Ένα Μουντιάλ-υπερθέαμα. Τρεις συνδιοργανωτές. Γεμάτα, υπερσύγχρονα γήπεδα. Hydration breaks που δίνουν τη δυνατότητα στους παίκτες να ενυδατωθούν, στους προπονητές να δώσουν οδηγίες, στους τηλεθεατές να πάνε προς νερού τους, στους πελάτες να διαφημιστούν και στα κανάλια να βγάλουν εκατομμύρια. Ενας τζίρος δισεκατομμυρίων, μια επένδυση που θα αφήσει τεράστια κέρδη. Ενας πρόεδρος της FIFA που χειρίζεται τα πάντα από το παρασκήνιο ως έμπειρος «καραγκιοζοπαίκτης», ένας πρόεδρος των ΗΠΑ που αλλάζει τους κανόνες του παιχνιδιού με τον ίδιο τρόπο που αλλάζει τους κανόνες της διεθνούς πολιτικής: καταργώντας τους.

Προφανώς και το κυρίαρχο θέμα είναι –και πρέπει να είναι– η άρση της τιμωρίας του Μπάλογκαν. Ειδικά αν υπήρξε «επικοινωνία» ή «παρέμβαση» ή «ρουσφέτι» από την πλευρά των Αμερικανών, είτε η πλευρά αυτή είναι η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου των ΗΠΑ, είτε ο Λευκός Οίκος γενικά, είτε ο Ντόναλντ Τραμπ ειδικά. Το ποδόσφαιρο ξεφτιλίστηκε κυριολεκτικά από μια απόφαση-μνημείο πολιτισμού της ΟΥΝΕΣΚΟ, που θα πρέπει να κρεμαστεί σε χρυσή κορνίζα στην κεντρική αίθουσα του Λούβρου, για να μας θυμίζει πάντα τη σαπίλα και τη διαφθορά σε ένα άθλημα που αγαπούν δισεκατομμύρια άνθρωποι, που ενώνει, που δίνει χαρά και –πάνω απ’ όλα– παίζεται με συγκεκριμένους κανόνες, που ισχύουν για όλους Για όλους; Για τους περισσότερους τέλος πάντων: ο Ντόναλντ Τραμπ ξαναγράφει τους κανόνες, παρέα με τον καλό του φίλο, Τζιάνι Ινφαντίνο, αυτόν που τον τίμησε πριν από λίγους μήνες με το Βραβείο Ειρήνης. Ο Αμερικανός πρόεδρος μας έχει χαρίσει μοναδικές στιγμές τα τελευταία χρόνια: είδε το Καπιτώλιο να καίγεται από τους οπαδούς του, εξαπέλυσε επιθέσεις σε κάθε χώρα που αρνείται να γονατίσει μπροστά του και τώρα προφανώς θέλει, με κάθε τρόπο, να καμαρώσει στον τελικό την ομάδα των ΗΠΑ.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό…

Αλλάζουμε θέμα – αλλάζουμε κλίμα που έλεγαν παλιά και στα δελτία ειδήσεων και πάμε στην αγαπημένη Αργεντινή. Αγαπημένη για πολλούς ανθρώπους –σίγουρα «επίσημη αγαπημένη» του Τζιάνι Ινφαντίνο– δεν το λέμε εμείς, εκείνος το είπε, όταν ομολόγησε ότι λαχτάρισε η ψυχή του στον αγώνα με το Πράσινο Ακρωτήρι. Σε ένα ματς όπου ο «Δαβίδ» προσπάθησε να κάνει ό,τι καλύτερο μπορούσε απέναντι στον «Γολιάθ», ο διαιτητής έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε για να «σπρώξει» την Αργεντινή στη νίκη – κάθε επαφή έξω από την περιοχή του Πράσινου Ακρωτηρίου δινόταν φάουλ. Και το «καλό παιδί» του Παγκόσμιου Ποδοσφαίρου, ο «Γιάννης Πλούταρχος της μπάλας», ο Λιονέλ Μέσι, είπε να εκτελέσει ένα απ’ αυτά τη στιγμή που ο αντίπαλος τερματοφύλακας ακόμα έστηνε το τείχος, με την ανοχή φυσικά του διαιτητή, μπας και καταφέρει να λύσει τον «Γόρδιο Δεσμό». Μπορεί να μην προταθεί το συγκεκριμένο για βραβείο Fair Play, αλλά ποιος νοιάζεται; Κάποιοι λένε ότι το 2022 ο Ινφαντίνο είχε τάξει το Μουντιάλ στον «βαφτιστήρα του», τον Μέσι, επειδή «το ποδόσφαιρο του χρώσταγε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο» κι επειδή το Μουντιάλ γινόταν στο Κατάρ κι ο Μέσι έπαιζε τότε στην Παρί, ομάδα που ανήκει στο Κατάρ. Ντροπή να λένε τέτοια πράγματα λέω εγώ. Κάποιοι άλλοι λένε ότι το έχει τάξει πάλι φέτος στον «βαφτιστήρα» του, επειδή παίζει στο MLS και το Μουντιάλ είναι στις ΗΠΑ. Ας σταματήσει η λάσπη στον ανεμιστήρα ξαναλέω εγώ, στο ποδόσφαιρο (του Ινφαντίνο) κερδίζει πάντα ο καλύτερος.

