Kathimerini.gr
Ο γιος του ιδρυτή της Mango, ο οποίος ανακρίθηκε σήμερα από τις ισπανικές Αρχές ως ύποπτος για τον θάνατο του πατέρα του, κατέβαλε εγγύηση ύψους ενός εκατομμυρίου ευρώ, προκειμένου να μην προφυλακιστεί και τέθηκε υπό δικαστικό έλεγχο.
«Η δικαστής διέταξε, στο πλαίσιο περιοριστικών μέτρων, την αφαίρεση του διαβατηρίου του Τζόναθαν Αντιτς, την απαγόρευση εξόδου από τη χώρα και να εμφανίζεται εβδομαδιαίως ενώπιον των δικαστικών αρχών», διευκρίνισε το δικαστήριο του Μαρτορέλ, στην Καταλωνία.
Τον Δεκέμβριο του 2024, ο 71χρονος Ισάκ Αντιτς έχασε τη ζωή του όταν έπεσε από γκρεμό ύψους άνω των 100 μέτρων κοντά στη Βαρκελώνη. Η αστυνομία ξεκίνησε έρευνα αμέσως μετά το συμβάν, αλλά την έκλεισε λίγες εβδομάδες αργότερα. Στη συνέχεια, τον Μάρτιο του 2025, οι Αρχές άνοιξαν εκ νέου την υπόθεση και τον Οκτώβριο ανακοίνωσαν ότι ερευνάται ως πιθανή ανθρωποκτονία.
Σήμερα, ο Τζόναθαν Αντιτς μεταφέρθηκε σε δικαστικές εγκαταστάσεις στο Μαρτορέλ, στην ανατολική Ισπανία, όπου διερευνάται η υπόθεση, δήλωσε εκπρόσωπος στέλεχος της καταλανικής αστυνομίας μιλώντας ανώνυμα στο Associated Press.
Εκπρόσωπος της οικογένειας επιβεβαίωσε ότι ο Τζόναθαν Αντιτς ανακρίθηκε από τους ερευνητές, αλλά αρνήθηκε να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες.
«Η συνεργασία υπήρξε και θα παραμείνει πλήρης», δήλωσε ο εκπρόσωπος για τον Τζόναθαν Αντιτς, που είναι ο μεγαλύτερος από τα τρία παιδιά του Ισάκ Αντιτς και ένας από τους κληρονόμους.
Το χρονικό
Ο μόνος άνθρωπος που ήταν μαζί με τον Ισάκ Αντιτς την ημέρα του θανάτου του ήταν ο πρωτότοκος γιος του, Τζόναθαν. Ο ιδρυτής της εταιρείας Mango ήταν ένας έμπειρος πεζοπόρος και, λίγους μήνες μετά το συμβάν, η τοπική αστυνομία και η Δικαιοσύνη διεύρυναν τις έρευνες, ενώ ο ισπανικός Τύπος άρχισε να βοά περί εμπλοκής του Τζόναθαν.
Οι θεωρίες, από τα πηγαδάκια πολιτών έως τα ψηλά κλιμάκια της επιχειρηματικής ελίτ, οργίαζαν. «Δεν ήταν περίεργο που ο Αντιτς δεν είχε σωματοφύλακες μαζί του;», «προηγήθηκε καβγάς μεταξύ πατέρα και γιου;», «πώς ένας έμπειρος πεζοπόρος έπεσε από ένα βατό, πλήρως σηματοδοτημένο μονοπάτι και μάλιστα σε μία καλή ημέρα;», ήταν μερικά από τα ερωτήματα που ταλάνιζαν την ισπανική κοινή γνώμη. «Ηταν ένα μονοπάτι για κατσίκες, όχι ο Τομ Κρουζ στο Mission: Impossible», περιέγραφε τότε με νόημα η Λάουρα Φα, δημοσιογράφος της κοσμικής στήλης της Βαρκελώνης.
Οι καταθέσεις του υιού Αντιτς κάθε άλλο παρά έλυσαν τις απορίες, τουναντίον, τροφοδότησαν τις υποψίες. Ο μάρτυρας έπεσε σε αντιφάσεις και περιέγραψε γεγονότα που δεν ταίριαζαν με τις διαπιστώσεις της καταλανικής αστυνομίας, σύμφωνα με την El Pais.
Ολα αυτά, σε συνδυασμό με τη μαρτυρία της Εστεφάνια Κνουθ, επαγγελματία γκόλφερ και σύντροφο του Ισάκ Αντιτς, η οποία δήλωσε ότι «οι σχέσεις πατέρα – γιου ήταν κακές», περιέπλεξαν περαιτέρω την υπόθεση οδηγώντας στη σημερινή σύλληψη του Τζόναθαν.
Η αυτοκρατορία
Ο πλούτος της οικογένειας και η αυτοκρατορία που είχε στήσει από το μηδέν ο pater familias διατηρούσαν επί μακρόν την υπόθεση στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας.
Ο Αντιτς ήταν αυτοδημιούργητος δισεκατομμυριούχος. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1953 σε μια οικογένεια Σεφαραδιτών Εβραίων, η οποία μετακόμισε στη Βαρκελώνη όταν ήταν 14 ετών, εν μέσω των αυξανόμενων πολιτικών και κοινωνικών αναταραχών στην Τουρκία.
