ΚΡΙΣΤΙΝΑ ΓΚΟΛΝΤΜΠΑΟΥΜ / THE NEW YORK TIMES
Για πολλούς Ισραηλινούς, οι εκλογές υπήρξαν καθοριστική στιγμή για το μέλλον της χώρας. Για τους γείτονες του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή, το διακύβευμα είναι πολύ διαφορετικό. Λίγοι περιμένουν ότι οι εκλογές θα αποτελέσουν σημείο καμπής για την περιοχή ή ότι θα οδηγήσουν σε ριζική αλλαγή του δόγματος ασφαλείας του Ισραήλ. Το δόγμα αυτό σκλήρυνε μετά τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου 2023 και περιλαμβάνει διαρκή στρατιωτική και διπλωματική πίεση στο καθεστώς του Ιράν, κατάληψη εδαφών σε Λίβανο και Συρία και σαφή προτίμηση στη στρατιωτική ισχύ εις βάρος της διπλωματίας.
Παρότι το αποτέλεσμα της κάλπης δεν αναμένεται να οδηγήσει το Ισραήλ σε αλλαγή πορείας, ενδέχεται να καθορίσει το εύρος των περιφερειακών φιλοδοξιών της χώρας. Μια επανεκλογή Νετανιάχου, με τη στήριξη των ακροδεξιών συμμάχων του, θα μπορούσε να τον ενθαρρύνει να κλιμακώσει τη σύγκρουση με το Ιράν. Σε Λίβανο και Συρία, όπου το Ισραήλ δημιούργησε και διεύρυνε τα τελευταία δύο χρόνια ελεγχόμενες από τον στρατό ζώνες ασφαλείας, μια νίκη του Νετανιάχου θα επέτρεπε την επέκταση και εδραίωση της ισραηλινής στρατιωτικής παρουσίας.
Ακόμη κι αν ο συνασπισμός του Νετανιάχου ηττηθεί, πολλοί στην περιοχή εκτιμούν ότι «δεν θα υπάρξουν ορατές, ουσιαστικές διαφορές στη στρατηγική των υποψηφίων», λέει ο Πολ Σάλεμ, συνεργάτης του ινστιτούτου CSIS. «Δεν βλέπουν σημαντικές διαφορές στη στρατηγική προωθημένης άμυνας, στην οποία εμμένει το Ισραήλ στα κατεχόμενα εδάφη του σε Συρία, Λίβανο, Γάζα και Δυτική Οχθη», προσθέτει ο Σάλεμ.
Το ίδιο ισχύει και σε ό,τι αφορά το παλαιστινιακό κράτος, το οποίο θα παραμείνει μακρινό όραμα ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των εκλογών. Το ζήτημα απασχολεί κατά προτεραιότητα τους γείτονες του Ισραήλ και βρίσκεται στο επίκεντρο των αμερικανικών προσπαθειών για εξομάλυνση των σχέσεων του Ισραήλ με τα κράτη του Περσικού Κόλπου. Η Σαουδική Αραβία και άλλες χώρες έχουν υπογραμμίσει ότι κάθε συμφωνία με το Ισραήλ απαιτεί την ίδρυση παλαιστινιακού κράτους. Οι Ισραηλινοί υπέρμαχοι της λύσης των δύο κρατών, όμως, έχουν βρεθεί στο περιθώριο της πολιτικής σκηνής, με μια τέτοια προοπτική να μοιάζει πια ανέφικτη.
Στο Ιράν, η ετυμηγορία της κάλπης στο Ισραήλ μπορεί να έχει άμεσες συνέπειες. Παρότι η εχθρική στάση του Ισραήλ απέναντι στην Τεχεράνη δεν πρόκειται να αλλάξει ανεξάρτητα από το ποιος θα βρεθεί στην εξουσία στο Τελ Αβίβ, μια αλλαγή ηγεσίας θα μπορούσε να τροποποιήσει την πορεία του πολέμου.
Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου ο Νετανιάχου προσπάθησε να συσπειρώσει τους οπαδούς του ισχυριζόμενος ότι είναι ο άνθρωπος που ο πρόεδρος Τραμπ επιθυμεί στο πλευρό του «για να τελειώσει οριστικά τη δουλειά στο Ιράν». Ιρανοί αξιωματούχοι πιστεύουν ότι μια νίκη του Νετανιάχου θα μπορούσε να επιμηκύνει χρονικά την αμερικανοϊσραηλινή εκστρατεία κατά της χώρας τους. Η ισραηλινή αντιπολίτευση, από τη μεριά της, δεν έχει δείξει σημάδια ότι προτίθεται να περιορίσει τον πόλεμο.
Η παρούσα τακτική του Ισραήλ απέναντι στο Ιράν «αποτελεί σημαντική απειλή για την ιρανική ασφάλεια και την ίδια την επιβίωση της χώρας. Από αυτή την οπτική, η επανεκλογή Νετανιάχου εγείρει απειλή για την εδαφική ακεραιότητα του Ιράν», λέει ο Χαντί Μπορχανί, καθηγητής Ισραηλινών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης.
