Όταν απόγευμα Παρασκευής και η Δυτική Πτέρυγα του Λευκού Οίκου ήταν σχεδόν άδεια, όταν ο Ντόναλντ Τραμπ ενημερώθηκε ότι ένα αμερικανικό μαχητικό είχε καταρριφθεί στο Ιράν και οι δύο χειριστές του αγνοούνταν.
Ο Αμερικανός πρόεδρος φώναζε επί ώρες στους συνεργάτες του. «Οι Ευρωπαίοι δεν βοηθούν», παρατήρησε επανειλημμένα. Η βενζίνη είχε φτάσει τα 4,09 δολάρια. Οι αναμνήσεις της κρίσης των ομήρων στο Ιράν το 1979 — μιας από τις μεγαλύτερες αποτυχίες εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ στη σύγχρονη εποχή — κυριαρχούσαν στο μυαλό του Τραμπ, όπως αποκάλυψαν στη Wall Street Journal άνθρωποι που είχαν έρθει σε επαφή μαζί του.
«Αν σκεφτείς τι συνέβη με τον Τζίμι Κάρτερ… με τα ελικόπτερα και τους ομήρους, τους κόστισε τις εκλογές», είχε παρατηρήσει ο Τραμπ τον Μάρτιο. «Τι χάος».
Ο Τραμπ απαίτησε από τον στρατό να τους εντοπίσει και να τους φέρει πίσω αμέσως. Ομως οι ΗΠΑ δεν είχαν παρουσία στο έδαφος του Ιράν από την ανατροπή της κυβέρνησης που οδήγησε στην κρίση των ομήρων, και έπρεπε να βρουν τρόπο να εισέλθουν στο επικίνδυνο ιρανικό έδαφος, αποφεύγοντας ταυτόχρονα τις δυνάμεις της Τεχεράνης. Οι συνεργάτες του Τραμπ κράτησαν τον πρόεδρο εκτός αίθουσας καθώς λάμβαναν ενημερώσεις λεπτό προς λεπτό, εκτιμώντας ότι η ανυπομονησία του δεν θα βοηθούσε. Αντίθετα, τον ενημέρωναν μόνο σε κρίσιμες στιγμές, σύμφωνα με ανώτερο αξιωματούχο της κυβέρνησης.
Ο ένας πιλότος εντοπίστηκε γρήγορα, αλλά για τον δεύτερο οι αμερικανικές δυνάμεις προέβησαν σε μία επιχείρηση υψηλού ρίσκου που κράτησε έως αργά το απόγευμα του Σαββάτου.
Τα δύο «πρόσωπα» του προέδρου
Εξι ώρες αργότερα, ο πρόεδρος επανήλθε, επιχειρώντας να πιέσει το Ιράν να «πετάξει» το ισχυρότερο διαπραγματευτικό χαρτί του, την πίεση τα Στενά του Ορμούζ. «Ανοίξτε τα γ***** Στενά, τρελοί, αλλιώς θα ζήσετε στην κόλαση», έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το πρωί εκείνης της Κυριακής από την προεδρική κατοικία, προσθέτοντας και μια ισλαμική προσευχή στην ανάρτηση.
«Ενας πρόεδρος που αντλεί ενέργεια από το δράμα μεταφέρει τώρα μια ακόμη πιο έντονη εκδοχή της ανορθόδοξης, μαξιμαλιστικής προσέγγισής του σε μια νέα συνθήκη: τον πόλεμο. Εναλλάσσεται μεταξύ επιθετικών και συμφιλιωτικών κινήσεων, ενώ στο παρασκήνιο νιώθει την πίεση από την πιθανότητα τα πράγματα να έχουν άσχημη κατάληξη», σχολιάζει η WSJ.
«Την ίδια στιγμή, ο πρόεδρος χάνει κατά διαστήματα τη συγκέντρωσή του, αφιερώνοντας χρόνο σε λεπτομέρειες για την αίθουσα χορού του Λευκού Οίκου που σχεδιάζει ή στα γκαλά συγκέντρωσης χρημάτων ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών – λέγοντας στους συμβούλους του ότι θέλει να στραφεί και σε άλλα θέματα».
