Στον χώρο της υψηλής ένδυσης, οι οίκοι που επιζούν μέχρι σήμερα είναι αυτοί που κατάφεραν να διαμορφώσουν το ύφος και το προϊόν τους για τις νέες ανάγκες κρατώντας τις αρχές τους ζωντανές.
Παναγιώτης Διογένους
Όταν το ιστορικό εστιατόριο Mirabelle άνοιξε ξανά τις πόρτες του το 1998, υπό τη φιλόδοξη διεύθυνση του Marco Pierre White, μια εκ των πρώτων επισκεπτών του -σε μια νύχτα παταγώδους αποτυχίας- το αποκάλεσε "νεκροτομείο". Το ίδιο feedback είχε λάβει και το θρυλικό Le Gavroche πριν ο Michel Roux Jr. αποφασίσει να χαλαρώσει την σφιγμένη αισθητική του, η οποία είχε μετατοπίσει την πολυτέλεια στη σφαίρα του αφιλόξενου. Βλέπετε, το πρόβλημα στα τέλη του '90 ήταν, συχνά, ότι η υψηλή γαστρονομία αρνιόταν πεισματικά να κολυμπήσει στα νερά του μοντερνισμού, μένοντας εγκλωβισμένη σε μια στείρα νοσταλγία.
