Γράφει η Αλεξάνδρα Σκαράκη
Η χθεσινή πρεμιέρα της ταινίας «Ο διάβολος φοράει Prada 2» στη Νέα Υόρκη δεν ήταν απλώς μια κινηματογραφική εκδήλωση: αντιμετωπίστηκε διεθνώς ως ένα πολιτιστικό γεγονός παγκόσμιας κλίμακας, με έντονη επιρροή στη μόδα, κάτι που εξηγεί γιατί έκανε τον γύρο του Διαδικτύου μέσα σε μόλις λίγη ώρα από τις εμφανίσεις στο κόκκινο χαλί.
Αρχικά, και μόνο το γεγονός ότι γυρίστηκε μια δεύτερη ταινία με τους ίδιους πρωταγωνιστές δημιουργεί έντονα συναισθήματα νοσταλγίας, δεδομένου ότι η πρώτη –η οποία κυκλοφόρησε πριν από 20 χρόνια– γνώρισε μεγάλη επιτυχία, με εισπράξεις περίπου 326 εκατ. δολαρίων παγκοσμίως (έναντι προϋπολογισμού περίπου 35 εκατ. δολαρίων). Πέρα από την ιστορία, καθοριστικό ρόλο στη διαχρονική της απήχηση παίζει και η παρουσία τριών πρωτοκλασάτων ηθοποιών –της Μέριλ Στριπ (Μιράντα Πρίστλεϊ), της Αν Χάθαγουεϊ (Αντι Σακς) και της Εμιλι Μπλαντ (Εμιλι Τσάρλτον)– σε κοινή κινηματογραφική εμφάνιση, στοιχείο που ενίσχυσε εξαρχής τη δυναμική της παραγωγής. Η ταινία ξεπέρασε έτσι την απλή αφήγηση στην οθόνη, αποκτώντας σχεδόν πολιτισμικό χαρακτήρα.
Ξεχωριστή θέση σε αυτή την επιτυχία έχει ο χαρακτήρας της Αντι Σακς, την οποία ενσαρκώνει η Αν Χάθαγουεϊ, μια ηρωίδα με την οποία πολλοί θεατές ταυτίστηκαν, καθώς παρουσιάζει τη διαδρομή ενός νεαρού ατόμου που προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στις προσωπικές του αξίες και τις απαιτήσεις ενός εξαιρετικά ανταγωνιστικού περιβάλλοντος. Η εξέλιξή της στην πρώτη ταινία θεωρείται ένας από τους βασικούς λόγους που το φιλμ αγαπήθηκε και από τις νέες γενιές.
Η Αν Χάθαγουεϊ στην πρεμιέρα της ταινίας «Ο διάβολος φοράει Prada 2» στη Νέα Υόρκη. Φωτ. Evan Agostini/Invision/AP
Ηδη, πριν από την επίσημη πρεμιέρα στο Lincoln Center της Νέας Υόρκης, η ταινία είχε αποκτήσει διεθνή απήχηση μέσα από μια περιοδεία προώθησης σε μεγάλες πόλεις του κόσμου. Οι πρωταγωνιστές ταξίδεψαν στο Μεξικό, το Τόκιο, τη Σεούλ και τη Σαγκάη, προσελκύοντας ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον από τα διεθνή μέσα και το κοινό. Η υποδοχή που συνάντησαν σε κάθε στάση έμοιαζε περισσότερο με εκείνη ενός δημοφιλούς μουσικού συγκροτήματος, παρά με κινηματογραφικό καστ και αυτό αποτυπώνει τη συνολική δυναμική του φαινομένου.
Η ατμόσφαιρα στην πρεμιέρα της Νέας Υόρκης ήταν έντονα κινηματογραφική και ταυτόχρονα εορταστική. Από νωρίς, το Lincoln Center είχε γεμίσει με δημοσιογράφους, φωτογράφους και καλεσμένους από τον χώρο του θεάματος και της μόδας, δημιουργώντας την εντύπωση διεθνούς εκδήλωσης. Τα φλας δεν σταματούσαν, ενώ το κόκκινο χαλί λειτουργούσε περισσότερο ως σκηνικό παρά ως απλή διαδρομή εισόδου.
