Η χαμηλή δημοτικότητα του Ντόναλντ Τραμπ, η ακρίβεια και η δυσαρέσκεια για τον πόλεμο στο Ιράν, μεταξύ άλλων, φαίνεται πως δημιουργούν ευνοϊκές συνθήκες για τους Δημοκρατικούς. Ωστόσο, η συρρίκνωση των αμφίρροπων εκλογικών περιφερειών, η μάχη για τη Γερουσία και το προβάδισμα των Ρεπουμπλικανών στη χρηματοδότηση της εκστρατείας είναι ορισμένοι από τους παράγοντες που ενδέχεται να περιορίσουν τα κέρδη τους.

Εν μέσω αυτών των συνθηκών, αναλυτές και κομματικοί στρατηγικοί σύμβουλοι μίλησαν στο Reuters για τους παράγοντες οι οποίοι θα μπορούσαν να εμποδίσουν τους Δημοκρατικούς να μετατρέψουν τις ευνοϊκές πολιτικές συνθήκες σε μια σαρωτική νίκη, ακόμη κι αν τελικά ενισχύσουν την παρουσία τους στο Κογκρέσο.

Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι Δημοκρατικοί γίνονται ολοένα πιο ανταγωνιστικοί σε εκλογικές περιφέρειες που θεωρούνταν μέχρι πρότινος σταθερά ρεπουμπλικανικές, ενώ διευρύνουν την εκλογική τους δραστηριότητα ακόμη και στην παραδοσιακά συντηρητική εκλογική βάση του Τραμπ.

Η εκλογική βραδιά για τους Δημοκρατικούς αναμένεται καλή, όμως η έκταση της νίκης τους παραμένει αβέβαιη. Και να γιατί:

1. Λιγότερες αμφίρροπες εκλογικές περιφέρειες στη Βουλή των Αντιπροσώπων

Ο αριθμός των αμφίρροπων εκλογικών αναμετρήσεων για τη Βουλή των Αντιπροσώπων έχει μειωθεί αισθητά τις τελευταίες τρεις δεκαετίες. Η εντεινόμενη κομματική πόλωση και η επαναχάραξη των εκλογικών περιφερειών, συμπεριλαμβανομένης της σκόπιμης χάραξής τους προς όφελος ενός κόμματος, έχουν καταστήσει περισσότερες έδρες ασφαλείς για τους Δημοκρατικούς ή τους Ρεπουμπλικανούς.

Ως αποτέλεσμα, οι αναλυτές εκτιμούν ότι μόλις 40 έως 50 από τις συνολικά 435 έδρες της Βουλής των Αντιπροσώπων θα κριθούν πραγματικά σε ανταγωνιστικές αναμετρήσεις στις φετινές εκλογές.

Οι περισσότεροι αναλυτές εκτιμούν ότι οι Δημοκρατικοί θα ανακτήσουν τον έλεγχο της Κάτω Βουλής από τους Ρεπουμπλικανούς, εξασφαλίζοντας, ωστόσο, μια σχετικά περιορισμένη πλειοψηφία, της τάξης των 5 έως 20 εδρών. Ενα αποτέλεσμα σαν κι αυτό θα υπολειπόταν σημαντικά της εκλογικής επίδοσης του 2018, όταν οι Δημοκρατικοί κέρδισαν 41 έδρες.

Ο Μπιλ Γκάλστον, πρώην σύμβουλος του Λευκού Οίκου επί προεδρίας Μπιλ Κλίντον, σημείωσε ότι ακόμη κι αν οι Δημοκρατικοί κερδίσουν 25 έδρες, «θα έχουν μια λειτουργική πλειοψηφία, αλλά όχι μια μεγάλη πλειοψηφία». Μια τέτοια εξέλιξη θα τους έδινε τον έλεγχο της Βουλής, αλλά θα άφηνε ελάχιστα περιθώρια πολιτικών ελιγμών, δυσκολεύοντας την προώθηση νομοθετικών πρωτοβουλιών που προκαλούν αντιδράσεις και περιορίζοντας τη δυνατότητά τους να επικαλεστούν μια ευρεία λαϊκή εντολή, όπως συμβαίνει σε εκλογικές αναμετρήσεις που χαρακτηρίζονται από σαρωτικές μετατοπίσεις υπέρ ενός κόμματος.

