Η διπλωματία ενός μικρού κράτους δεν έχει απεριόριστες επιλογές. Συνοπτικά, τέσσερεις. Οι πρώτες τρεις συνιστούν δημοφιλείς πρακτικές στη Λευκωσία: 1) Να κάνει «εκστρατεία ενημέρωσης» στο διεθνές πεδίο. 2) Να ζητάει άσκηση πιέσεων ή και «κυρώσεις» από Ε.Ε., χωρίς να διευκρινίζει τι θα ακολουθήσει μετά. 3) Να ζητάει χρόνο για «παρακάτω» για να αποφύγει να πάρει αποφάσεις και με το πολύ γνωστό «όχι ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα» σπρώχνει τα πάντα στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα, και, 4) να αξιοποιήσει τη μόνη στρατηγική που νίκησε....