ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Οι «απλές λύσεις» του Τραμπ

Ήδη από το 2000 ήταν εμφανές ότι ο Τραμπ έχει βάλει στόχο να περάσει το κατώφλι του Λευκού Οίκου

Newsroom Κ, Αθήνα

Ήδη από το 2000, όταν εκδόθηκε το βιβλίο του The America We Deserve ήταν εμφανές ότι ο Ντόναλντ Τραμπ έχει βάλει στόχο να περάσει το κατώφλι του Λευκού Οίκου. Και σκόπευε να το κάνει με «σημαία» το εμπόριο. Προσδιόριζε από τότε την Κίνα ως μεγάλη απειλή και διαβεβαίωνε πως εάν ήταν πρόεδρος θα φρόντιζε να έχει ακόμη έναν ρόλο: «Θα μείωνα τα εμπορικά ελλείμματά μας και το κράτος θα εξοικονομούσε τον μισθό του Εκπροσώπου Εμπορίου, γιατί δεν θα δεχόμουν μισθό για αυτή τη θέση» εξηγούσε.

Ωστόσο τόνιζε κάτι και άλλο, που δύσκολα θα φανταζόμασταν σήμερα ότι έχει γραφτεί από τον ίδιο άνθρωπο, που κήρυξε εμπορικό πόλεμο κατά πάντων «γιατί οι εμπορικοί πόλεμοι είναι καλοί και εύκολο να κερδηθούν»: «Έμαθα στον κόσμο των επιχειρήσεων ότι οι μεγαλοστομίες δεν σε οδηγούν πουθενά» έγραφε και ασκούσε κριτική στον τότε πρόεδρο, Μπιλ Κλίντον, για την τακτική των «διαρκών απειλών».

Το 2011 έχοντας και πάλι κατά νου την προεδρική υποψηφιότητα επέλεξε πιο σκληρά λόγια κατά της Κίνας «που μας κατακλέβει» και πρέπει να πληρώσει. Μιλώντας σε εκδήλωση στο Λας Βέγκας ήταν ο Τραμπ που όλοι μάθαμε καλά τα τελευταία χρόνια. Αυτός που αντιμετωπίζει τα πάντα με υπεραπλουστεύσεις και ένα ύφος, που καθιστά σαφές ότι πιστεύει πως μόνο οι ανόητοι θα διαφωνούσαν με τις λύσεις του. Στην περίπτωση της Κίνας λοιπόν τι θα έκανε; «Μα είναι τόσο απλό. Θα ξεκινούσα με δασμούς 25%».

Ανάλογες επιθέσεις ακολούθησαν τα επόμενα χρόνια κατά της Ιαπωνίας, του Μεξικού, του Καναδά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και όταν έφτασε η ώρα της προεκλογικής εκστρατείας οι μεγάλοι εμπορικοί εταίροι των ΗΠΑ, αλλά πρωτίστως η Κίνα, έγιναν ο «εχθρός» που ευθύνεται για τις χαμένες θέσεις εργασίας στις ζώνες της σκουριάς και σύμβολο της μάχης του κατά των «αφεντικών και των πολιτικών που ξεπούλησαν την Αμερική».

Ο Τραμπ δεν είχε άδικο να μιλάει για αθέμιτες εμπορικές πρακτικές της Κίνας και το υποτιμημένο γιουάν. Μπιλ Κλίντον, Τζορτζ Μπους και Μπαράκ Ομπάμα πίστευαν επίσης ότι πρέπει να μπει φρένο στην επέλαση των κινεζικών εισαγωγών. Το ίδιο και η Ε.Ε. Ωστόσο όλοι αντιλαμβάνονταν πόσο περίπλοκη είναι η σχέση με την πολυπληθέστερη χώρα του πλανήτη και μία αναδυόμενη υπερδύναμη. Αντιθέτως για τον σημερινό πρόεδρο των ΗΠΑ όλα είναι «πολύ απλά».