Ο Τραμπ είναι επίσης αντιμέτωπος με τους φόβους του για την αποστολή στρατευμάτων σε επικίνδυνες αποστολές, στις οποίες κάποιοι θα τραυματιστούν και κάποιοι δεν θα επιστρέψουν ποτέ, όπως μεταφέρουν πρόσωπα με γνώση των όσων διαμείβονται πίσω από κλειστές πόρτες στον Λευκό Οίκο.
Προς το παρόν ο Αμερικανός πρόεδρος επιδεικνύει «αυτοσυγκράτηση», για παράδειγμα, και δεν στέλνει αμερικανικές δυνάμεις να καταλάβουν τη νήσο Χαργκ, απ’ όπου μεταφέρεται το 90% των εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν. Αν και τον έχουν διαβεβαιώσει ότι η επιχείρηση θα πετύχει και ότι η κατάληψη του Χαργκ θα έδινε στις ΗΠΑ πρόσβαση στα Στενά, ο Τραμπ ανησυχεί πως οι απώλειες στρατευμάτων θα είναι «απαράδεκτα μεγάλες». «Θα γίνουν εύκολος στόχος», φέρεται να έχει παραδεχτεί.
«Ανοίξτε τα γ***** Στενά, τρελοί, αλλιώς θα ζήσετε στην κόλαση», έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο Τραμπ
Σκληροί αυτοσχεδιασμοί, εκ των υστέρων ερμηνείες
Παρ’ όλα αυτά, ο Αμερικανός πρόεδρος έχει προβεί και σε επικίνδυνες τοποθετήσεις χωρίς να συνεννοηθεί με την ομάδα εθνικής ασφάλειας – όπως η ανάρτησή του για σχέδια καταστροφής του ιρανικού πολιτισμού – εκτιμώντας ότι μια εικόνα αστάθειας μπορεί να πιέσει την Τεχεράνη να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Προεκλογικά ο Τραμπ είχε υποσχεθεί τον τερματισμό των πολέμων στο εξωτερικό, αλλά πόνταρε ότι θα μπορούσε να λύσει, με την αμερικανική αεροπορική και ναυτική ισχύ, ένα πρόβλημα εθνικής ασφάλειας που είχε ταλαιπωρήσει επτά προηγούμενους προέδρους. Τώρα, η εκεχειρία τίθεται υπό αμφισβήτηση, μια κρίσιμη εμπορική οδός παραμένει κλειστή εδώ και εβδομάδες και το καθεστώς του Ιράν έχει αντικατασταθεί από νέους, πιο ριζοσπαστικούς ηγέτες. Oλα αυτά τα στοιχεία απειλούν να παρατείνουν μια επιχείρηση για την οποία ο Τραμπ είχε επανειλημμένα δηλώσει ότι θα διαρκούσε μόλις έξι εβδομάδες – υπόσχεση που αποδείχθηκε ανεδαφική.
Το παρορμητικό στυλ του προέδρου δεν είχε δοκιμαστεί ποτέ ξανά σε συνθήκες παρατεταμένης στρατιωτικής σύγκρουσης. Σε αντίθεση με την επιτυχημένη επιχείρηση στη Βενεζουέλα, που ενίσχυσε την αυτοπεποίθησή του, ο Τραμπ βρίσκεται τώρα αντιμέτωπος με έναν πιο αδιάλλακτο αντίπαλο στο Ιράν, ο οποίος μέχρι στιγμής δεν δείχνει διάθεση να υποχωρήσει στις απαιτήσεις του.
«Βλέπουμε εντυπωσιακές στρατιωτικές επιτυχίες που όμως δεν μεταφράζονται σε νίκη και αυτό βαραίνει ξεκάθαρα τον πρόεδρο και τον τρόπο με τον οποίο επέλεξε να ασκήσει τα καθήκοντά του: έλλειψη προσοχής στη λεπτομέρεια και έλλειψη σχεδιασμού», δήλωσε η Κόρι Σέικ, ανώτερη ερευνήτρια στο συντηρητικό think tank American Enterprise Institute, η οποία είχε υπηρετήσει στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας του πρώην προέδρου Τζορτζ Μπους.
