Η κυπριακή κοινωνία βρίσκεται σήμερα μπροστά σε μια βαθιά πολιτική αντίφαση. Από τη μία πλευρά βλέπουμε την ανακύκλωση των ίδιων προσώπων και των ίδιων νοοτροπιών που κυριαρχούν εδώ και δεκαετίες στο πολιτικό σύστημα. Από την άλλη πλευρά εμφανίζεται ένας νέος τύπος πολιτικής, ο λαϊκισμός των εντυπώσεων, που τρέφεται από τα social media, τα βίντεο και τα εύκολα συνθήματα. Ανάμεσα σε αυτά τα δύο άκρα, η κοινωνία αναζητά κάτι πολύ πιο ουσιαστικό. Αναζητά σοβαρότητα, αξιοπιστία και πραγματική προοπτική.

Η πολιτική δεν μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί ως ένας κλειστός κύκλος προσώπων που μετακινούνται από θέση σε θέση. Οι ίδιοι άνθρωποι που υπήρξαν υπουργοί, αξιωματούχοι ή κομματικά στελέχη για δεκαετίες, εμφανίζονται ξανά και ξανά ως «νέα λύση». Η κοινωνία γνωρίζει ότι δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική ανανέωση όταν ανακυκλώνονται οι ίδιες αντιλήψεις και οι ίδιες λογικές.

Η ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΠΟΥ ΚΟΥΡΑΖΕΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Για χρόνια το πολιτικό σύστημα λειτούργησε με μια λογική κλειστού κύκλου. Πρόσωπα που ολοκληρώνουν μια θητεία αναζητούν αμέσως την επόμενη θέση. Δημιουργείται έτσι μια μόνιμη πολιτική τάξη που δύσκολα αποσυνδέεται από την εξουσία. Για δεκαετίες ένα μέρος της πολιτικής ζωής της χώρας περιστρεφόταν γύρω από τα γνωστά αστικά τζάκια. Οικογένειες που θεωρούν σχεδόν αυτονόητη τη δημόσια παρουσία τους, σαν να πρόκειται για φυσική συνέχεια της κοινωνικής ή οικονομικής τους επιρροής. Η δημοκρατία όμως δεν είναι κληρονομιά. Η πολιτική δεν είναι οικογενειακή υπόθεση.

Η χώρα χρειάζεται ανθρώπους που μπορούν να σταθούν και να πετύχουν και εκτός πολιτικής. Ανθρώπους που δεν έχουν ανάγκη την πολιτική για να επιβιώσουν επαγγελματικά ή για να καλύψουν προσωπικές φιλοδοξίες. Ανθρώπους που έχουν μάθει να εργάζονται, να αναλαμβάνουν ευθύνη και να κρίνονται καθημερινά από το αποτέλεσμα της δουλειάς τους.

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΕΝΤΥΠΩΣΕΩΝ

Την ίδια στιγμή που η κοινωνία κουράστηκε από την ανακύκλωση των ίδιων προσώπων, εμφανίστηκε και ένα άλλο φαινόμενο. Η πολιτική των εντυπώσεων.

Στην εποχή των social media κάποιοι επέλεξαν να μετατρέψουν την πολιτική σε θέαμα. Βίντεο, ατάκες, εύκολες καταγγελίες και συνεχής προσπάθεια να δημιουργηθεί η εικόνα του δήθεν αντισυστημικού επαναστάτη. Στην πραγματικότητα όμως αποφεύγεται το πιο ουσιαστικό στοιχείο της πολιτικής. Η κατάθεση συγκεκριμένων προτάσεων. Είναι πολύ πιο εύκολο να συγκεντρώνεις likes παρά να καταθέτεις πολιτική. Πολύ πιο εύκολο να κάνεις βίντεο παρά να γράψεις μια πρόταση νόμου. Γιατί τη στιγμή που μια πρόταση κατατίθεται, κρίνεται, συζητείται και αναλαμβάνεται ευθύνη. Η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από επαναστάτες των clicks. Έχει ανάγκη από ανθρώπους που μπορούν να παράγουν πολιτική και αποτέλεσμα.

Ο ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ ΩΣ ΕΥΚΟΛΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Με την πολιτική των εντυπώσεων, ένα άλλο φαινόμενο κερδίζει έδαφος. Ο λαϊκισμός. Κόμματα που κάποτε εμφανίζονταν ως αντισυστημικά, μετατρέπονται σταδιακά σε μέρος του ίδιου συστήματος που υποτίθεται ότι πολεμούσαν. Η πολιτική τους βασίζεται κυρίως σε εύκολα συνθήματα, υπεραπλουστευμένες λύσεις και συχνά επικίνδυνες προσεγγίσεις σε κρίσιμα ζητήματα όπως η οικονομία και το μεταναστευτικό. Ο λαϊκισμός υπόσχεται τα πάντα χωρίς να εξηγεί πώς θα γίνουν. Απευθύνεται στον θυμό της κοινωνίας χωρίς να προσφέρει πραγματικές λύσεις. Η ιστορία όμως δείχνει ότι ο λαϊκισμός δεν οδηγεί σε πρόοδο. Οδηγεί σε αδιέξοδο και τελικά σε απογοήτευση.

