Όταν κάποια στιγμή πριν από χρόνια, ο ιρλανδικής καταγωγής τζέντλεμαν και 75χρονος, σήμερα, δρ Τζον Ίρβιν, αντιμετώπισε σοβαρά θέματα υγείας, αποφάσισε να εγκαταλείψει το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου για δεκαετίες εργαζόταν σε κορυφαία πανεπιστήμια -όπως το Sussex και το Imperial College- ως εγνωσμένου κύρους ακαδημαϊκός και να εγκατασταθεί στην ηλιόλουστη Πόλη Χρυσοχούς στην Πάφο, για μια πιο ανθρώπινη και ήσυχη καθημερινότητα και ποιότητα ζωής.

Στην Κύπρο, άλλωστε, ο ευγενής κος Ίρβιν είχε περάσει  μεγάλο κομμάτι και της παιδικής του ηλικίας. «Εκείνη την εποχή» θυμάται αναφερόμενος στα τέλη της δεκαετίας του 1950, χρειαζόταν περίπου τέσσερις ώρες για να φτάσει κανείς στην Πόλη Χρυσοχούς από την Πάφο. «Υπήρχαν μόνο μονοπάτια για γαϊδούρια και η ανάπτυξη ήταν ανύπαρκτη. Ήταν και εξακολουθεί να είναι φυσικά ένα καταπληκτικό μέρος, μια παρθένα περιοχή, γι’ αυτό τώρα πολλοί επιθυμούν να την αξιοποιήσουν».

Αν μιλήσεις με ντόπιους, χωρίς όμως κάμερες, πιστεύει «θα σου πουν ότι υπάρχει μια ομάδα προνομιούχων πλούσιων από τη Λευκωσία και τη Λεμεσό, που έχει κάνει την περιοχή κάτι σαν παιχνίδι για Σαββατοκύριακα. Οι ντόπιοι όμως πρέπει να βγάλουν χρήματα, χρειάζονται δουλειές, χρειάζονται δρόμους, χρειάζονται νοσοκομεία, χρειάζονται σχολεία και δεν τα παίρνουν».

Καθοριστική, προσθέτει ο κος Ίρβιν, στην όλη υπόθεση της εξέλιξης στην ευρύτερη περιοχή είναι και η μεγάλη έκταση τουρκοκυπριακής γης. «Αυτό που πρέπει να κάνει η Κύπρος είναι να αντλήσει διδάγματα από μελέτες για εθνικά πάρκα που έχουν γίνει σε άλλες χώρες. Το σίγουρο είναι ότι τίποτα δεν θα γίνει προς την ορθή κατεύθυνση αν δεν έχεις τη στήριξη και τη συμμετοχή της τοπικής κοινότητας» σημειώνει.