Η Μέριλ Στριπ στην πρεμιέρα της ταινίας «Ο διάβολος φοράει Prada 2» στη Νέα Υόρκη Φωτ. Evan Agostini/Invision/AP
Η Εμιλι Μπλαντ στην πρεμιέρα της ταινίας «Ο διάβολος φοράει Prada 2» στη Νέα Υόρκη. Φωτ. Evan Agostini/Invision/AP
Οι εμφανίσεις των τεσσάρων βασικών ηθοποιών, φυσικά, δεν πέρασαν απαρατήρητες, καθώς συνοδεύτηκαν από δημιουργίες κορυφαίων οίκων μόδας, μετατρέποντας το κόκκινο χαλί σε μια άτυπη πασαρέλα υψηλής ραπτικής. Η πρεμιέρα μεταδόθηκε ζωντανά σε πολλές χώρες μέσω του Disney+ ενώ στην Ελλάδα οι συνδρομητές της υπηρεσίας είχαν τη δυνατότητα παρακολούθησης μετά τα μεσάνυχτα της Τρίτης.
Η σημασία του δεύτερου φιλμ δεν βασίζεται μόνο στο ότι αποτελεί τη συνέχεια μιας ιδιαίτερα επιτυχημένης παραγωγής, αλλά κυρίως στον ρόλο που είχε η αρχική ταινία στην ποπ κουλτούρα. Η παραγωγή του 2006 έχει πλέον καθιερωθεί ως σημείο αναφοράς, καθώς, εκτός από τη μόδα και τον κινηματογράφο, ανέδειξε και τον τρόπο με τον οποίο τα μέσα ενημέρωσης και η εργασιακή κουλτούρα επηρεάζουν την εικόνα και τις ισορροπίες σε έναν ιδιαίτερα απαιτητικό κλάδο. Σύμφωνα με διεθνή μέσα όπως Vogue και Guardian, η ταινία λειτούργησε ως πολιτιστικό σχόλιο για την εργασιακή πίεση και τη δύναμη των μίντια.
Παράλληλα, το ενδιαφέρον στρέφεται και στην προσπάθεια του καινούργιου φιλμ να αποτυπώσει τις αλλαγές μιας σύγχρονης βιομηχανίας. Οι χαρακτήρες βρίσκονται σε ένα διαφορετικό περιβάλλον, όπου το παραδοσιακό περιοδικό έχει χάσει την κυριαρχία του και η επιρροή μεταφέρεται πλέον σε ψηφιακά δίκτυα και μεγάλους ομίλους μόδας. Σε αυτό το πλαίσιο, η επιστροφή των πρωταγωνιστών αποκτά έναν πιο επίκαιρο και κοινωνικό χαρακτήρα, καθώς η ιστορία τους τοποθετείται σε μια βιομηχανία που έχει αλλάξει ριζικά και συνεχίζει να μεταβάλλεται.
H Lady Gaga, της οποίας το νέο τραγούδι ακούγεται στο φιλμ «Ο διάβολος φοράει Prada 2», στην πρεμιέρα της ταινίας στη Νέα Υόρκη. Φωτ. by Evan Agostini/Invision/AP
Ο αντίκτυπος που έχει ήδη δημιουργηθεί γύρω από το «Ο διάβολος φοράει Prada 2» υπερβαίνει τα όρια μιας απλής συνέχειας και αναδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο ο σύγχρονος κινηματογράφος ως ένα συνολικό πολιτιστικό γεγονός απλώνεται πολύ πέρα από την οθόνη και αποκτά αυτόνομη παρουσία στη δημόσια και ψηφιακή σφαίρα.
