Στις 15 Δεκεμβρίου του 2024 ο Απόλλωνας βρισκόταν ίσως στο πιο δύσκολο σημείο της σεζόν. Τα προβλήματα διαδέχονταν το ένα το άλλο, η πίεση μεγάλωνε και η ομάδα ταξίδευε στην «Αρένα» για να αντιμετωπίσει την ΑΕΚ μέσα σε κλίμα έντονης αμφισβήτησης.
Λίγες ημέρες πριν από εκείνο το παιχνίδι, ο τραυματισμός του Λέουβενμπεργκ άφησε «ορφανή» τη θέση κάτω από τα δοκάρια και στους «κυανόλευκους» κινήθηκαν άμεσα για λύση από την αγορά των ελεύθερων ποδοσφαιριστών. Έτσι προέκυψε η περίπτωση του Φίλιπ Κουν, ο οποίος από τον Νοέμβριο ήταν χωρίς ομάδα μετά την αποχώρησή του από την Όσναμπρικ.
Ο Γερμανός ήρθε στη Λεμεσό σχεδόν αθόρυβα, υπέγραψε και χωρίς ιδιαίτερο χρόνο προσαρμογής ρίχθηκε κατευθείαν στα βαθιά, πραγματοποιώντας ντεμπούτο απέναντι στην ΑΕΚ. Το αποτέλεσμα, όμως, ήταν εφιαλτικό τόσο για εκείνον όσο και για το συγκρότημα τότε του υπηρεσιακού τεχνικού Κωνσταντίνου Μηνά (λίγες μέρες πριν λ΄΄ύθηκε η συνεργασία με τον Γκούλα). Ο Απόλλωνας ηττήθηκε με 4-0, η γκρίνια φούντωσε ακόμη περισσότερο και ελάχιστοι τότε μπορούσαν να φανταστούν την εξέλιξη της ιστορίας.
Ο Κουν, ωστόσο, με τον χρόνο άρχισε να αποκτά ρυθμό, αυτοπεποίθηση και σταθερότητα, δείχνοντας σταδιακά πως μπορούσε να αποτελέσει μια αξιόπιστη λύση για την εστία της ομάδας. Παρ’ όλα αυτά, στις 16 Μαρτίου του 2025, στο παιχνίδι με την Πάφο, ήρθε μία στιγμή που έμοιαζε ικανή να τον γυρίσει ξανά πίσω. Η λανθασμένη εκτίμηση στη φάση της κεφαλιάς του Ζάιρο έφερε νέο κύμα αμφισβήτησης, ενώ με την επιστροφή του Λέουβενμπεργκ ο Γερμανός πέρασε ξανά στον πάγκο.
Κι όμως, εκεί ήταν που ήρθε η σημαντική απόφαση. Παρά τις αμφιβολίες και την κριτική, η διοίκηση του Απόλλωνα επέλεξε στο τέλος της περσινής χρονιάς να του δείξει εμπιστοσύνη, ανανεώνοντας τη συνεργασία μαζί του για ακόμη μία σεζόν.
Μια απόφαση που σήμερα μοιάζει απόλυτα λογική.
Ο Φίλιπ Κουν εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο κομβικούς ποδοσφαιριστές της φετινής πορείας του Απόλλωνα. Με καθοριστικές αποκρούσεις, σταθερότητα και ηρεμία κάτω από τα δοκάρια, έγινε σημείο αναφοράς για την ομάδα του Ερνάν Λοσάδα και ένας από τους βασικούς λόγους που οι «κυανόλευκοι» βρίσκονται στον τελικό Κυπέλλου, διεκδικώντας επίσης μετά από τέσσερα χρόνια την επιστροφή τους στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Και αν υπάρχει κάτι που διαχρονικά χαρακτηρίζει τον κόσμο του Απόλλωνα, είναι η ιδιαίτερη σχέση που χτίζει με τους τερματοφύλακές του. Από τον Σβαλόφσκι και τον Αυγουστή, παλαιότερα με τον Μιχάλη Χριστοφή, μέχρι τους Μπρούνο Βάλε και Γιοβάνοβιτς, οι φίλοι της ομάδας πάντα είχαν αδυναμία στους «φύλακες άγγελους» της εστίας.
Όπως φαίνεται, λοιπόν, ο Φίλιπ Κουν βρίσκεται πλέον πολύ κοντά στο να κερδίσει κι αυτός τη δική του ξεχωριστή θέση σε αυτή τη λίστα.
