Ελισάβετ Γεωργίου
Μπορεί μια γεωπολιτική κρίση να προκαλέσει έντονο άγχος ή ακόμη και κρίσεις πανικού στα παιδιά; Το ερώτημα αυτό βρέθηκε μεταξύ άλλων, στο επίκεντρο της συζήτησης στο νέο επεισόδιο του podcast της «Κ», «UNCUT», με αφορμή τις αντιδράσεις που προκάλεσε η πτώση drone στις Βρετανικές Βάσεις. Όπως αναφέρθηκε στη συζήτηση, ένα παιδί τις ημέρες που ακολούθησαν το περιστατικό, τηλεφώνησε στη μητέρα του από το σχολείο και της είπε: «Θα γίνει πόλεμος και δεν θέλω να είμαι στο σχολείο» φανερά πανικοβλημένο. Το περιστατικό αυτό έγινε αφορμή για μια ευρύτερη κουβέντα γύρω από το πώς βιώνουν τα παιδιά τέτοιες συνθήκες και πώς καλούνται οι γονείς να διαχειριστούν το δικό τους άγχος, ώστε να μην το μεταφέρουν στα παιδιά τους.
Ο κλινικός ψυχολόγος Γιώργος Γεωργίου, μιλώντας στο «UNCUT», εξήγησε ότι το πρώτο βήμα είναι η επικύρωση του συναισθήματος. Όπως ανέφερε, «όντως πάρα πολλοί από εμάς αγχωθήκαμε, είμαστε αγχωμένοι, άρα δεν είναι παράλογο να βιώσει το άγχος το άτομο». Τόνισε επίσης, ότι κάποια άτομα είναι πιο ευάλωτα και ενδέχεται να φτάσουν ακόμη και σε κρίσεις πανικού.
Σύμφωνα με τον ίδιο, σε τέτοιες περιόδους οι γονείς χρειάζεται να λειτουργήσουν ως φίλτρο της πληροφορίας, καθώς τα παιδιά δέχονται πολλές πληροφορίες είτε μέσω του κινητού είτε με άλλους τρόπους. Παράλληλα, υπογράμμισε τη σημασία της διατήρησης της καθημερινής ρουτίνας «εφόσον δεν υπάρχει οδηγία για κλείσιμο σχολείων ή εκκένωση, η οικογένεια πρέπει να συνεχίζει την καθημερινότητά της με επιφυλακή, καθώς αυτό ενισχύει το αίσθημα ασφάλειας του παιδιού».
Σε ότι αφορά το ενδεχόμενο μια τέτοια εμπειρία να τραυματίσει ψυχικά ένα παιδί, ο κλινικός ψυχολόγος ανέφερε ότι η τραυματική εμπειρία είναι σε μεγάλο βαθμό υποκειμενική και εξαρτάται τόσο από το άτομο όσο και από τη διαχείριση που θα τύχει το βίωμά του. Όπως εξήγησε, αν ένα παιδί ή ένας ενήλικας περάσει μια τέτοια εμπειρία χωρίς την απαραίτητη υποστήριξη από το περιβάλλον, την οικογένεια, το σχολείο ή κάποιο ευρύτερο σύστημα βοήθειας, τότε αυξάνεται η πιθανότητα η εμπειρία αυτή να μετατραπεί σε τραύμα και να προκαλεί αργότερα έντονα συμπτώματα, ακόμη και κρίσεις πανικού. Διευκρίνισε ωστόσο ότι στις περισσότερες περιπτώσεις πρόκειται για μια τραυματική εμπειρία που τελειώνει και σταδιακά χάνει τη δυναμική της.
Ο κ. Γεωργίου στάθηκε και στη σημασία της αναζήτησης βοήθειας από ειδικό, όταν υπάρχει ανησυχία για το πώς διαχειρίζεται κανείς μια τέτοια κατάσταση, είτε για τον εαυτό του είτε για το παιδί του. Όπως σημείωσε, στα κοινωνικά δίκτυα μπορεί να διατυπώνονται πολλές απόψεις, όμως η ψυχολογία δεν αναζητά γνώμες, αλλά γνώση και επιστημονική τεκμηρίωση.




























