ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Ζήτημα επιβίωσης

Του Νίκου Κωνσταντάρα

Του Νίκου Κωνσταντάρα

konstandaras@kathimerini.gr

Από την αρχή της κρίσης φάνηκε ότι οι κοινωνίες των εγκλείστων στα σπίτια τους σε όλο τον κόσμο θα βασίζονταν στις υπηρεσίες ανθρώπων που έως τώρα ήταν υποτιμημένοι, στο περιθώριο και, σε πολλές περιπτώσεις, παράνομοι. Αναγκαζόμαστε να αναθεωρήσουμε όχι μόνο την αξία του καθενός και τις μεταξύ μας σχέσεις στην κοινωνία, αλλά και τις αντιλήψεις που έχουμε για κορυφαία ζητήματα, όπως η οικονομική ανάπτυξη, η μετανάστευση, η σχέση πολίτη - κράτους, η θρησκεία, οι διεθνείς σχέσεις. Σήμερα, που δεν γνωρίζουμε πόσο θα διαρκέσει η κρίση και τι πληγές θα αφήσει, δεν μπορούμε να προβλέψουμε την επόμενη μέρα. Θα προχωρήσουμε προς έναν κόσμο που θα ενθαρρύνει τη συναίνεση και τη συνεργασία μέσω μιας δίκαιης διεθνούς διακυβέρνησης ή θα περιχαρακωθούμε πίσω από σύνορα και τείχη, με την κάθε χώρα να επιχειρεί να επιβιώσει μέσα σε έναν απρόβλεπτο κόσμο;

Για τους αισιόδοξους, το πιο ενθαρρυντικό σημάδι των ημερών είναι η πρωτοφανής συνεργασία μεταξύ επιστημόνων όλου του κόσμου στην αναζήτηση θεραπείας και εμβολίου για τον νέο κορωνοϊό. Η επέλαση του ιού ανατρέπει τη ζωή όλων σε κάθε κοινωνία, όχι μόνο σε κάποιες απομακρυσμένες χώρες, όπως συνέβη σε άλλες περιπτώσεις. Ετσι, ανέτρεψε τα δεδομένα και στην επιστήμη. Σε μια γιγαντιαία επιχείρηση, ερευνητές σε όλο τον κόσμο μοιράζονται τις γνώσεις τους αμέσως, από τον Ιανουάριο, όταν Κινέζοι επιστήμονες δημοσίευσαν το γονιδίωμα του νέου ιού. Τα αποτελέσματα των ερευνών αναρτώνται αμέσως σε ειδικές ιστοσελίδες, δεν περιμένουν μήνες για να δημοσιευθούν σε περιοδικά.

Ετσι ο ένας ερευνητής βοηθάει τον άλλον. «Μπορούμε να δουλέψουμε συλλογικά τώρα, αφήνοντας στην άκρη την προσωπική ακαδημαϊκή μας εξέλιξη, επειδή είναι ζήτημα επιβίωσης», εξήγησε στους New York Times ο Ράιαν Κάρολ, καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ.

