Ποταμοί (χείμαρροι), νερά, σπηλιές, ανάγλυφο βουνό ένα έργο τέχνης, πράσινος κάμπος, κι όλα εκείνα τα καλά κρυμμένα μυστικά της, όλα στον ίδιο τόπο που ξεκινά από την ακροθαλασσιά και τον κάμπο.
Την είπαν Λάμπουσα, την είπαν Ιμερόεσσα, αυτήν που ανάβει πόθους, τη θελκτική, την είπαν και μυροβόλο, εγώ πάλι τη λέω απλά πατρίδα, με αυτή τη λέξη να σημαίνει πολλά περισσότερα από γενέθλια γη! Φαντάζομαι την έκπληξη του Πράξανδρου όπως πλησίαζε ανεμοδαρμένο το καράβι του μετά από τόσα χρόνια πολέμου για μια Ελένη, για ένα πουκάμισο αδειανό! Τίποτε άλλο να μην έχει στο μυαλό του παρά την επιστροφή στην πατρική του γη!