2. Η πλειοψηφία στη Γερουσία δεν είναι εξασφαλισμένη

Παρότι οι Δημοκρατικοί θεωρούνται φαβορί για να αυξήσουν τις έδρες τους στη Γερουσία, η εξασφάλιση των τεσσάρων επιπλέον εδρών που χρειάζονται για να αποκτήσουν πλειοψηφία 51-49 παραμένει κάθε άλλο παρά βέβαιη. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι αρκετές από τις σημαντικότερες ευκαιρίες τους να κερδίσουν έδρες βρίσκονται σε πολιτείες τις οποίες ο Τραμπ κέρδισε με μεγάλη διαφορά το 2024.

Ο Ντέιβιντ Γουάσερμαν, αναλυτής εκλογών στο μη κομματικό Cook Political Report, δήλωσε ότι οι Δημοκρατικοί πρέπει να πετύχουν ανατροπές σε πολιτείες όπου ο Τραμπ επικράτησε με διψήφια ποσοστά διαφοράς. Ακόμη και αν καταγραφεί μια πανεθνική μετατόπιση της τάξης των 10 ποσοστιαίων μονάδων υπέρ των Δημοκρατικών, το κόμμα πιθανότατα θα εξακολουθήσει να υπολείπεται κατά δύο έδρες της πλειοψηφίας, εκτίμησε.

Παράλληλα, οι Δημοκρατικοί αντιμετωπίζουν πιο δύσκολες από τις αναμενόμενες αναμετρήσεις σε πολιτείες που θεωρούσαν ότι θα μπορούσαν να κερδίσουν με μεγαλύτερη ασφάλεια, μεταξύ των οποίων το Μέιν, το Νιου Χάμσαϊρ και το Μίσιγκαν. «Οι Ρεπουμπλικανοί παραμένουν πολύ κοντά σε αυτές τις αναμετρήσεις», δήλωσε ο Αντριου Μπους, καθηγητής Δημόσιας Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο του Τενεσί στο Νόξβιλ και συγγραφέας ιστορικής μελέτης για τις ενδιάμεσες εκλογές. «Αυτό δεν είναι απαραίτητα το αποτέλεσμα που θα περίμενε κανείς αν τα πράγματα πήγαιναν καλά για τους Δημοκρατικούς σε όλα τα μέτωπα», εξήγησε.

3. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι ψηφοφόροι των Δημοκρατικών εμφανίζονται πιο ενθουσιώδεις από εκείνους των Ρεπουμπλικανών. Ωστόσο, οι κομματικοί στρατηγικοί σύμβουλοι προειδοποιούν ότι ορισμένες βασικές εκλογικές ομάδες των Δημοκρατικών, όπως οι νέοι, οι μαύροι και οι ισπανόφωνοι ψηφοφόροι, έχουν ιστορικά χαμηλότερα ποσοστά συμμετοχής στις ενδιάμεσες εκλογές σε σύγκριση με τις προεδρικές.

Οι έρευνες καταγράφουν σταθερή επιφυλακτικότητα στις συγκεκριμένες ομάδες απέναντι και στα δύο μεγάλα κόμματα, ιδίως όσον αφορά το κόστος διαβίωσης. Εάν η συμμετοχή τους υπολείπεται των προσδοκιών, οι Δημοκρατικοί ενδέχεται να καταγράψουν χαμηλότερες επιδόσεις από τις αναμενόμενες την ημέρα των εκλογών, εκτιμούν οι αναλυτές.

