Kathimerini.com.cy
Πάντα έχω την εντύπωση πως περπατώ μ’ έναν άνθρωπο, αρκεί να ’χω πάνω μου ένα μικρό βιβλίο. Καυχιέμαι ότι εφηύρα το εξής παιχνίδι: παροτρύνω βιβλία μικρά και αταίριαστα να κουβεντιάζουν μεταξύ τους και μαζί μου, μέχρι που καθ’ οδόν ανακαλύπτουμε όσα μας ενώνουν. Τον Δεκαπενταύγουστο απέδρασα από το κέντρο της Αθήνας μόνο χάρις σε δύο τέτοια μικρά βιβλία – που ’ταν επιπλέον όμορφα μεταφρασμένα, επιμελημένα και καλόγουστα!
