Η απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ να προκρίνει για τη θέση του Προέδρου της Βουλής την υποψηφιότητα του Στέφανου Στεφάνου και, ταυτόχρονα, μέσα από την ίδια ανακοίνωση που μας κοινοποίησε την απόφαση του ανώτατου συλλογικού οργάνου του κόμματος, η γνωστοποίηση ότι η υποψηφιότητα του Γενικού Γραμματέα του ΑΚΕΛ τυγχάνει και της υποστήριξης του ΑΛΜΑ, όχι μόνο απλοποιεί τις ασκήσεις για την αυριανή εξίσωση που θα αναδείξει τον δεύτερο τη τάξει πολιτειακό αξιωματούχο της Κυπριακής Δημοκρατίας, οδηγεί και στη δρομολόγηση νέων εξελίξεων. Και συγκεκριμένα, εκείνων που ευνοούν το σχέδιο στο οποίο η «Κ» είχε αναφερθεί εκτενώς στο πρωτοσέλιδο κύριο θέμα της την περασμένη Κυριακή υπό τον τίτλο «Το σενάριο που δίνει και πάλι το “πάνω χέρι” στον Νίκο Χριστοδουλίδη για το 2028».

Θυμίζουμε ότι σύμφωνα με τις πληροφορίες της δεδομένης στιγμής που καταγράφηκαν στο ρεπορτάζ της «Κ», το προεδρικό περιβάλλον φέρεται να ευνοεί την εκλογή Νικόλα Παπαδόπουλου στη θέση του προέδρου της Βουλής και προς αυτή την κατεύθυνση το ήθελαν να αξιοποιεί, τόσο προεκλογικά όσο και μετεκλογικά, την επιρροή του.

Σ’ ό,τι αφορά στο μετεκλογικό σκέλος, το περιβάλλον του προέδρου Χριστοδουλίδη φέρεται να ευνοεί στήριξη του Νικόλα Παπαδόπουλου από το ΕΛΑΜ από τον πρώτο γύρο μαζί με αυτή, των τεσσάρων βουλευτών της Άμεσης Δημοκρατίας προκειμένου ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ να περάσει στο δεύτερο και τελικό γύρο της ψηφοφορίας.

Η εξίσωση (8 + 8 + 4 = 20) αυτή καθίσταται αναγκαία από τη στιγμή που ο Στέφανος Στεφάνου με την υποστήριξη του ΑΛΜΑ θα έχει 19 ψήφους και θα περάσει στο δεύτερο γύρο με την Αννίτα Δημητρίου η οποία συγκεντρώνει τις 17 ψήφους των βουλευτών του κόμματός της. Εάν αυτό συμβεί, στην τελική αναμέτρηση, θα βρεθούν ο Νικόλας Παπαδόπουλος και ο Στέφανος Στεφάνου με 20 και 19 ψήφους αντίστοιχα, που σημαίνει εκλογή Νικόλα Παπαδόπουλου ακόμα και χωρίς τη συνέργεια του αποκλεισμένου ΔΗΣΥ.

Τα οφέλη που θα προκύψουν από την πιθανολογούμενη υλοποίηση του συγκεκριμένου σεναρίου είναι, σε ό,τι αφορά στο ΔΗΚΟ, η ενίσχυση του ρόλου του στον μηχανισμό εξουσίας. Σε ό,τι αφορά στο ΕΛΑΜ, καταφέρει ένα στρατηγικό πλήγμα στον ΔΗΣΥ, τιμωρώντας την Πινδάρου για την επιθετική προεκλογική εκστρατεία εναντίον του και ταυτόχρονα εκδηλώνει με το καλημέρα τον ρυθμιστικό του ρόλου και δεν αφήνει περιθώρια πρωτοβουλιών στο ΑΚΕΛ, το οποίο αποτελεί τον μόνιμο ιδεολογικό του εχθρό.

Για τον πρόεδρο Χριστοδουλίδη, από τη μια με τον «παροπλισμός» της «κυρίαρχης» της κάλπης, της Αννίτας Δημητρίου, με τα συνεπακόλουθα εσωκομματικά μουρμουρητά που ενδεχομένως να προκύψουν, κι από την άλλη με την θεσμική αναβάθμιση του Νικόλα Παπαδόπουλου που κρατά το ΔΗΚΟ προσκολλημένο στο άρμα της συνεργασίας για το 2028, πετυχαίνει το απόλυτο restart για το 2028, καθώς ανατρέπει την εις βάρος του δυναμική που πήγε να αναπτυχθεί μετά το αποτέλεσμα της κάλπης της 24^ης Μαΐου.

Μεταβλητοί παράγοντες

Το σενάριο «Νικόλας Παπαδόπουλος» προϋποθέτει ότι το ΕΛΑΜ θα διαφοροποιηθεί από την αρχική του πρόθεση να κατέλθει στον πρώτο γύρο αυτόνομα.

Προϋποθέτει, επίσης, την εξασφάλιση της ψήφου των τεσσάρων βουλευτών της Άμεσης Δημοκρατίας. Που, παραδόξως, δεν θέτουν ενώπιον του κυρίαρχου λαού διά ψηφοφορίας το αποτέλεσμα της πρώτης τους κοινοβουλευτικής πράξης, αλλά την έχουν μεταβάλει σε αντικείμενο πολιτικού παζαριού.

Η στάση που θα τηρήσει στον πρώτο γύρο το ΕΛΑΜ (με δεδομένη την, ας την πούμε «καλή επαφή», που έχει ο πρόεδρος Χριστοδουλίδης μαζί του) θα αποκαλύψει και τις πραγματικές επιθυμίες του Λόφου. Δηλαδή εάν όντως το προεδρικό ευνοεί και επιδιώκει διά της ασκήσεως της επιρροής του, την εκλογή του προέδρου του συγκυβερνώντος ΔΗΚΟ ή αφήνει τους βουλευτές να αποφασίσουν εν τη σοφία τους. Μπροστά σ’ ένα τέτοιο ενδεχόμενο, μένει να δούμε εάν η «μη εμπλοκή» του Νίκου Χριστοδουλίδη στις διεργασίες, θα εκτιμηθεί από τον συνεταίρο του ως η ορθή και επιβαλλόμενη από το Σύνταγμα διάκριση εξουσιών ή εάν θα θεωρηθεί άδειασμα σκοπιμοτήτων, που ευνοεί την Αννίτα Δημητρίου και τον ΔΗΣΥ.

Δεν μένει παρά να δούμε ποιες πληροφορίες και σενάρια θα επιβεβαιωθούν στη αυριανή ψηφοφορία, ώστε να διαφανούν οι πραγματικές προθέσεις των πρωταγωνιστών, οπόταν πιθανότατα να «γεννήσουν» μία ακόμα πιο ενδιαφέρουσα πολιτική συζήτηση.