Αντιδράσεις στο εσωτερικό
Λίγο μετά την επίμαχη ανάρτηση του Τραμπ, συνεργάτες του δέχθηκαν τηλεφωνήματα από Ρεπουμπλικανούς γερουσιαστές και χριστιανούς ηγέτες. Αναρωτιούνταν γιατί χρησιμοποίησε τη φράση «Δόξα στον Αλλάχ» το πρωί του Πάσχα και γιατί κατέφυγε σε χυδαίες εκφράσεις. Ο Τραμπ συνηθίζει να βρίζει κατ’ ιδίαν, αλλά συνήθως φιλτράρει τη γλώσσα του δημόσια και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Οταν ένας σύμβουλος τον ρώτησε αργότερα σχετικά, εκείνος απάντησε ότι η ιδέα με τον «Αλλάχ» ήταν δική του. Ηθελε, όπως είπε, να εμφανιστεί όσο το δυνατόν πιο απρόβλεπτος και προσβλητικός, πιστεύοντας ότι έτσι θα έφερνε τους Ιρανούς στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, σύμφωνα με ανώτερους αξιωματούχους της κυβέρνησης. Ηταν, όπως πίστευε, μια «γλώσσα» που οι Ιρανοί θα καταλάβαιναν. Την ίδια στιγμή, ωστόσο, ανησυχούσε για τις αντιδράσεις. «Πώς πάει;» ρωτούσε τους συμβούλους του. (Ο πρόεδρος της ιρανικής Βουλής χαρακτήρισε την απειλή του Τραμπ απερίσκεπτη.)
Λίγα 24ωρα αργότερα εξέδωσε το πιο δραματικό τελεσίγραφο της προεδρίας του, λέγοντας ότι αν το Ιράν δεν κατέληγε σε συμφωνία μέσα σε 12 ώρες, ένας ολόκληρος πολιτισμός θα καταστρεφόταν. Και αυτή η ανάρτηση ήταν προϊόν αυτοσχεδιασμού και όχι μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου εθνικής ασφάλειας, σύμφωνα με αξιωματούχους της κυβέρνησης.
Στο μυαλό του Τραμπ
Απλοί πολίτες στις ΗΠΑ αλλά και διεθνώς κυριεύτηκαν από φόβο και σύγχυση σχετικά με το τι επρόκειτο να κάνει ο πρόεδρος. Πίσω από τις κάμερες, κορυφαίοι συνεργάτες έβλεπαν την κίνηση αυτή ως έναν τρόπο να επιταχυνθούν οι διαπραγματεύσεις σε έναν πόλεμο που ο πρόεδρος επιθυμούσε διακαώς να τερματίσει. Ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο φέρεται να είπε κατ’ ιδίαν ότι η συγκεκριμένη ρητορική ίσως πράγματι ανάγκαζε τους Ιρανούς να προσέλθουν σε διαπραγματεύσεις.
Αυτό που πραγματικά ήθελε ο Τραμπ, σύμφωνα με συμβούλους του, ήταν να τρομάξει τους Ιρανούς και να βάλει τέλος στη σύγκρουση. Λιγότερο από ενενήντα λεπτά πριν από τη λήξη του τελεσιγράφου, ανακοίνωσε μια εύθραυστη εκεχειρία διάρκειας δύο εβδομάδων.
«Ο πρόεδρος Τραμπ έκανε προεκλογική εκστρατεία με υπερηφάνεια υποσχόμενος να στερήσει από το ιρανικό καθεστώς τη δυνατότητα ανάπτυξης πυρηνικών όπλων και αυτό ακριβώς επιτυγχάνει αυτή η ευγενής επιχείρηση», δήλωσε η εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, Κάρολαϊν Λέβιτ, προσθέτοντας ότι ο πρόεδρος «παραμένει ο σταθερός ηγέτης που έχει ανάγκη η χώρα».
Σύμφωνα με αξιωματούχους, ο Τραμπ παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις του πολέμου, μετρώντας τον αριθμό των ιρανικών στόχων που έχουν καταστραφεί ως βασικό δείκτη επιτυχίας.
Στο Ιράν, ο πόλεμος ξεκίνησε με την εκτέλεση του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, και άλλων κορυφαίων Ιρανών αξιωματούχων.
