«Το ποδόσφαιρο θα υποστεί μεγάλη ζημιά», «οι ομάδες κινδυνεύουν να εξαφανιστούν», « το πρωτάθλημα πρέπει να κριθεί στο γήπεδο», «η Ομοσπονδία επιβλέπει την κατάσταση»… κάτι τέτοια μεγάλα λόγια ακούγαμε όλο αυτό τον καιρό από τους προύχοντες της εγχώριας ποδοσφαιρικής κοινωνίας.

Θέλοντας έτσι να μας περιγράψουν τις δυσκολίες και τις συνέπειες που προκαλεί η πανδημία, αναμέναμε και εμείς την αντίδραση ή τα όπλα που έχουμε για να αντιπαρατεθούμε με τον «αόρατο εχθρό».

Δεν θες και παπά να σου το πει, το βασικότερο «όπλο» που πρέπει να κανείς να διαθέτει για ν’ ανταποκριθεί τέτοιων περιστάσεων είναι η σοβαρότητα.

Λίγο όμως να καταγράψεις τα γεγονότα κατά τη διάρκεια της κρίσης του κορωνοϊού στο ποδόσφαιρο, θα διαπιστώσεις ότι το «όπλο» που παντελώς απουσίασε είναι αυτό ακριβώς

Από πού ν’ αρχίσεις και πού να σταματήσεις. Πέρασε ενάμιση περίπου μήνας και η ΚΟΠ ποτέ δεν όρισε μια κατευθυντήρια γραμμή για το πώς πρέπει οι ομάδες να κινηθούν.

Ο δε πρόεδρός της δεν μίλησε ούτε και μια φορά δημόσια ωσάν και το πρόβλημα σχετίζεται με την σκοποβολή και όχι με το άθλημα που τάχατες ηγείται.

Εδώ καλά, καλά ολοκληρώσαμε την καραντίνα και ποτέ δεν μας είπαν ποια είναι η οικονομική ζημιά που υπέστη το άθλημα, με βάση κάποια έρευνα την οποία θα έπρεπε να είχαν εκπονήσει. Άμα δε θυμηθεί κανείς την πρόταση που έγινε εκ μέρους της για το μισθολογικό… τότε κλάφ’ τα Χαράλαμπε.

Ως προς την στάση που διατήρησαν οι πρόεδροι των μεγάλων ομάδων, άμα τη μιμηθούν οι διπλωμάτες ανά την υφήλιο θα σταματήσουν οι συζητήσεις σε όλα τα μέτωπα. Ποιο πολύ κρυφτό θυμίζει που παίζαμε μικρά παιδιά παρά διαχείριση της κρίσης.

Και η δημοσιογραφική κάλυψη δεν πολύ απείχε απ’ αυτό που λέμε μη σοβαρό. Αν εξαιρέσεις κάποια μέσα που λειτούργησαν πέρα για πέρα επαγγελματικά κάποια άλλα σάιτ, τάχατες αθλητικά ασχολούνταν με τις ουρές που θα δημιουργηθούν στα κομμωτήρια.

Με λίγα λόγια, αν κάτι έπρεπε να συμβεί για να διαχειριστούμε την κρίση, δεν έγινε τίποτα απολύτως. Παρά μόνο κάτι συνωμοτικά, παρασκήνια και ανταλλαγή μηνυμάτων στο vıber.

Και αν κάτι πρέπει επίσης να εξάξουμε ως συμπέρασμα.. είναι ακριβώς ότι η σοβαρότητα δυστυχώς απουσιάζει. Και αν κανείς την αξιολογούσε με αριθμούς… θα κατέληγε στο μηδέν.