Νικόλας Ζώης
Περισσότερες από έξι δεκαετίες μετά το ομώνυμο ντεμπούτο τους –και αφού στο μεταξύ παρουσιάστηκαν ως το «αλήτικο» αντίβαρο στους Beatles, κατέκτησαν την κορυφή των αμερικανικών charts με οκτώ συνεχόμενα άλμπουμ, χαρακτηρίστηκαν «η μεγαλύτερη ροκ εν ρολ μπάντα του κόσμου» και επιβίωσαν από εθισμούς, συλλήψεις, θανάσιμα μαχαιρώματα οπαδών, απώλειες βασικών μελών και συνεχείς αλλαγές τάσεων–, ένα ερώτημα με τους Rolling Stones παραμένει, μάλλον, ανοιχτό: Γιατί επιτέλους δεν το αφήνουν να πάει στην ευχή; Τι άλλο έχουν να πουν, μουσικά μιλώντας;
Μπορεί βέβαια να μην είναι πάντα η πρωτοτυπία το ζητούμενο. Με τόσα είδη, υποείδη και υβρίδια που κυκλοφορούν στον αχανή ψηφιακό κόσμο της μουσικής, κάποιοι ακροατές ίσως επιζητούν ασφάλεια και σταθερότητα. Και αν κρίνουμε από τα δύο πρώτα δείγματα του επικείμενου άλμπουμ τους, «Foreign Tongues» (του 25ου, παρακαλώ, στη δισκογραφία τους), οι Rolling Stones φαίνεται ότι αυτά προσφέρουν. Το «In the Stars» έχει τα χαρακτηριστικά ενός ευδιάθετου ποπ-ροκ σουξέ των Rolling Stones της δεκαετίας του ’80, ένα «μάγκικο» κιθαριστικό ριφ του Κιθ Ρίτσαρντς και μια χορωδιακή μελωδία για να σιγοτραγουδηθεί στο αυτοκίνητο. Και το «Rough and Twisted» είναι ένα αντιπροσωπευτικό μπλουζ-ροκ κομμάτι, με τη slide κιθάρα του, με τον στακάτο ρυθμό του και με την κληρονομιά των μουσικών του Δέλτα του Μισισιπή να αξιοποιείται ακόμα από τους Rolling Stones, πενήντα-τόσα χρόνια μετά το «Exile on Main St.».
Τα διεθνή μέσα αναφέρουν ότι το άλμπουμ, που αναμένεται στις 10 Ιουλίου, θα περιλαμβάνει και το, εμπνευσμένο από την κάντρι του Χανκ Γουίλιαμς, «Ringing Hollow», καθώς και ένα «πανκ-ροκ» κομμάτι, το «Hit Me in the Head», το τελευταίο των Βρετανών με προηχογραφημένα ντραμς του μακαρίτη Τσάρλι Γουότς. Θα συμμετάσχουν επίσης επιφανείς καλεσμένοι, όπως ο Πολ Μακάρτνεϊ, ο Στιβ Γουίνγουντ, ο Ρόμπερτ Σμιθ των Cure και ο Τσαντ Σμιθ των Red Hot Chili Peppers, ονόματα που, αν αντιστοιχηθούν σε ένα συγκεκριμένο ηλικιακό κοινό το καθένα, φανερώνουν ίσως τα σχέδια του τμήματος μάρκετινγκ της μπάντας. Ο παραγωγός δεν θα μπορούσε να μην έχει προϋπηρεσία στην κατηγορία των αστέρων μεγάλου μεγέθους και ηλικίας: ο Aντριου Βατ πρωτοσυνεργάστηκε με τους Stones στο προηγούμενο άλμπουμ τους, «Hackney Diamonds», ενώ έχει υπογράψει την παραγωγή και στα τελευταία δισκογραφικά πονήματα του Πολ Μακάρτνεϊ και του Eλτον Τζον.
Συνεχίζοντας την ονοματολογία, μέχρι και ο Λεονάρντο ντι Κάπριο και ο Μπαζ Λούρμαν βρέθηκαν στην πρόσφατη παρουσίαση του «Foreign Tongues», στη Νέα Υόρκη, με οικοδεσπότη τον Κόναν Ο’ Μπράιεν. Το εξώφυλλο του δίσκου πάντως, μια σύνθεση με τα πρόσωπα των Μικ Τζάγκερ, Κιθ Ρίτσαρντς και Ρόνι Γουντ, των τριών εναπομεινάντων «Κυλιόμενων Λίθων», είχε δημοσιοποιηθεί νωρίτερα, προκαλώντας μέχρι και αποστροφή σε ορισμένους (εντάξει, στον κριτικό των Times του Λονδίνου). Ο Μικ Τζάγκερ τόνισε αστειευόμενος ότι το εξώφυλλο δεν είχε παραχθεί ψηφιακά, αλλά είναι έργο του Νεοϋορκέζου ζωγράφου Ναθάνιελ Μέρι Κουίν, αν και το αστείο του ίσως να μη γινόταν αντιληπτό από την Gen Z. Και ο Ρίτσαρντς, παραδοσιακός και αυτός, αναφέρθηκε στη σημασία τού να ηχογραφεί έπειτα από χρόνια στο Λονδίνο, ενώ διευκρίνισε τι απολαμβάνει ακόμα στη μουσική, με ένα σχόλιο το οποίο θυμίζει κάτι ανέκδοτα με υπερηλίκους που το λέει η καρδιά τους: «Για μένα, όλα έχουν να κάνουν με την ευχαρίστηση του όλου πράγματος», είπε. «Είμαι ευλογημένος που μπορώ και το κάνω και μακάρι να κρατήσει πολύ».
