Ο Ελληνας αναλυτής της Deutsche Bank, ο οποίος τον περασμένο μήνα προκάλεσε την οργή του Ντόναλντ Τραμπ και του υπουργού Οικονομικών των ΗΠΑ Σκοτ Μπέσεντ, «ξαναχτυπά» υποστηρίζοντας ότι το καθεστώς του δολαρίου ως ασφαλούς καταφυγίου είναι ένας μύθος.

Τον Ιανουάριο, ο επικεφαλής αναλυτής της αγοράς συναλλάγματος της Deutsche Bank, Γιώργος Σαραβέλος, εν μέσω των δασμολογικών απειλών του Αμερικανού προέδρου προς τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις σχετικά με τη Γροιλανδία, είχε σημειώσει σε ανάλυσή του ότι «η Ευρώπη κατέχει την Γροιλανδία, αλλά κατέχει όμως πολλές μετοχές και ομόλογα των ΗΠΑ», και συγκεκριμένα κατέχει 8 τρισ. δολ. σε αμερικανικά assets, γεγονός που την καθιστά τον μεγαλύτερο πιστωτή των ΗΠΑ.

Αν και δεν το έγραψε αυτολεξεί, «μεταφράστηκε» ωστόσο ότι ο αναλυτής υπονόησε πως οι Ευρωπαίοι θα μπορούσαν να πουλήσουν τις θέσεις που έχουν σε αμερικανικά περιουσιακά στοιχεία. Αυτό ταρακούνησε τον Λευκό Οίκο, με τον υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ Σκοτ Μπέσεντ να εξαπολύει προσωπική επίθεση στον Σαραβέλο διαμηνύοντας πως μίλησε προσωπικά με τον διευθύνοντα σύμβουλο της Deutsche Bank Κρίστιαν Ζίβινγκ, ο οποίος του είπε ότι η γερμανική τράπεζα δεν υποστηρίζει τις θέσεις του αναλυτή, ενώ ο Τραμπ «απείλησε» στη συνέχεια ολόκληρη την Ευρώπη: «Ας το κάνουν. Αλλά ξέρετε, αν συμβεί αυτό, θα υπάρξουν μεγάλα αντίποινα από μέρους μας», δήλωσε κατά τη διάρκεια συνέντευξης στο Fox Business. «Και έχουμε όλα τα χαρτιά», είπε απαντώντας σε σχετικό ερώτημα για το «όπλο» που κατέχουν οι ευρωπαϊκές χώρες, δηλαδή αν αποφασίσουν να πουλήσουν αμερικανικά περιουσιακά στοιχεία.

Ο Σαραβέλος, ωστόσο, επανήλθε τώρα με νέα έκθεσή του, στην οποία υποβαθμίζει ουσιαστικά το στάτους του ισχυρού αμερικανικού νομίσματος. «Το ότι το δολάριο είναι ασφαλές καταφύγιο αποτελεί μύθο», τονίζει.

Οπως εξηγεί, συχνά θεωρείται γεγονός ότι το δολάριο αποτελεί ασφαλές καταφύγιο: ενισχύεται σε περιόδους όπου κυριαρχεί αποστροφή του ρίσκου. Ωστόσο, ένα απλό διάγραμμα της σχέσης δολαρίου – μετοχών δείχνει ότι αυτό δεν ισχύει. Η μέση συσχέτιση δολαρίου – μετοχών ΗΠΑ (δείκτης S&P 500) ιστορικά ήταν πιο κοντά στο μηδέν και τον τελευταίο χρόνο το δολάριο έχει αποσυσχετιστεί για άλλη μία φορά από τον S&P 500.

«Γιατί συνέβη αυτό και ποιες είναι οι επιπτώσεις για το δολάριο;», σημειώνει ο Σαραβέλος. Ξεκινώντας με το πρώτο μέρος του ερωτήματος, εξηγεί πως ο απλός λόγος που συνέβη αυτό είναι ότι η χρηματιστηριακή αγορά των ΗΠΑ έχει γίνει πιο «επικίνδυνη», έχει μεγαλύτερο ρίσκο (για παράδειγμα, έχει υψηλό σε μετοχές του κλάδου της τεχνητής νοημοσύνης), ενώ οι υπόλοιπες διεθνείς αγορές φαίνεται να έχουν πολύ καλύτερο «προφίλ».

«Οταν η πηγή των αρνητικών ειδήσεων για τις μετοχές βρίσκεται στις ΗΠΑ και ο υπόλοιπος κόσμος τα πάει καλύτερα, είναι απολύτως πιθανό το δολάριο να υποχωρήσει καθώς οι μετοχές υποχωρούν, όπως ακριβώς και την περίοδο του dotcom», τονίζει ο Σαραβέλος. «Αυτή η μάλλον διαισθητική παρατήρηση ισχύει για μεγαλύτερους χρονικούς ορίζοντες: από τη δεκαετία του 1980, όταν η χρηματιστηριακή αγορά των ΗΠΑ έχει γίνει σχετικά “πιο επικίνδυνη” (risky), το δολάριο έχει πάψει να αποτελεί ασφαλές καταφύγιο», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Οσον αφορά το τι σημαίνει για το δολάριο η απώλεια της ελκυστικότητάς του ως ασφαλούς καταφυγίου, ο Σαραβέλος απαντάει ότι «σημαίνει πολλά». Ο σημαντικότερος παράγοντας των αποφάσεων αντιστάθμισης συναλλαγματικών ισοτιμιών από θεσμικούς επενδυτές είναι η σχέση μεταξύ του δολαρίου και των αμερικανικών μετοχών, όπως εξηγεί. «Οσο λιγότερο ελκυστικό είναι το δολάριο ως αντιστάθμιση χαρτοφυλακίου, τόσο μεγαλύτερο κίνητρο υπάρχει για μείωση της έκθεσης σε δολάριο», τονίζει ο αναλυτής. Και αυτή η δυναμική, όπως προσθέτει, είναι ανεξάρτητη και από τις ευρύτερες γεωπολιτικές παραμέτρους, οι οποίες επίσης οδηγούν σε διαφοροποίηση των επενδυτών μακριά από το δολάριο.

Ετσι, η Deutsche Bank διατηρεί αρνητική στάση απέναντι στο δολάριο για το 2026, όπως καταλήγει ο Σαραβέλος, η οποία βασίζεται σε ένα θετικό παγκόσμιο περιβάλλον ανάπτυξης, όπου το δολάριο έχει χάσει τον «εξαιρετισμό» του σε όλους τους τομείς – σε όρους απόδοσης, ανάπτυξης και ασφαλούς καταφυγίου. Πιο ελκυστικά στο τρέχον περιβάλλον είναι τα νομίσματα που επωφελούνται από τη σχετικά ευνοϊκή παγκόσμια δυναμική ανάπτυξης, όπως το δολάριο Αυστραλίας, τα σκανδιναβικά νομίσματα και τα νομίσματα των αναδυόμενων αγορών.