ΓΙΟΥΛΗ ΕΠΤΑΚΟΙΛΗ

Δεν γνωρίζω αν οι σεναριογράφοι της τελευταίας σεζόν του «House of Cards» –που περιμέναμε πώς και πώς τόσο καιρό– είχαν αυτό τον στόχο, πάντως γέλασα πολύ.

Ειδικά στο σημείο όπου η νέα πρόεδρος των ΗΠΑ Κλερ Αντεργουντ, ανοίγει την πόρτα για να μας συστήσει το καινούργιο υπουργικό συμβούλιο το οποίο αποτελείται αποκλειστικά από γυναίκες. Νέες, μεγαλύτερες, ξανθιές και μελαχρινές, Αφροαμερικανές, Ασιάτισσες, αδύνατες, γεματούτσικες, ψηλές, κοντές, όλες ήταν εκεί, προσεκτικά επιλεγμένες από τους δημιουργούς της σειράς μην τυχόν και δεν εκπροσωπηθεί κάποια ομάδα γυναικών.

Οι παραγωγοί του «House of Cards» και το Netflix, για να επιβιώσουν από τη χιονοστιβάδα σεξουαλικών σκανδάλων του Κέβιν Σπέισι, ξέκαναν με συνοπτικές διαδικασίες τον εμβληματικό χαρακτήρα της σειράς που υποδυόταν o Αμερικανός ηθοποιός, τον πρόεδρο Φρανκ Αντεργουντ, αλλά πιστεύοντας ότι αυτό από μόνο του δεν είναι αρκετό για να «απολυμανθούν», πήραν τόνους πολιτικής ορθότητας, τους έβαλαν στο μπλέντερ και έφτιαξαν έναν χυλό, για να μην πω σούπα.

Μια ιστορία ξεχειλωμένη, γεμάτη κενά και υπερβολές και με ερμηνείες εντελώς ξεκούρδιστες. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, η Κλερ Αντεργουντ (Ρόμπιν Ράιτ), επαναλαμβάνει σε κάθε ευκαιρία ότι δεν θα αφήσει κανέναν άνδρα να την εκμεταλλευθεί ξανά, και παράλληλα συναγωνίζεται τον μακαρίτη σύζυγό της σε δολοπλοκίες.

Η σειρά έχει χάσει τον ρυθμό της, τη ραχοκοκαλιά της, παραμένει η ίδια μόνο στους τίτλους, που όταν πια πέφτουν οριστικά, μένεις να αναρωτιέσαι αν αυτό που παρακολούθησες ήταν πράγματι το «House of Cards» ή μια σαπουνόπερα και μάλιστα κακής ποιότητας.

Πάντως, ο μακαρίτης Φρανκ Αντεργουντ είχε προειδοποιήσει πολλές φορές τους πολιτικούς του αντιπάλους: «Αν πέσω θα σας πάρω μαζί μου». Τους πήρε.