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ

Ενώ η πολιτική συχνά εγκλωβίζεται σε επικοινωνιακές αντιπαραθέσεις, η πραγματική ζωή των πολιτών γίνεται ολοένα πιο δύσκολη. Οικογένειες παλεύουν με τα δάνεια και τα αυξανόμενα ενοίκια. Νέα ζευγάρια εργάζονται σκληρά αλλά δυσκολεύονται να αποκτήσουν δικό τους σπίτι. Η ακρίβεια εξαφανίζει το εισόδημα πριν καν τελειώσει ο μήνας. Το κυκλοφοριακό μετατρέπει την καθημερινή μετακίνηση σε χαμένο χρόνο ζωής. Αυτή είναι η πραγματικότητα που ζει η κοινωνία. Και αυτή η πραγματικότητα δεν αλλάζει με συνθήματα.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ

Η πολιτική κρίνεται από τις προτάσεις και το αποτέλεσμα, όχι από την εικόνα. Γι’ αυτό καταθέτω συγκεκριμένες πολιτικές προτάσεις για τα μεγάλα ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία. Για τη διαφθορά, ενίσχυση της Αρχής κατά της Διαφθοράς με ουσιαστικές εξουσίες διερεύνησης και πραγματικούς ελέγχους. Αναβάθμιση των μηχανισμών ελέγχου ασυμβίβαστου και σύγκρουσης συμφερόντων, ώστε η διαφάνεια να μην είναι επικοινωνιακή άσκηση αλλά θεσμική πραγματικότητα. Για το μεταναστευτικό, ταχύτατες διαδικασίες εξέτασης αιτήσεων ασύλου, ξεκάθαρους κανόνες και αποτελεσματικές επιστροφές για όσους δεν δικαιούνται διεθνή προστασία, με παράλληλη διεκδίκηση ουσιαστικής ευρωπαϊκής στήριξης.

Για το κυκλοφοριακό, εθνικό σχέδιο βιώσιμης κινητικότητας με σύγχρονες δημόσιες μεταφορές, έξυπνα συστήματα διαχείρισης κυκλοφορίας και κίνητρα για νέες μορφές μετακίνησης. Για την ακρίβεια, μέτρα που προστατεύουν το εισόδημα των πολιτών, ενίσχυση της Επιτροπής Ανταγωνισμού και εργαλεία διαφάνειας στις τιμές. Για το στεγαστικό, αξιοποίηση κρατικής γης για προσιτή κατοικία και ουσιαστική στήριξη των νέων ζευγαριών ώστε να μπορούν να αποκτήσουν σπίτι. Αυτή είναι πολιτική, όχι συνθήματα.

ΑΝ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Ακούω συχνά να γίνεται λόγος για «σύστημα». Για την αδυναμία του πολιτικού κόσμου να αλλάξει πραγματικά τα πράγματα. Η αλήθεια είναι απλή. Αν σύστημα σημαίνει ανακύκλωση προσώπων, πολιτική καριέρας και εύκολες υποσχέσεις χωρίς ευθύνη, τότε ναι, ευθαρσώς δηλώνω αντισυστημικός. Όχι με βίντεο και συνθήματα. Με προτάσεις, δουλειά και αποτέλεσμα. Η κοινωνία δεν χρειάζεται άλλους επαγγελματίες της πολιτικής. Χρειάζεται ανθρώπους που μπήκαν στην πολιτική για να προσφέρουν και όχι για να βολευτούν.

ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΥ ΖΗΤΑ ΕΛΠΙΔΑ

Η Κύπρος βρίσκεται σε μια περίοδο μεγάλων προκλήσεων. Οι οικονομικές πιέσεις, οι κοινωνικές ανάγκες και οι γεωπολιτικές εξελίξεις, απαιτούν σοβαρότητα και σταθερότητα. Αν η πολιτική συνεχίσει να κινείται ανάμεσα στην ανακύκλωση προσώπων και στον λαϊκισμό των εντυπώσεων, τότε θα απομακρύνεται ολοένα περισσότερο από την κοινωνία.

Οι πολίτες δεν ζητούν πολιτικούς που απλώς θέλουν να είναι αρεστοί. Ζητούν πολιτικούς που μπορούν να είναι χρήσιμοι. Η κοινωνία δεν ζητά άλλα συνθήματα. Ζητά προοπτική, υπευθυνότητα και πραγματικές λύσεις.

Ζητά ελπίδα για το μέλλον του τόπου, για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε πολύ καλύτερα.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ

Ο Πόλυς Κουρουσίδης γεννήθηκε το 1979 στη Λεμεσό από γονείς πρόσφυγες. Είναι απόφοιτος της Σχολής Διοίκησης Επιχειρήσεων και Οικονομικών του Πανεπιστημίου Κύπρου (1999-2003), με μεταπτυχιακές σπουδές Real Estate (Property Valuation and Law) στο City University του Λονδίνου. Με έδρα τη Λευκωσία, είναι εγκεκριμένος εκτιμητής ακινήτων, πρόεδρος του Συνδέσμου Επιστημόνων Εκτιμητών Ακινήτων Κύπρου από το 2022 και μέλος του πολιτικού γραφείου του ΔΗΣΥ από το 2023. Είναι ενεργός στον δημόσιο διάλογο, αναδεικνύοντας ζητήματα και προτείνοντας λύσεις για θέματα όπως το στεγαστικό, μεταναστευτικό και προσφυγικό. Επίσης, είναι πατέρας δύο κοριτσιών.