«Αίμα και άμμος»
Η απόφαση του Τραμπ να αποτολμήσει την εμπλοκή στον πόλεμο εξέπληξε πολλούς από εκείνους που τον γνώριζαν καλύτερα. «Αίμα και άμμος», συνήθιζε να λέει σε συμβούλους του, κατά την πρώτη του θητεία, τονίζοντας ότι δεν τον ενδιέφερε να παρασυρθεί σε οποιαδήποτε σύγκρουση στη Μέση Ανατολή.
Υστερα από μια «πειστική ενημέρωση» από τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπέντζαμιν Νετανιάχου στην Αίθουσα Επιχειρήσεων, τον Φεβρουάριο, και συζητήσεις με ομάδα συμμάχων του (συμπεριλαμβανομένου του Ρεπουμπλικανού γερουσιαστή Λίντσεϊ Γκράχαμ), εξέφρασε την πεποίθησή του πως ο στρατός θα τα κατάφερνε. «Κοιτάξτε», είπε στους συμβούλους του, «πόσο γρήγορα νικήσαμε στη Βενεζουέλα», όπου οι ΗΠΑ κατάφεραν να συλλάβουν, μέσα σε λίγες ώρες, τον πρόεδρό της, τον οποίο αναπλήρωσε η πρόθυμη για συνεργασία αντιπρόεδρος Ντέλσι Ροντρίγκες.
Στο Ιράν, ο πόλεμος ξεκίνησε με την εκτέλεση του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, και άλλων κορυφαίων Ιρανών αξιωματούχων. Στον Τραμπ έδειχναν κάθε πρωί βίντεο με εντυπωσιακές εκρήξεις στο Ιράν. Οι σύμβουλοι ανέφεραν ότι ο Τραμπ είχε σχολιάσει πόσο εντυπωσιακός ήταν ο στρατός, νιώθοντας «δέος» για την κλίμακα των βομβαρδισμών.
Ομως ο Τραμπ είχε κάνει ελάχιστα για να πείσει την αμερικανική κοινή γνώμη για την αναγκαιότητα του πολέμου και σύντομα άρχισε να απογοητεύεται που η κυβέρνησή του δεν λάμβανε τον αντίστοιχο εξωτερικό έπαινο. Η Λέβιτ απέδωσε την απογοήτευσή του σε αυτό που η ίδια χαρακτήρισε άδικη ειδησεογραφική κάλυψη των πεπραγμένων της κυβέρνησης. Η ομάδα του προέδρου παρουσίασε στον Τραμπ αποτελέσματα δημοσκοπήσεων για τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, τα οποία έδειχναν ότι ο πόλεμος συμπαρέσυρε προς τα κάτω τα ποσοστά Ρεπουμπλικανών υποψήφιων.
Παρ’ όλα αυτά, ο ίδιος ο Τραμπ (που δεν θα θέσει άλλη φορά υποψηφιότητα) πίστευε ότι μια νίκη επί του Ιράν θα του έδινε την ευκαιρία να αναδιαμορφώσει την παγκόσμια τάξη με έναν τρόπο που δεν είχε καταφέρει στην πρώτη του θητεία, δήλωσαν δύο ανώτεροι αξιωματούχοι στην WSJ. Σύμφωνα με άτομο που είχε ακούσει αυτοπροσώπως τον Τραμπ, ο πρόεδρος των ΗΠΑ είχε δηλώσει στις αρχές της στρατιωτικής επιχείρησης: «Αν το κάνουμε σωστά, σώζουμε τον κόσμο».
Με το κλείσιμο των Στενών να αποκόπτει περίπου το 20% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου, οι διευθύνοντες σύμβουλοι εταιρειών ενέργειας άρχισαν σύντομα να ανησυχούν. Στα μέσα Μαρτίου, ο υπουργός Ενέργειας Κρις Ράιτ παρέστη σε συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου του Αμερικανικού Ινστιτούτου Πετρελαίου (API) και δήλωσε ότι ο πόλεμος θα τελείωνε σε λίγες εβδομάδες. Οι ηγέτες του κλάδου της ενέργειας ανησυχούσαν κατά διαστήματα ότι ο πόλεμος θα οδηγούσε τις τιμές πολύ υψηλότερα από όσο φαινόταν να αντιλαμβάνεται ο Λευκός Οίκος, εάν ο Τραμπ συνέχιζε μια κλιμάκωση ανάλογη της ρητορικής του.
