«Κάθε βράδυ ο ίδιος εφιάλτης» είπε η Ιουλία και έγειρε το γέρικο κορμί της στο ντιβάνι της ψυχαναλύτριας Νεοφύτας Νεοφύτου Φρίντενσμπουργκ. «Μπορείς να περιγράψεις το όνειρο;». «Είναι τόσα πολλά και τόσο μπερδεμένα… Το Προεδρικό, ο Νίκος Χριστοδουλίδης, μια τρομακτική έκρηξη, ο Κίφερ Σάδερλαντ και πόλιπιφ! Πολλά σιχαμένα πόλιπιφ σε θεόρατα ράφια που απειλούν να με πλακώσουν». «Από πότε βλέπεις τον εφιάλτη;». «Από την περασμένη Δευτέρα. Μετά το State of the Union».
...
«Ποια είμαι εγώ να κρίνω το αλκοτέστ της αλληνής;» είπε η Ιουλία και ζήτησε από τη Ρωσίδα να σερβίρει τα gin and tonic. Η Σβετλάνα Αλεξάντροβα, έχοντας ολοκληρώσει πλέον τα σεμινάρια mixologist, παρουσίασε στο διευρυμένο καρέ πέντε κοκτέιλ με βάση το τζιν. Για την ιστορία, η αενάως ξενέρωτη θεολόγος Θεοπίστη Θεοδούλου παρήγγειλε το νενομισμένο αφέψημα. «Δεν κρίνουμε το ένα ποτηράκι παραπάνω αλλά το τουπέ της κυρίας Επιτρόπου, τύπου Λουδοβίκος 14ος, “L’État, c’est moi”» έθεσε το θέμα στη σωστή του διάσταση η Ευγενία η Καλαμαρού και οι κυρίες κατένευσαν σιωπηλά....
Τι είναι τελικά η χαρά και η ευτυχία; Τόσο απλή υπόθεση. «Πόρτα έχω στο φως κι ο καημός αδερφός και μου δίνει ο Θεός, λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου…» τραγούδησε μοναδική Μαρινέλλα σε στίχους Γιώργου Κατσαρού και μουσική Πυθαγόρα. Δεύτερη μέρα του χρόνου, εορτή του θαυματουργού Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ και ανηφορίσαμε στο ταπεινό μοναστηράκι του πολυαγαπημένου παππούλη της Ρωσίας στη Σκουριώτισσα, το οποίο κατακλύστηκε από εκατοντάδες πιστούς, Ρώσους και Κυπρίους....
