ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
ΚΛΕΙΣΙΜΟ
 

Στρατηγική ασυμμετρία

Του Αλέξη Παπαχελά

Του Αλέξη Παπαχελά

kathimerini@kathimerini.gr

Εχουμε μπει σε μια δύσκολη φάση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η Ιστορία έχει αποδείξει, πρώτα το 1974 και κατόπιν το 1987, πως η προοπτική ανακάλυψης υδρογονανθράκων οδηγεί σε ένταση με την Τουρκία. Η Αγκυρα έχει παραθέσει τις δικές της διεκδικήσεις και βρίσκει πάντοτε την κατάλληλη στιγμή να πετύχει τους στόχους της, όπως συνέβη με το πρακτικό της Βέρνης (1976) και κατόπιν με τη συμφωνία Παπανδρέου - Οζάλ.

Η ανακάλυψη κοιτασμάτων στην Κύπρο πυροδότησε το τελευταίο ντόμινο που βρίσκεται σε εξέλιξη, με άγνωστη τελική έκβαση. Η Τουρκία αμφισβητεί τώρα εμπράκτως τόσο την κυριαρχία της Κύπρου όσο και την ελληνική θέση για την υφαλοκρηπίδα που ανήκει στο Καστελλόριζο. Θέση την οποία Τούρκοι διπλωμάτες συχνά αποκαλούν την «παγίδα θανάτου» για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ο Ερντογάν νιώθει, εν τω μεταξύ, πανίσχυρος και αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα. Μετά τη συνάντησή του με τον Τραμπ στον Λευκό Οίκο δείχνει αχαλίνωτος στις κινήσεις του. Σημαντικοί Ευρωπαίοι ηγέτες εκτιμούν ότι ο Τούρκος πρόεδρος «κόβει πλέον τα σχοινιά» με τη Δύση. Η προοπτική όμως τους τρομάζει, γιατί ξέρουν ότι η στρόφιγγα των προσφυγικών ροών μπορεί να τους γίνει πολιτικός εφιάλτης.

Το σημαντικότερο, ωστόσο, ζήτημα είναι η στρατηγική ασυμμετρία μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, και ειδικά στη θάλασσα. Ο καθηγητής Δερτιλής έχει δείξει τι σημαίνει αυτό ιστορικά. Οι πολιτικές μας ηγεσίες ξέχασαν ίσως ότι η Ελλάδα είναι κράτος ναυτικό που πρέπει να έχει ισχυρή παρουσία στην ευρύτερη περιοχή. Καμία στρατηγική συνεργασία με άλλη χώρα δεν μπορεί να αναπληρώσει τα δικά μας κενά. Στην εξίσωση αυτή πρέπει να προσθέσουμε την απρόβλεπτη Ουάσιγκτον του Τραμπ. Οι Αμερικανοί μάς συνιστούν να μη στρατιωτικοποιήσουμε εμείς μια κρίση με την Τουρκία πρώτοι και εν πάση περιπτώσει να τους ειδοποιήσουμε πριν.

Πέραν τούτου όμως, η Αθήνα δεν έχει καμία βεβαιότητα για το πώς θα χειριστούν οι ΗΠΑ μια ελληνοτουρκική ένταση. Οι χειριστές των ελληνοτουρκικών σχέσεων εκτιμούν πως η Ελλάδα πρέπει να αποφύγει την κλιμάκωση μιας κρίσης ή την «ΑΟΖοποίηση» της εξωτερικής μας πολιτικής. Ασχετα από το αν έχουν δίκιο ή όχι, καλό είναι οι ιθύνοντες να επεξεργάζονται και διαφορετικά σενάρια, γιατί τα γεγονότα σπανίως ακολουθούν τον σχεδιασμό...

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
Login with email
Login with Facebook

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Του Αλέξη Παπαχελά

Σχόλια αναγνωστών

Σε ποιανού τη φάρα

«Εύγε κύριε Παράσχο. Εξαίρετο άρθρο.»
Άσχετος  |  22:30

Τα παιδιά είναι η αντανάκλασή μας

«ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ… ΕΒΡΑΪΚΕΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ Δεν επικροτώ όλα τα σημεία τα οποία χρησιμοποιεί στις εικόνες του ...»
Ανδρεας Κωνσταντινιδης, ΒΑ, ΜΑ  |  13:25

Επενδύοντας στον φόβο, στον πόνο, στο μίσος

«Ψυχραιμία και έξυπνες κινήσεις αλλά όχι δειλία. Η εποχή του κατευνασμού με την Τουρκία τέλειωσε με ...»
Leon  |  09:39

#PoliticsBlog Πόσο μακριά μπορούμε να πάμε με τον Μακρόν;

«Oυτε στην εποχη Βενιζελου,ηρθε καποια Μεγαλη Δυναμη να πολεμησει για παρτυ μας την Οθωμανικη ...»
Γιωργος Χ  |  22:05

Αλέξης Παπαχελάς: Τελευταία Ενημέρωση