Το εκκρεμές του Τραμπ
Σύμφωνα με άτομα του περιβάλλοντός του, ο Τραμπ αμφιταλαντευόταν ανάμεσα στις οικονομικές ανησυχίες που εκφράζονταν σε συνομιλίες με συμβούλους, συμπεριλαμβανομένων του Ράιτ και του υπουργού Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ, και στην επιμονή του να συνεχίσει τον πόλεμο. Ελεγε στους συμβούλους του ότι έπρεπε να παρακολουθούν τις αγορές, και τα λόγια του συχνά τις επηρέαζαν.
Τελικά ο Τραμπ άρχισε γρήγορα να αναλογίζεται πώς η στρατιωτική δράση θα μπορούσε να μετατραπεί σε καταστροφή.
Μιλώντας σε Ρεπουμπλικανούς βουλευτές στο Ντοράλ της Φλόριντα, περίπου μία εβδομάδα μετά την έναρξη του πολέμου, ο Τραμπ απαρίθμησε τις αποτυχίες Δημοκρατικών προέδρων στο εξωτερικό, συμπεριλαμβανομένης της αποχώρησης των αμερικανικών δυνάμεων από το Αφγανιστάν υπό την προεδρία Τζο Μπάιντεν. Στη συνέχεια εστίασε στην αποτυχημένη προσπάθεια του Κάρτερ να διασώσει τους Αμερικανούς ομήρους που κρατούνταν από το ιρανικό καθεστώς που ο ίδιος, τώρα, βομβάρδιζε.
Προεδρική οργή
Οι ευρωπαϊκές χώρες και η συμμαχία του ΝΑΤΟ αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στην εκστρατεία του Τραμπ κατά του Ιράν ή να βοηθήσουν στο βίαιο άνοιγμα των Στενών, προκαλώντας την οργή του.
Εξοργίστηκε με τον Βρετανό πρωθυπουργό Κιρ Στάρμερ επειδή καθυστέρησε να επιτρέψει στις αμερικανικές δυνάμεις να χρησιμοποιήσουν τις βρετανικές βάσεις, και χλεύασε τον Γάλλο πρόεδρο Μακρόν σε συναντήσεις στον Λευκό Οίκο, αφού οι δυο ηγέτες ήρθαν σε αντιπαράθεση τόσο για τον πόλεμο όσο και για τη σύζυγο του Μακρόν. Οταν ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε επισκέφθηκε την Ουάσιγκτον νωρίτερα αυτόν τον μήνα για μια προγραμματισμένη συνάντηση, ο Τραμπ μετέφερε σε αξιωματούχους ότι ήταν σε μεγάλο βαθμό χάσιμο χρόνου επειδή ο Ρούτε δεν μπορούσε να αναγκάσει τα μέλη του να βοηθήσουν.
Τα Στενά αποτέλεσαν ιδιαίτερη πηγή απογοήτευσης. Πριν οι ΗΠΑ ξεκινήσουν τον πόλεμο, ο Τραμπ είχε εκτιμήσει, μιλώντας στην ομάδα του, ότι η κυβέρνηση του Ιράν πιθανότατα θα συνθηκολογούσε πριν κλείσει τα Στενά και ότι ακόμη και αν η Τεχεράνη προσπαθούσε να κλείσει αυτόν τον κρίσιμο διαύλο, ο αμερικανικός στρατός θα μπορούσε να το διαχειριστεί, όπως ανέφερε η Wall Street Journal. Ορισμένοι από τους συμβούλους του προέδρου αιφνιδιάστηκαν από το γεγονός ότι η κυκλοφορία των δεξαμενόπλοιων σταμάτησε τόσο γρήγορα μετά την έναρξη των βομβαρδισμών.
Εκτοτε, ο Τραμπ έχει επανειλημμένα εκφράσει την έκπληξή του για την ευκολία με την οποία έκλεισαν τα Στενά. «Ενας τύπος με ένα drone μπορεί να τα κλείσει», έχει σχολιάσει σε συνεργάτες του, εκφράζοντας εκνευρισμό για το ότι αυτή η καίρια θαλάσσια οδός αποδείχθηκε τόσο ευάλωτη. Δημοσίως αμφιταλαντεύεται μεταξύ των απαιτήσεών του για υποστήριξη από τους συμμάχους και της οργισμένης βεβαιότητάς του πως οι ΗΠΑ «δεν χρειάζονται ούτε θέλουν στρατιωτική βοήθεια».
