«Ο “Βυσσινόκηπος” δεν είναι ένα έργο προφάνειας. Κανένα καλό έργο δεν υποδεικνύει ποιοι είναι οι κακοί και ποιοι οι καλοί, γιατί τότε δεν θα ήταν καλό έργο», λέει στην «Κ» ο ∆ημήτρης Τάρλοου
Οταν ρωτάμε τον Δημήτρη Τάρλοου αν η επιλογή του να ανεβάσει τον «Βυσσινόκηπο» οφείλεται σε κάποια «εσωτερική» κίνηση, π.χ. στο ξεφύλλισμα ενός βιβλίου και στις μετέπειτα σκέψεις του, ή σε κάποια κίνηση «εξωτερική», όπως το ξεφύλλισμα μιας εφημερίδας και η παρατήρηση της επικαιρότητας, ο σκηνοθέτης ξεκαθαρίζει κατ’ αρχάς ότι τέτοια έργα δεν προϋποθέτουν απολύτως καμία επικαιροποίηση. «Γιατί είναι σαν να τους αφαιρείς αυτό που ο ίδιος τους αποδίδεις: τα λες κλασικά, και αν είναι όντως, δεν χρειάζονται κανέναν εκσυγχρονισμό. Αυτό που χρειάζεται είναι να βρούμε τι από όσα συνέβαινε τότε συμβαίνει και τώρα και πώς», τονίζει ο σκηνοθέτης.