Η απάντηση είναι οι δασμοί. Έως και 45%, όπως διεμήνυε λίγο πριν από τις εκλογές του 2016. Και μπορεί σε συνέντευξή του στην WSJ να μπέρδευε τους δασμούς με… τα επιτόκια, όπως αποκάλυψε ο δημοσιογράφος Mπομπ Ντέιβις στο βιβλίο του «Superpower Shodown», αλλά για την κοινή γνώμη αυτό δεν είχε σημασία. Και μόνο το να ακούν έναν μεγιστάνα του real estate και των καζίνο να εξηγεί πώς η Κίνα και το «σύστημα» τους κλέβει ήταν αρκετό σε πρώτη φάση για να τραβήξει την προσοχή και τελικά να εξασφαλίσει την εμπιστοσύνη και την ψήφο των πολιτών. Ούτε καν οι αποκαλύψεις για τη σχέση του με την Εφορία δεν στάθηκαν εμπόδιο. Επί δεκαετίες πλήρωνε σχεδόν μηδενικούς φόρους, εγγράφοντας τεράστιες ζημιές στις επιχειρήσεις του. Σήμερα οι NY Times αποκαλύπτουν ότι ακόμη και στην αρχή της προεδρίας του κατέβαλε φόρους μόλις 750 δολ. ετησίως.

Εκείνος θα πει ότι απλώς έκανε τις δεσμεύσεις του πράξη, επιβάλλοντας δασμούς στις κινεζικές και όχι μόνο εισαγωγές. Τους δασμούς, είχε υποστηρίξει, θα τους πληρώσουν οι άλλοι: Οι Κινέζοι, οι Μεξικανοί, οι Ευρωπαίοι. Η πραγματικότητα έδειξε ότι οι ξένοι προμηθευτές επλήγησαν βέβαια, αλλά δεν μείωσαν τις τιμές τους. Τους δασμούς τους πλήρωσαν και οι Αμερικανοί εισαγωγείς, που σε πολλές περιπτώσεις μετακύλησαν το κόστος στους καταναλωτές.

Ο Αμερικανός πρόεδρος γνωρίζει πως ακόμη και σήμερα εάν υπάρχει κάτι που του δίνει πόντους είναι η σκληρή στάση απέναντι στην Κίνα. Με τις προκλήσεις της πανδημίας να πολλαπλασιάζονται, τις κάλπες να πλησιάζουν και τις δημοσκοπήσεις να θέλουν τον Τζον Μπάιντεν να προηγείται, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ο Ντόναλντ Τραμπ αποφάσισε να βάλει στο στόχαστρο τις κινεζικές τεχνολογικές εταιρείες: Tην ByteDance με τη δημοφιλή εφαρμογή TikTok και την κατασκευάστρια ημιαγωγών SMIC. Καλά κρατεί και η κόντρα του με την Huawei. Για τον Τραμπ η λύση για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει είναι και πάλι απλή. Θα συμφωνήσουν, όμως, αυτή τη φορά οι ψηφοφόροι;

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Newsroom Κ, Αθήνα

Σχόλια αναγνωστών

Σε ποιανού τη φάρα

«Εύγε κύριε Παράσχο. Εξαίρετο άρθρο.»
Άσχετος  |  22:30

Τα παιδιά είναι η αντανάκλασή μας

«ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ… ΕΒΡΑΪΚΕΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ Δεν επικροτώ όλα τα σημεία τα οποία χρησιμοποιεί στις εικόνες του ...»
Ανδρεας Κωνσταντινιδης, ΒΑ, ΜΑ  |  13:25

Επενδύοντας στον φόβο, στον πόνο, στο μίσος

«Ψυχραιμία και έξυπνες κινήσεις αλλά όχι δειλία. Η εποχή του κατευνασμού με την Τουρκία τέλειωσε με ...»
Leon  |  09:39

#PoliticsBlog Πόσο μακριά μπορούμε να πάμε με τον Μακρόν;

«Oυτε στην εποχη Βενιζελου,ηρθε καποια Μεγαλη Δυναμη να πολεμησει για παρτυ μας την Οθωμανικη ...»
Γιωργος Χ  |  22:05

Κόσμος: Τελευταία Ενημέρωση