Στα τέλη Μαρτίου – περίπου μια εβδομάδα πριν οι Ιρανοί καταρρίψουν το αεροπλάνο – ο Τραμπ είχε δώσει εντολή στη διαπραγματευτική του ομάδα να βρει έναν τρόπο για να ξεκινήσουν συνομιλίες, σύμφωνα με άτομο που γνωρίζει τις συζητήσεις.
Στις αρχές Απριλίου, η τιμή της βενζίνης είχε αυξηθεί κατά περισσότερο από 1 δολάριο το γαλόνι, και οι ηγέτες του κλάδου ανησυχούσαν ότι η αγορά δεν είχε ακόμη αποτιμήσει σωστά τον κίνδυνο που εγκυμονούσε ο πόλεμος για τον εφοδιασμό πετρελαίου. «Ο πρόεδρος, με την προσωπικότητα που διαθέτει, έκανε καλή δουλειά στο να συγκρατεί επικοινωνιακά την τιμή του πετρελαίου, αλλά η πραγματικότητα θα επικρατούσε σύντομα», σχολίασε στη Wall Street Journal άτομο με γνώση των εξελίξεων.
Στους «μεγάλους παίκτες» της ενέργειας πάντως, είχε μεταφερθεί ότι ο Τραμπ είναι πρόθυμος να υποστεί το πολιτικό κόστος των υψηλότερων τιμών για ένα σύντομο χρονικό διάστημα, ανέφερε η ίδια πηγή.
Οι αντικρουόμενες παρορμήσεις του προέδρου, που εκδηλώνονταν σε πρωινά μηνύματα, προκαλούσαν ανησυχία στους συνεργάτες του, οι οποίοι φοβούνταν όλο και περισσότερο ότι ο πόλεμος εξελισσόταν σε «πολιτικό βαρίδι».
Ο Τραμπ δεχόταν επανειλημμένα κλήσεις από δημοσιογράφους και δήλωσε στο Axios ότι δεν έχει απομείνει «σχεδόν τίποτα για να στοχεύσουμε» στο Ιράν, ενώ παραπονέθηκε σε μια ιταλική εφημερίδα για την πρώην φίλη του, την Ιταλίδα πρωθυπουργό Τζόρτζια Μελόνι. Σε μια συνέντευξη στη WSJ το Πάσχα, διαμήνυσε ότι θα μπορούσε να πλήξει «κάθε εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας» στο Ιράν – με μια επίθεση σε πολιτικές υποδομές που θα μπορούσε ενδεχομένως να παραβιάσει το διεθνές δίκαιο περί εγκλημάτων πολέμου.
Επιχείρηση «περιορίστε» τον Τραμπ
Οι κορυφαίοι σύμβουλοι του Τραμπ προσπάθησαν να πείσουν τον πρόεδρο ότι θα έπρεπε να περιορίσει τις συνεντεύξεις, επειδή αυτές δημιουργούσαν στην κοινή γνώμη την εντύπωση ότι έστελνε αντιφατικά μηνύματα. Ο Τραμπ αστειεύτηκε μάλιστα με τη Λέβιτ ότι είχε μιλήσει με έναν δημοσιογράφο και είχε βγάλει μια μεγάλη είδηση, αλλά εκείνη θα έπρεπε να περιμένει για να δει περί τίνος επρόκειτο, όπως ανέφεραν αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου. Για ένα διάστημα συμφώνησε να περιορίσει τις συνεντεύξεις, αλλά σύντομα επέστρεψε στο παλιό του μοτίβο.
Ορισμένοι σύμβουλοι τον ενθάρρυναν να απευθύνει ένα διάγγελμα προς το έθνος. Η προσωπάρχης του Λευκού Οίκου, Σούζι Γουάιλς, πίστευε ότι αυτό θα καθησύχαζε τη χώρα πως ο Τραμπ είχε σχέδιο. Ο Αμερικανός πρόεδρος αρχικά δεν ενδιαφερόταν. Τι θα έλεγε; Δεν μπορούσε να κηρύξει τη νίκη. Δεν ήξερε πού οδηγούσε η κατάσταση. Τελικά πείστηκε να κάνει το διάγγελμα την 1η Απριλίου, και οι βοηθοί μαζί με εξωτερικούς συμβούλους γέμισαν την αίθουσα ελπίζοντας να τον ενθαρρύνουν.