Τα στοιχεία από την πρόωρη ψηφοφορία σε πολιτείες όπου οι ψηφοφόροι εγγράφονται στους εκλογικούς καταλόγους με βάση την κομματική τους ταυτότητα δείχνουν αυξημένη κινητοποίηση των Δημοκρατικών. Οι Ρεπουμπλικανοί, ωστόσο, υποστηρίζουν ότι πολλοί από τους ψηφοφόρους τους παραδοσιακά προτιμούν να ψηφίζουν την ίδια την ημέρα των εκλογών.

Στις ενδιάμεσες εκλογές του 2022, οι ψηφοφόροι ηλικίας 50 ετών και άνω αντιπροσώπευαν σχεδόν το διπλάσιο ποσοστό του εκλογικού σώματος σε σύγκριση με τους ψηφοφόρους κάτω των 50 ετών. Τα τελευταία χρόνια, οι μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες έχουν δείξει μεγαλύτερη προτίμηση προς τους Ρεπουμπλικανούς, σύμφωνα με τα exit polls.

4. Το οικονομικό προβάδισμα των Ρεπουμπλικανών

Οι Ρεπουμπλικανοί εισήλθαν στην τελική ευθεία της προεκλογικής εκστρατείας με σημαντικό οικονομικό προβάδισμα – αν και τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα των δαπανών σε κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις είναι ανάμεικτα.

Σύμφωνα με τις δηλώσεις χρηματοδότησης των κομματικών επιτροπών και τα στοιχεία της Ομοσπονδιακής Εκλογικής Επιτροπής των ΗΠΑ, οι Ρεπουμπλικανοί διέθεταν, ενόψει των τελευταίων εβδομάδων της εκστρατείας, αρκετές εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια περισσότερα από τους Δημοκρατικούς, συνυπολογίζοντας τα εθνικά κομματικά τους όργανα και τις μεγάλες επιτροπές πολιτικής δράσης που τους υποστηρίζουν (super PACs).

Ο Τραμπ δαπάνησε περισσότερα από 277 εκατ. δολάρια, κυρίως μέσω της επιτροπής πολιτικής δράσης MAGA Inc., για μια εντατική εκστρατεία τηλεοπτικών διαφημίσεων και αποστολής προεκλογικού υλικού μέσω ταχυδρομείου, με στόχο να στηρίξει υποψηφίους των Ρεπουμπλικανών που αντιμετωπίζουν δυσκολίες, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ομοσπονδιακής Εκλογικής Επιτροπής.

Μάλιστα, ο διευθύνων σύμβουλος της Tesla, Ελον Μασκ, δαπάνησε περίπου 366 εκατ. δολάρια κατά τη διάρκεια του εκλογικού κύκλου των ενδιάμεσων εκλογών, εκ των οποίων 276 εκατ. δολάρια από τον Ιούλιο και μετά, για να στηρίξει Ρεπουμπλικανούς υποψηφίους.

Παράλληλα, έως το τέλος Σεπτεμβρίου, οι Ρεπουμπλικανοί είχαν δαπανήσει 188 εκατ. δολάρια περισσότερα από τους Δημοκρατικούς για πολιτικές διαφημίσεις στις πολιτείες όπου η μάχη για τη Γερουσία αναμένεται να είναι αμφίρροπη, σύμφωνα με την AdImpact, εταιρεία που παρακολουθεί τις διαφημιστικές δαπάνες. «Οταν η μία πλευρά διαθέτει μεγάλο οικονομικό πλεονέκτημα και έχει τη δυνατότητα να διοχετεύσει χρήματα στις εκλογικές αναμετρήσεις την τελευταία στιγμή, αυτό μπορεί να επηρεάσει το αποτέλεσμα σε αναμετρήσεις που κρίνονται οριακά», δήλωσε ο Μπους.

5. Οι δημοσκοπήσεις έχουν υποτιμήσει την εκλογική δύναμη των Ρεπουμπλικανών

Οι δημοσκοπήσεις έχουν συχνά υποτιμήσει την εκλογική απήχηση των Ρεπουμπλικανών σε πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις. Σύμφωνα με δημοσκόπηση των Reuters/Ipsos, οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι προτιμούν τους Δημοκρατικούς έναντι των Ρεπουμπλικανών με ποσοστό 47% έναντι 35%, στην ερώτηση ποιο κόμμα θα ήθελαν να ελέγχει το Κογκρέσο.

