβέστες στην Κρήτη: «Η τελευταία σκέψη πριν κλείσεις την πόρτα είναι αν θα ξαναδείς την οικογένειά σου»-2
Παρότι η εικόνα της πυρκαγιάς είναι πλέον καλύτερη, τα μέλη των Εθελοντών Διασωστών Εκτακτων Αναγκών Κρήτης παραμένουν σε επιφυλακή. Την Πέμπτη το απόγευμα, όταν επικοινώνησε μαζί τους η «Κ», είχαν ήδη συμπληρώσει πάνω από 24 ώρες άυπνοι. Ο επικεφαλής της ομάδας, Γιάννης Δασκαλάκης, επισήμανε πως οι εθελοντές είναι εκπαιδευμένοι να αντεπεξέρχονται σε τέτοιες προκλήσεις και διαθέτουν τον εξοπλισμό που απαιτείται για να επιχειρήσουν σε τέτοιες συνθήκες. Αντίστοιχα εκπαιδεύονται και στο πώς να διαχειριστούν ψυχολογικά τις δύσκολες εικόνες που αντικρίζουν. «Είδαμε άγρια ζώα να καίγονται, οι εικόνες αυτές δεν μπορούν να μας αγγίζουν εκείνη τη στιγμή που επιχειρούμε. Μετά αισθανόμαστε όμως τη στεναχώρια». Οπως ανέφερε ο ίδιος, η προσφορά τους αναγνωρίζεται από την τοπική κοινωνία. Χαρακτηριστικά είπε πως ένας κάτοικος που διαθέτει ψητοπωλείο τούς έφερε φαγητό τα ξημερώματα.

Είναι μεγάλο πράγμα να μπορείς να κάνεις έναν άνθρωπο να αισθάνεται ασφαλής σε μια δύσκολη για εκείνον στιγμή.

Για τη 46χρονη Γεωργία Φραγκιαδάκη, η ηθική ανταμοιβή της εθελοντικής της προσφοράς είναι όταν ένας άνθρωπος επιστρέφει στην οικογένειά του ή όταν οι υπερήλικοι ενός οικισμού τής λένε ότι αισθάνθηκαν ασφάλεια που ήταν η ομάδα εκεί. «Είναι μεγάλο πράγμα να μπορείς να κάνεις έναν άνθρωπο να αισθάνεται ασφαλής σε μια δύσκολη για εκείνον στιγμή».