Οι ΗΠΑ είχαν επιτύχει στο πεδίο της μάχης και οι στρατιωτικοί στόχοι των ΗΠΑ θα ολοκληρώνονταν «πολύ σύντομα», διαβεβαίωσε τους σκεπτικιστές Αμερικανούς. Το διάγγελμα, το οποίο δεν διευκρίνιζε πώς θα αποχωρούσαν οι ΗΠΑ από τον πόλεμο, δεν τόνωσε τα ποσοστά υποστήριξης του Τραμπ.
Διάσωση λεπτό προς λεπτό
Οι επανειλημμένες κρίσεις που προκλήθηκαν από τον πόλεμο οδήγησαν σε αναταραχή εντός της κυβέρνησης.
Για 24 ώρες κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου που οι δυνάμεις των ΗΠΑ πάσχιζαν να σώσουν τους δύο πιλότους, η ομάδα του Τραμπ βρισκόταν σε συνεχή επικοινωνία με την Αίθουσα Επιχειρήσεων: ο αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς ήταν συνδεδεμένος από το Καμπ Ντέιβιντ και η Γουάιλς από το σπίτι της στη Φλόριντα. Λάμβαναν αναφορές σχεδόν ανά λεπτό για την είσοδο του στρατού στο Ιράν, τα αεροπλάνα διάσωσης που κόλλησαν στην άμμο, τις προσπάθειες να αποσπάσουν την προσοχή των Ιρανών. Αποκαλούσαν τον τελευταίο σμηνία με κωδικό όνομα.
Ο Τραμπ δεν συμμετείχε στη συνάντηση, αλλά λάμβανε ενημερώσεις τηλεφωνικά.
Μετά την απειλή του Τραμπ να καταστρέψει τον ιρανικό πολιτισμό, αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου μίλησαν με Πακιστανούς ομολόγους τους για τη μεσολάβηση για την κατάπαυση του πυρός. Ο Τραμπ ήταν πολύ θυμωμένος με τους Ευρωπαίους για να αναλάβει κάποιος από αυτούς αυτόν τον ρόλο, δήλωσαν κυβερνητικοί αξιωματούχοι.
Καθώς ο πλανήτης «μετρούσε αντίστροφα» για τη λήξη της διορίας που είχε θέσει ο Τραμπ, ο πρόεδρος μεταπηδούσε από το ένα θέμα στο άλλο, ανέφεραν οι βοηθοί του. Μιλούσε με αξιωματούχους για μια τοπική εκλογική αναμέτρηση στην Ιντιάνα. Η ομάδα του προετοιμαζόταν για τις ενδιάμεσες εκλογές. Ακουσε αξιωματούχους να μιλούν για την πολιτική για τα κρυπτονομίσματα και την τεχνητή νοημοσύνη. Ρώτησε επίσης τη Γουάιλς και τον Στιβ Γουίτκοφ, τον επικεφαλής διαπραγματευτή των ΗΠΑ στις επαφές με το Ιράν, για τις τελευταίες εξελίξεις. «Πίεσέ τους για μια συμφωνία», έλεγε επανειλημμένα στον Γουίτκοφ.
Σε «μόνιμο» συναγερμό
Εν τω μεταξύ, οι ανησυχίες του Λευκού Οίκου για σοβαρές απειλές ασφαλείας έχουν ενταθεί, δήλωσαν βοηθοί.
Τις τελευταίες εβδομάδες, για παράδειγμα, ο Τραμπ και η ομάδα του έχουν παρατηρήσει μια αύξηση των μέτρων ασφαλείας. Μια ξάστερη νύχτα του Απριλίου στο Μαρ-α-Λάγκο, κάθε ομπρέλα ήταν ανοιχτή στη βεράντα και μάλιστα σε ασυνήθιστη διάταξη, όπως παρατήρησαν οι καλεσμένοι. Στα μέλη της λέσχης μεταφέρθηκε ότι υπήρχε μια προσπάθεια να περιοριστεί η ορατότητα των drones, ανέφερε ένα μέλος του Μαρ-α-Λάγκο.