Οι μεγαλύτερες αποκλίσεις μεταξύ δημοσκοπήσεων και πραγματικών αποτελεσμάτων καταγράφηκαν όταν ο Τραμπ ήταν ο ίδιος υποψήφιος. Ο Αμερικανός πρόεδρος δεν συμμετέχει ως υποψήφιος στις φετινές εκλογές, ωστόσο έχει καλέσει τους υποστηρικτές του να τις αντιμετωπίσουν σαν να βρισκόταν ο ίδιος στο ψηφοδέλτιο.

Ακόμα, οι δημοσκοπήσεις υποτίμησαν σημαντικά τη δύναμη των Ρεπουμπλικανών στις ενδιάμεσες εκλογές του 2014, όταν το κόμμα κατήγαγε ευρεία νίκη στη Γερουσία. Αντίθετα, στις ενδιάμεσες εκλογές του 2022, οι δημοσκοπήσεις υποτίμησαν τις επιδόσεις των Δημοκρατικών.

Οι αποκλίσεις αυτές καθιστούν δυσκολότερη την ασφαλή πρόβλεψη του φετινού αποτελέσματος. Εάν λοιπόν οι δημοσκοπήσεις υποτιμούν και πάλι τη δύναμη των Ρεπουμπλικανών, οι Δημοκρατικοί ενδέχεται να καταγράψουν μικρότερα κέρδη από εκείνα που προεξοφλούν σήμερα οι αναλυτές.

6. Η ρητορική των Ρεπουμπλικανών κατά του «σοσιαλισμού» μπορεί να επηρεάσει τους ψηφοφόρους

Ο Τραμπ και πολλοί Ρεπουμπλικανοί υποψήφιοι επιχειρούν να παρουσιάσουν τους Δημοκρατικούς ως σοσιαλιστές και εξτρεμιστές που συνιστούν υπαρξιακή απειλή για τη χώρα. Σε εκλογικές περιφέρειες όπου η αναμέτρηση αναμένεται να είναι αμφίρροπη, Δημοκρατικοί υποψήφιοι δηλώνουν όλο και συχνότερα πως είναι υπερήφανοι καπιταλιστές, καθώς ανησυχούν ότι η ρητορική των Ρεπουμπλικανών μπορεί να επηρεάσει κρίσιμους ανεξάρτητους ψηφοφόρους, οι οποίοι δεν ταυτίζονται σταθερά με κάποιο από τα δύο κόμματα.

Οι Ρεπουμπλικανοί προβάλλουν τις νίκες μελών του κινήματος των Δημοκρατών Σοσιαλιστών της Αμερικής (Democratic Socialists of America) και προοδευτικών υποψηφίων στις προκριματικές εκλογές των Δημοκρατικών, επιχειρώντας να παρουσιάσουν ολόκληρο το κόμμα ως σοσιαλιστικό. Ωστόσο, λιγότεροι από 24 υποψήφιοι αυτής της πολιτικής κατεύθυνσης κατάφεραν να επικρατήσουν στις φετινές εκλογικές αναμετρήσεις.

Ο Γκάλστον εκτίμησε ότι οι επιθέσεις αυτές ενδέχεται να βρουν ανταπόκριση σε ορισμένους αναποφάσιστους ψηφοφόρους και να επηρεάσουν το αποτέλεσμα σε αναμετρήσεις που κρίνονται με μικρή διαφορά. «Μπορεί να είναι αποτελεσματικές σε οριακό επίπεδο», δήλωσε. «Θα μπορούσαν να περιορίσουν το προβάδισμα των Δημοκρατικών κατά μία ή δύο ποσοστιαίες μονάδες στις αμφίρροπες εκλογικές αναμετρήσεις», διασαφήνισε.