Υπάρχουν κι άλλα

Μια που λέμε για τους καλύτερους, η Γαλλία είναι αναμφισβήτητα μια από τις καλύτερες ομάδες του τουρνουά – αν όχι η καλύτερη. Στο ματς με την Παραγουάη, δεν κέρδισε απλώς τον αντίπαλό της, αλλά σημείωσε και μια νίκη απέναντι στον απόλυτο παραλογισμό: για περίπου 100 αγωνιστικά λεπτά οι Παραγουανοί χτυπούσαν –εντός και εκτός φάσης– τους Γάλλους, τους τραμπούκιζαν, τους έβριζαν, τους έκαναν «μπούλινγκ», τους προκαλούσαν να αντιδράσουν, να ξεσπάσουν, να χτυπήσουν και αυτοί. Τελικός απολογισμός καρτών; Τρεις κίτρινες για τους Γάλλους, μηδέν για τους Παραγουανούς. Το VAR; Αφαντο – δεν είδε κανένα χτύπημα εκτός φάσης, καμία αγκωνιά, καμία βίαιη ενέργεια. Και το ερώτημα είναι απλό: η Παραγουάη, η οποία στο προηγούμενο ματς κόντρα στη Γερμανία έπαιξε κλειστά, δυνατά αλλά όχι αντιαθλητικά, πώς και γιατί αποφάσισε να γυρίσει το διακόπτη και να παίξει με αυτόν τον τρόπο κόντρα στους Γάλλους; Είχε άραγε κάποια διαβεβαίωση από κάπου ότι το παιχνίδι αυτό θα επιτραπεί χωρίς κυρώσεις, χωρίς κίτρινες και χωρίς αποβολές; Ισως να μίλησαν με τον Θεό, ίσως και με κάποιον «θεάνθρωπο»…

Και κάτι τελευταίο

Η Αγγλία πέρασε με το σπαθί της κόντρα στο Μεξικό, ένα Μεξικό που, πέρα από συνδιοργανωτής του Μουντιάλ, έπαιξε όλα της τα παιχνίδια εντός έδρας, στο «Αζτέκα», ένα γήπεδο ιδιαίτερα αφιλόξενο για όλες τις άλλες ομάδες λόγω υψομέτρου. Στο παιχνίδι αυτό, η Αγγλία –σωστά– έμεινε με 10 παίκτες, μετά από παρέμβαση του VAR. Αλλά με το σκορ στο 3-1, δόθηκε ένα πέναλτι στο Μεξικό που σήκωσε μπόλικη κουβέντα: ήταν «clear and obvious» όπως ορίζει ο κανονισμός; Με άλλα λόγια, ήταν μια ξεκάθαρη φάση πέναλτι, στην οποία είχε δικαίωμα να παρέμβει το VAR; Μάλλον όχι – εκτός αν μιλάμε για μια ομάδα VAR που αποτελούνταν από Λατινοαμερικανούς. Δεύτερο ενδιαφέρον στοιχείο: ο διαιτητής του αγώνα ήταν ο ίδιος που στον αγώνα Γαλλία – Σενεγάλη κλήθηκε από το VAR για να εξετάσει μια φάση πέναλτι υπέρ της Γαλλίας. Ο ίδιος δεν είχε υποδείξει κάτι, το VAR είδε πέναλτι, ο διαιτητής το εξέτασε και έμεινε στην αρχική του απόφαση: «no penalty». Σε αυτή την περίπτωση, σε μια φάση καθόλου «clear and obvious», ο διαιτητής άλλαξε απόφαση και έδωσε πέναλτι και μαζί την ευκαιρία στο Μεξικό να μειώσει και να διεκδικήσει την ισοφάριση απέναντι σε μια Αγγλία που έπαιζε με 10 παίκτες. Τότε, ήταν η Γαλλία που δεν πήρε το σφύριγμα. Τώρα, ήταν το Μεξικό, συνδιοργανωτής του Μουντιάλ, που πήρε το σφύριγμα. Αλλά θα ήταν κι αυτό προφανώς τυχαίο…