Ο Ρούμπιο ανέφερε σε άλλους ότι στεκόταν έξω από το σπίτι του στο στρατιωτικό συγκρότημα όπου ζει και παρακολουθούσε ένα ύποπτο drone, δήλωσαν κυβερνητικοί αξιωματούχοι. Οι ομάδες προστασίας της Μυστικής Υπηρεσίας έχουν επεκταθεί και φέρουν όπλα που οι αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου δεν είχαν δει ποτέ στο παρελθόν.
Στο μυαλό του Τραμπ
Παρά την πίεση των συνθηκών, ο Τραμπ έχει εκφράσει σε συμβούλους την επιθυμία του να συζητά «και για άλλα θέματα» ώστε τα ΜΜΕ να ασχοληθούν και με άλλα ζητήματα. Οταν προσκεκλημένοι εμφανίστηκαν για μια συνάντηση αξιωματούχων του Kennedy Center τον Μάρτιο, ο πρόεδρος μίλησε σε ορισμένους για την αίθουσα χορού που σχεδιάζει στον Λευκό Οίκο. Παρουσίασε σχέδια που έδειχναν μια μεγάλη τρύπα στο έδαφος και ήταν εντυπωσιασμένος με όλα όσα θα μπορούσαν να χτιστούν υπογείως. Οι σύμβουλοι ανέφεραν ότι έχει πολλές συναντήσεις για το θέμα αυτό, σε εβδομαδιαία βάση, και θεωρεί τον εαυτό του τον γενικό εργολάβο.
Στο μυαλό του είναι επίσης και η συγκέντρωση χρημάτων για τις ενδιάμεσες εκλογές. Ωρες μετά την έναρξη του πολέμου το τελευταίο Σάββατο του Φεβρουαρίου, έδωσε το «παρών» σε μια εκδήλωση συγκέντρωσης πόρων στο Μαρ-α-λάγκο. Οταν ορισμένα στελέχη αναρωτήθηκαν αν θα έπρεπε να την ακυρώσουν, ο Τραμπ ήταν αρνητικός, σχολιάζοντας ότι θα δειπνούσε ούτως ή άλλως.
Σε μια άλλη συγκέντρωση, αφότου απείλησε να αφανίσει τον ιρανικό πολιτισμό, ο Τραμπ υποδέχτηκε στον Λευκό Οίκο δωρητές και ανώτερα στελέχη για μια δεξίωση ενόψει του εορτασμού των 250 ετών της Αμερικής αυτό το καλοκαίρι.
Σύμφωνα με άτομα που ήταν παρόντα στη δεξίωση, ο Αμερικανός πρόεδρος αναλογίστηκε την ιδέα να απονείμει στον εαυτό του την υψηλότερη στρατιωτική τιμή του έθνους, το Μετάλλιο της Τιμής , το οποίο έχει σχεδιαστεί για να τιμά τη γενναιότητα, το θάρρος και την αυτοθυσία.
Στη συνέχεια, διηγήθηκε μια ιστορία για τον λόγο που θεωρούσε ότι άξιζε αυτή την τιμή: Κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του, καθώς πετούσε προς το Ιράκ για μια αιφνιδιαστική επίσκεψη σε γιορτή των στρατευμάτων, το αεροπλάνο του κατέβαινε στο σκοτάδι προς έναν μη φωτισμένο διάδρομο προσγείωσης. Με δραματικό τρόπο, μετρούσε αντίστροφα τα μέτρα μέχρι την προσγείωση του αεροπλάνου και ανακάλεσε πόσο τρομακτικό ήταν. Οι πιλότοι τον καθησύχασαν και προσγειώθηκαν με ασφάλεια.
Δεν θα μπορούσε να πάρει το μετάλλιο, είπε, επειδή ο σύμβουλος του Λευκού Οίκου, Ντέιβιντ Γουόρινγκτον, ο οποίος ήταν επίσης παρών στην εκδήλωση, δεν το επέτρεπε. Η Λέβιτ, η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, υποστήριξε ότι ο πρόεδρος αστειευόταν.
Πηγή: Wall Street Journal
