Από τον Καναδά έως την Αργεντινή, οι παραγωγοί πετρελαίου σε ολόκληρη την αμερικανική ήπειρο αποκόμισαν τεράστια κέρδη κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράν, καταλαμβάνοντας το μερίδιο αγοράς που έχασαν οι εξαγωγείς της Μέσης Ανατολής. Η παγκόσμια ανάγκη για ενεργειακή ασφάλεια απειλεί πλέον να μετατρέψει αυτή την απάντηση έκτακτης ανάγκης σε μόνιμη δομική αλλαγή.

Η παραγωγή αργού πετρελαίου στην Αμερική έχει καταστεί μια βιώσιμη εναλλακτική λύση απέναντι στους τεράστιους πόρους υδρογονανθράκων της Μέσης Ανατολής μετά το ξέσπασμα του πολέμου στο Ιράν και το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ πριν από έξι μήνες. Η μετατόπιση αυτή αποτελεί μία από τις πλέον εντυπωσιακές αλλαγές στο παγκόσμιο ενεργειακό τοπίο εδώ και δεκαετίες.

Το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ πριν από έξι μήνες διέκοψε το ένα πέμπτο της παγκόσμιας προμήθειας πετρελαίου, πυροδοτώντας έναν αγώνα δρόμου για την αντικατάσταση των χαμένων βαρελιών, με την Αμερική να αναδεικνύεται ως ο κύριος ωφελημένος. Οι εξαγωγές αργού πετρελαίου από την περιοχή, που εκτείνονται από τον Καναδά στα βόρεια έως την Αργεντινή στα νότια, έχουν αυξηθεί σε έναν μέσο όρο – ρεκόρ 11,7 εκατ. βαρελιών την ημέρα (bpd) μέχρι στιγμής το 2026, από 10,3 εκατ. bpd το 2025 και σε σχεδόν διπλάσιο όγκο από ό,τι πριν από μία δεκαετία, σύμφωνα με στοιχεία της Kpler.

Οι ΗΠΑ ηγούνται της κατάταξης με εξαγωγές κατά μέσον όρο 4,4 εκατ. βαρέλια ημερησίως φέτος, ακολουθούμενες από τη Βραζιλία με 2,5 εκατ. βαρέλια ημερησίως. Η Ασία έχει απορροφήσει μεγάλο μέρος του πρόσθετου αργού πετρελαίου από την Αμερική. Οι εισαγωγές στην Ασία από το δυτικό ημισφαίριο έχουν αυξηθεί κατακόρυφα από την έναρξη του πολέμου.

Αυτή η διαφοροποίηση γεννήθηκε από ανάγκη, όχι από πρόθεση. Αλλά το σοκ έχει αποκαλύψει τους κινδύνους της υπερβολικής εξάρτησης από τις προμήθειες της Μέσης Ανατολής. Ακόμη κι αν οι εξαγωγές του Κόλπου τελικά ανακάμψουν, οι Ασιάτες εισαγωγείς πιθανότατα θα αποφύγουν να εξαρτηθούν ξανά από οποιαδήποτε μεμονωμένη περιοχή – ειδικά από μια περιοχή με ευάλωτα θαλάσσια περάσματα και υψηλό κίνδυνο σύγκρουσης. Η προμήθεια μεγαλύτερου μεριδίου αργού πετρελαίου από το δυτικό ημισφαίριο είναι πιο ακριβή, επειδή το αργό πετρέλαιο του Κόλπου διατηρεί ένα γεωγραφικό πλεονέκτημα.

Αλλά αυτό το κόστος μπορεί να θεωρείται ολοένα και περισσότερο ασφάλιστρο έναντι μελλοντικών γεωπολιτικών κινδύνων. Αυτή η μετατόπιση στα παγκόσμια πρότυπα εμπορίου ενέργειας κατέστη δυνατή χάρη στην αξιοσημείωτη αύξηση της παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου σε ολόκληρη την Αμερική την τελευταία δεκαετία. Αυτή η αλματώδης ανάπτυξη οφείλεται κυρίως στην επανάσταση του αμερικανικού σχιστολιθικού πετρελαίου, που από το 2018 κατέστησε τις ΗΠΑ κορυφαίο παραγωγό παγκοσμίως, εκτοπίζοντας τη Σαουδική Αραβία και τη Ρωσία.

Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας (IEA), η παραγωγή των ΗΠΑ άγγιξε το ιστορικό υψηλό των 21 εκατ. βαρελιών την ημέρα το 2025 –καλύπτοντας το ένα πέμπτο της παγκόσμιας ζήτησης–, ενώ έως το 2027 η συνολική παραγωγή της Βόρειας και της Λατινικής Αμερικής αναμένεται να φτάσει στα 30,5 και 9,3 εκατ. βαρέλια αντίστοιχα, σημειώνοντας αύξηση 50% σε μία δεκαετία. Χάρη στις πολυετείς επενδύσεις σε υποδομές, αγωγούς και τερματικούς σταθμούς εξαγωγής, η αμερικανική ήπειρος βρέθηκε πλήρως προετοιμασμένη. Από πολλές απόψεις, η κρίση στη Μέση Ανατολή δεν θα μπορούσε να είχε έρθει σε καλύτερη στιγμή για τους παραγωγούς πετρελαίου της.