Παρότι κάθε χώρα χαράσσει τη δική της απάντηση στον ιό, κλείνοντας σύνορα, επιβάλλοντας μέτρα απομόνωσης στους πολίτες, όλες βασίζονται στη συνεργασία μεταξύ τους – για υλική και τεχνική στήριξη, για τον επαναπατρισμό πολιτών, για τη θεραπεία ή για εμβόλιο. Η συνεργασία δεν είναι δεδομένη, η ανάγκη για λύσεις αντικαθιστά τη φυσική ροπή προς τον ανταγωνισμό. Στις ΗΠΑ, πολιτείες συναγωνίζονται για υγειονομικό υλικό, με αποτέλεσμα την άνοδο των τιμών. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση, που ολιγωρούσε έως τώρα, επιχειρεί να διορθώσει την κατάσταση. Στην Ε.Ε., άμεση αντίδραση κάποιων χωρών ήταν να απαγορεύσουν τις εξαγωγές υγειονομικού υλικού, πριν αρχίσουν οι προσπάθειες συντονισμού και εκδηλώσεις αλληλεγγύης. Η Ενωση χαλάρωσε τους αυστηρούς κανόνες της για κρατικές δαπάνες και για τη χρηματοδότηση επιχειρήσεων, εργαζομένων και άλλων, ώστε να καλυφθούν ανάγκες που προέκυψαν με την κρίση. Επίσης, προετοιμάζεται τεράστια επιχείρηση χρηματοδότησης των κρατών-μελών, η οποία δεν πρέπει να επισκιάζεται από τη συζήτηση για το εάν το πακέτο θα συμπεριλαμβάνει και κοινό ομόλογο. Τα κλειστά σύνορα και οι πρόσκαιρες εντάσεις δεν σημαίνουν απομόνωση. Η ανάγκη για επιβίωση καταρρίπτει δόγματα.

Ξαφνικά, πολίτες πλούσιων χωρών αντιλαμβάνονται πόσο εξαρτώνται από ανθρώπους που γεννήθηκαν αλλού. Στη Βρετανία, λόγω Brexit, είχαν αντιληφθεί νωρίτερα ότι οι μετανάστες παίζουν δυσανάλογα μεγάλο ρόλο στον υγειονομικό τους τομέα. Οπως και στη γεωργία. Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες τα κλειστά σύνορα απειλούν τη γεωργική παραγωγή.

Στις ΗΠΑ, το 62% των εργαζομένων στη γεωργία είναι μετανάστες, όπως και ένας στους τέσσερις γιατρούς. Η εκτόξευση της ανεργίας αναγκάζει κάθε κυβέρνηση να αναζητήσει πολιτικές που θα αμβλύνουν τις επιπτώσεις και θα αποτρέψουν επιδείνωση της κοινωνικής ανασφάλειας. Η λιτότητα τώρα θα εμπόδιζε την επιβίωση.

Οσο κι αν οι πλούσιες χώρες μπουν στον πειρασμό να απομονωθούν, να αδιαφορήσουν για το τι θα συμβαίνει εκτός συνόρων, η επιλογή αυτή θα ήταν αδιέξοδη. Εξαρτώνται και αυτές από όλες τις άλλες χώρες, όπως ο πολίτης εξαρτάται από τους συμπολίτες του. Στον μικρό, σφαιρικό πλανήτη μας, ουδείς είναι άτρωτος ή αμέτοχος. Η δυστυχία μεταδίδεται και προσβάλλει τον καθένα. Σαν ιός. Η θεραπεία βρίσκεται στη συνεργασία. Είναι ανάγκη. Ζήτημα επιβίωσης.

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Του Νίκου Κωνσταντάρα

Σχόλια αναγνωστών

Σε ποιανού τη φάρα

«Εύγε κύριε Παράσχο. Εξαίρετο άρθρο.»
Άσχετος  |  22:30

Τα παιδιά είναι η αντανάκλασή μας

«ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ… ΕΒΡΑΪΚΕΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ Δεν επικροτώ όλα τα σημεία τα οποία χρησιμοποιεί στις εικόνες του ...»
Ανδρεας Κωνσταντινιδης, ΒΑ, ΜΑ  |  13:25

Επενδύοντας στον φόβο, στον πόνο, στο μίσος

«Ψυχραιμία και έξυπνες κινήσεις αλλά όχι δειλία. Η εποχή του κατευνασμού με την Τουρκία τέλειωσε με ...»
Leon  |  09:39

#PoliticsBlog Πόσο μακριά μπορούμε να πάμε με τον Μακρόν;

«Oυτε στην εποχη Βενιζελου,ηρθε καποια Μεγαλη Δυναμη να πολεμησει για παρτυ μας την Οθωμανικη ...»
Γιωργος Χ  |  22:05

Νίκος Κωνσταντάρας: Τελευταία Ενημέρωση