Ξεκίνησε λίγο πριν από την κρίση, περισσότερο ως αισθητικό ρεύμα. Μέχρι τότε ως ανακαίνιση παλιού διαμερίσματος ή κατοικίας εννοούσαμε το σαρωτικό ξήλωμα όλων εκείνων των στοιχείων που παρέπεμπαν στο πρωτογενές σύμπαν της αθηναϊκής πολυκατοικίας: στα μαρμάρινα μωσαϊκά με τα πολύχρωμα αδρανή, τα γεωμετρικά μοτίβα και τις μπορντούρες τους, στα κομψά παρκέτα, στις ξύλινες πόρτες, στις εντοιχισμένες βιβλιοθήκες, στα καΐτια, στα διακοσμητικά πλαίσια, στις παλιές κλειδαριές και στα πόμολα, στα παντζούρια, στους μαρμάρινους νεροχύτες.