Ως έφηβος, πουλούσε χειροποίητα κεντημένα μπλουζάκια που εισήγαγε από την Τουρκία και λίγα χρόνια αργότερα ίδρυσε τη Mango. Η συγκυρία ήταν ευνοϊκή, καθώς ύστερα από δεκαετίες λιτότητας υπό το καθεστώς του Φράνκο, οι Ισπανοί καταναλωτές αδημονούσαν για αλλαγή, ακόμη και στη μόδα, τη δεκαετία του 1980.
Οπως είχε παραδεχθεί ο ίδιος ο Αντιτς, είχε εμπνευστεί το όνομα της εταιρείας κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού, ενώ έτρωγε ένα μάνγκο. Του άρεσε η εικόνα του μάνγκο και η οικουμενική αναγνωρισιμότητα της λέξης που δεν απαιτούσε να μεταφραστεί για να γίνει κατανοητή.
Η Mango κατάφερε να ξεχωρίσει προσφέροντας προσιτά, μοντέρνα γυναικεία ρούχα σε συλλογές που ανανεώνονταν τακτικά, με αποδέκτες κυρίως νεανικό κοινό.
Υπό την ηγεσία του Ισάκ, η Mango γνώρισε ραγδαία ανάπτυξη, επεκτεινόμενη τελικά στις ΗΠΑ και σε ακόμα 120 χώρες, με τουλάχιστον 3.000 καταστήματα (συμπεριλαμβανομένης της ναυαρχίδας στην 5η Λεωφόρο της Νέας Υόρκης, λίγα μέτρα μακριά από το Tiffany’s). Τον θρίαμβο ενίσχυαν και οι διαφημιστικές καμπάνιες στις οποίες συμμετείχαν διασημότητες όπως η Κέιτ Μος και η Σκάρλετ Γιόχανσον.
Σύμφωνα με το Forbes, ο κύκλος εργασιών της εταιρείας το 2024 ανερχόταν σε περίπου 3,8 δισ. δολάρια, ενώ η περιουσία του Ισάκ Αντιτς την ίδια χρονιά ξεπερνούσε τα 4,5 δισ. δολάρια.
To brand δεν έφτασε ποτέ το μέγεθος ή τη φήμη της ισπανικής ανταγωνίστριας Zara. Ωστόσο, και οι δύο εταιρείες είναι γνωστές για την επιτυχία τους στην εξαγωγή της λεγόμενης «γρήγορης μόδας» σε αγορές που εκτείνονται από τη Νέα Υόρκη έως το Τόκιο και πέραν αυτών. Η Mango δημιούργησε επίσης περισσότερες από 17.000 θέσεις εργασίας, πολλές από τις οποίες στήριξαν τον κλάδο της κλωστοϋφαντουργίας στην περιοχή, κάτι που διαχρονικά αποτελούσε πηγή χαράς και υπερηφάνειας για τον Ισάκ.
Η περιουσία και ο Τζόναθαν
Ο πλούτος της οικογένειας την έθεσε μοιραία στο επίκεντρο του έντονου ισπανικού και διεθνούς ενδιαφέροντος. Στη διαθήκη του, ο Αντιτς κληροδότησε στη σύντροφό του, τα τελευταία επτά έτη, Εστεφάνια Κνουθ, μια 52χρονη πρώην επαγγελματία γκόλφερ, 5 εκατομμύρια ευρώ, ενώ ο Τζόναθαν και οι μικρότερες αδελφές του (η Τζούντιθ, 43 ετών, και η Σάρα, 28 ετών, και τα τρία παιδιά από τον γάμο του με την πρώην σύζυγό του Νέους Ράιγκ Ταραγκό), επρόκειτο να μοιραστούν ισόποσα το υπόλοιπο της κληρονομιάς.
Οι αδελφές διατηρούν χαμηλό προφίλ, αλλά ο Τζόναθαν είναι παντρεμένος με την Πάουλα Νάτα, μια Ισπανίδα influencer, που ποστάρει στο Instagram της την πλούσια κοινωνική ζωή της, από σκι στο Σεντ Μόριτζ έως ιστιοπλοΐα στη Φορμεντέρα.
Οι εικόνες του διεθνούς τζετ σετ ενίσχυσαν τη φήμη του Τζόναθαν που, μια δεκαετία νωρίτερα, προαλειφόταν για την κορυφαία θέση στην εταιρεία.
Ο Τζόναθαν σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων και εντάχθηκε στην οικογενειακή επιχείρηση το 2005, όταν ήταν 24 ετών. Δύο χρόνια αργότερα, συνέβαλε στην ίδρυση του τμήματος ανδρικής ένδυσης της Mango, το οποίο διηύθυνε μέχρι τις αρχές του 2025.
Σημείο καμπής
Το 2012, ορίστηκε ένας από τους δύο εκτελεστικούς αντιπροέδρους, ακριβώς κάτω από τον πατέρα του, ο οποίος ήταν τότε πρόεδρος. Ωστόσο, η θητεία του ήταν τόσο ταραχώδης ώστε ο πατέρας του τελικά όρισε έναν εξωτερικό συνεργάτη, τον Τόνι Ρούιθ, ως διευθύνοντα σύμβουλο. Η απόφαση αυτή παρουσιάστηκε από τον ισπανικό Τύπο ως σημείο καμπής για την εταιρεία και θρυαλλίδα κρίσης στις σχέσεις πατέρα και γιου.



























