«Ο φίλος μου Νεκτάριος από το Παραλίμνι ήταν ένα από αυτά τα παιδιά που πρώτος, μιλώντας με την καρδιά του, μου εξήγησε το κενό μετά το τέλος του σχολείου, στην πράξη»
Πίσω από τις λέξεις «αναπηρία», «ειδικές ανάγκες», «φροντίδα» και «συμπερίληψη» υπάρχει μια καθημερινότητα που οι περισσότεροι γνωρίζουμε ελάχιστα. Για πολλές οικογένειες, όμως, είναι η ίδια τους η ζωή. Μια ζωή απαιτητική, με μικρές και μεγάλες μάχες, με αγωνίες που αλλάζουν καθώς το παιδί μεγαλώνει και με ένα ερώτημα που κάποια στιγμή επισκιάζει σχεδόν όλα τα άλλα: Ποιο θα είναι το μέλλον του; Τι θα συμβεί όταν οι γονείς γεράσουν, αρρωστήσουν ή φύγουν από τη ζωή;
