Εχει κοντό, στιβαρό σώμα και έναν ιδιαίτερα ασυνήθιστο τρόπο να προστατεύεται από τους εχθρούς του: όταν αισθάνεται ότι απειλείται, εκκρίνει μια κιτρινοπορτοκαλί, ελαιώδη ουσία από τις αρθρώσεις των ποδιών του, δηλαδή από τα «γόνατά» του. Πρόκειται για ένα από τα πιο σπάνια σκαθάρια της Βρετανίας, το οποίο θεωρούνταν ότι είχε σχεδόν εξαφανιστεί από την Ουαλία εδώ και έξι δεκαετίες.
Τώρα, οι επιστήμονες έχουν λόγους να αισιοδοξούν για το μέλλον του. Το short-necked oil beetle, ένα είδος σκαθαριού που βρέθηκε ξανά στην περιοχή του Πέμπροκσιρ, όχι μόνο εξακολουθεί να υπάρχει, αλλά φαίνεται ότι καταφέρνει και να αναπαράγεται. Σύμφωνα με τον Guardian, η Υπηρεσία Φυσικών Πόρων της Ουαλίας (NRW) ανακοίνωσε ότι εντοπίστηκαν ενδείξεις επιτυχούς αναπαραγωγής του σπάνιου εντόμου στην περιοχή Κασλμάρτιν, εξέλιξη ιδιαίτερα σημαντική για ένα είδος που βρέθηκε στα πρόθυρα της εξαφάνισης κατά τον 20ό αιώνα εξαιτίας της καταστροφής των φυσικών του οικοτόπων.
Μια παράξενη σχέση με τις μέλισσες
Η επιβίωση αυτού του σκαθαριού εξαρτάται από μια ασυνήθιστη σχέση με τις μοναχικές μέλισσες, αλλά και από την ύπαρξη πυκνής βλάστησης και λουλουδιών. Οι προνύμφες του διαθέτουν πόδια με μικρά άγκιστρα, τα οποία χρησιμοποιούν για να προσκολλώνται στις μέλισσες. Με αυτόν τον τρόπο μεταφέρονται στις φωλιές τους, όπου τρέφονται με γύρη μέχρι να είναι έτοιμες να αναπτυχθούν σε ενήλικα σκαθάρια.
Ωστόσο, οι πιθανότητες επιβίωσης είναι εξαιρετικά περιορισμένες. Σύμφωνα με την NRW, μόλις μία στις 10.000 προνύμφες καταφέρνει να φτάσει στην ενηλικίωση. Το προσδόκιμο ζωής του εντόμου είναι περίπου ένας χρόνος, ενώ μόνο ελάχιστες περιοχές του Ηνωμένου Βασιλείου διαθέτουν τις κατάλληλες συνθήκες για την επιβίωσή του. Το είδος έχει χαρακτηριστεί σπάνιο.
Η ανακάλυψη που έδωσε ξανά ελπίδα
Η ιστορία της επανεμφάνισής του δεν ξεκίνησε φέτος. Το σκαθάρι είχε εντοπιστεί στο Ντέβον το 2006, ενώ στη συνέχεια ανακαλύφθηκαν πληθυσμοί στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Εβρίδων και στην πεδιάδα του Σάλσμπερι.
Στην Ουαλία, η οργάνωση προστασίας της φύσης Buglife είχε αναφέρει την παρουσία του στην περιοχή του Πέμπροκσιρ το 2020, έπειτα από σχεδόν 60 χρόνια απουσίας επιβεβαιωμένων καταγραφών. Ωστόσο, οι έρευνες που πραγματοποιήθηκαν το 2022 και το 2025 εντόπισαν μόνο νεκρά ενήλικα έντομα, δημιουργώντας σοβαρές ανησυχίες για το κατά πόσον ο πληθυσμός μπορούσε να διατηρηθεί.
Η εικόνα άλλαξε το 2026. Κατά τη νέα έρευνα εντοπίστηκαν προνύμφες, η κατανομή των οποίων υποδηλώνει ότι μια μεγαλύτερη ομάδα νεαρών σκαθαριών είχε καταφέρει να αναπτυχθεί με επιτυχία. Για τους επιστήμονες και τους εθελοντές που εργάζονται για την προστασία του είδους, πρόκειται για μια ιδιαίτερα ενθαρρυντική εξέλιξη.
Με πληροφορίες από Guardian
