Ενα όμορφο τέλος. Κάθε ανολοκλήρωτος αποχαιρετισμός κρύβει μέσα του μια μικρή αιωνιότητα. Τα λόγια –και οι σιωπές– παγώνουν στον χρόνο και άντε μετά να τα κατεργαστείς. Ισως έτσι να ένιωσε ο Γαλλομαροκινός σκηνοθέτης Μοχάμεντ ελ Χατίμπ τη μέρα που η νοσηλευόμενη μητέρα του εκμυστηρεύθηκε ότι φοβάται πως πεθαίνει και εκείνος θέλησε να την καθησυχάσει, αλλάζοντας θέμα. Τελικά επανήλθε, στο μέτρο του δυνατού, με την παράσταση «Ending in Beauty» και το ντοκιμαντέρ «Renault 12» που είδαμε στο Φεστιβάλ Αθηνών: ο Χατίμπ ανασύνθεσε επεισόδια μιας ολόκληρης οικογενειακής ιστορίας, γεμάτα πλέον με τον πόνο του ορφανού και εξόριστου γιου, αλλά και με την ποίηση των μικρών καθημερινών στιγμών και την τρυφερή ή και αστεία πλευρά της απώλειας και του πένθους.
