Όλοι συμφωνούν ότι θα χρειαζόταν κάποιου είδους χερσαία επέμβαση προκειμένου να επέλθουν ουσιαστικές αλλαγές εντός του Ιράν. Οι διαφωνίες δίνουν και παίρνουν, ωστόσο, αναφορικά με το «πώς», το «πότε», ακόμη και το «εάν» μιας τέτοιας επιχείρησης. Οι απόψεις φαίνεται να διίστανται άλλωστε ακόμη και μέσα στο μυαλό του Αμερικανού προέδρου, ο οποίος τις τελευταίες ημέρες φάσκει και αντιφάσκει όταν λέει ότι θέλει τους Κούρδους ως χερσαία δύναμη κρούσης ενάντια στην Τεχεράνη αλλά και ότι δεν τους θέλει, ότι ενδέχεται να στείλει χερσαίες δυνάμεις στο Ιράν αλλά και ότι δεν πρόκειται, ότι θα μπορούσε να αποδεχθεί μια ιρανική ηγεσία από τις τάξεις του παλαιού καθεστώτος αλλά και ότι μπορεί να μην απομείνει ζωντανός κανένας από τους αγιατολάδες ώστε να αναλάβει τα ηνία, ότι αυτός ο πόλεμος μπορεί να διαρκέσει λίγες αλλά και πολλές εβδομάδες, ότι οι στόχοι είναι πολλοί (η εξάλειψη των ιρανικών πυρηνικών και πυραυλικών προγραμμάτων) αλλά και ένας (η άνευ όρων παράδοση της Τεχεράνης). Δημιουργική ασάφεια, διαπραγματευτική τακτική ή μήπως απουσία μεσομακροπρόθεσμης στρατηγικής εκ μέρους της αμερικανικής διοίκησης;

Οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης, αν και έχουν πια αποδυναμωθεί σημαντικά, φαίνεται ότι ακόμη «παίζουν» χωρίς υπολογίσιμο (ένοπλο) αντίπαλο στο εσωτερικό τής δύσκολα προσπελάσιμης ιρανικής επικράτειας. Το ενδεχόμενο να αναδυθεί ένα νέο, φιλικό προς τις ΗΠΑ και το Ισραήλ ιρανικό καθεστώς μέσα από τα συντρίμμια των αμερικανοϊσραηλινών βομβαρδισμών, εκ των έσω και χωρίς χερσαίες έξωθεν επεμβάσεις, είναι κάτι που μάλλον αποκλείεται υπό τις παρούσες συνθήκες. Οι άνευ όρων παραδόσεις δεν γίνονται από απόσταση· την εσωτερική αστάθεια δεν τη διαδέχεται πάντοτε η σταθερότητα· και το εσωτερικό χάος είναι κάτι που συνήθως δεν καταλαγιάζει, αλλά τιθασεύεται από τους νικητές.

Ο Ισραηλινός πρέσβης στις ΗΠΑ Μάικλ Λάιτερ δεν απέκλεισε, μιλώντας σε εκπομπή του αμερικανικού δικτύου CBS, το ενδεχόμενο αποστολής χερσαίων δυνάμεων εντός των ιρανικών συνόρων. Μόλις λίγες ώρες νωρίτερα, ωστόσο, ο Ισραηλινός πρόεδρος Ισαάκ Χέρτσογκ είχε αναφέρει σε δική του συνέντευξη στο Fox News ότι «δεν θα χρειαστούν μπότες στο έδαφος» για να ανατραπεί το ιρανικό καθεστώς.

Οι ενδιάμεσες εκλογές

Τραμπ και Χέγκσεθ έχουν πάντως αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας χερσαίας επιχείρησης, αν και στην πλειονότητά τους οι Ρεπουμπλικανοί ψηφοφόροι στις ΗΠΑ δηλώνουν αντίθετοι σε μια τέτοια επιλογή μόλις λίγους μήνες πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου για το Κογκρέσο.

«Ο Τραμπ εξετάζει το ενδεχόμενο να στείλει στρατεύματα με αποστολή να ασφαλίσουν το εμπλουτισμένο ουράνιο του Ιράν», γράφουν οι Times του Λονδίνου, με το βλέμμα στα περίπου 450 κιλά εμπλουτισμένου σε ποσοστό 60% ουρανίου που –παρά τις περυσινές δηλώσεις της αμερικανικής ηγεσίας περί πλήρους εξάλειψης του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος– γλίτωσαν από το «Σφυρί του Μεσονυκτίου» και τον Πόλεμο των 12 ημερών. «Οι ΗΠΑ εξετάζουν το ενδεχόμενο αποστολής ειδικών δυνάμεων για την κατάσχεση του πυρηνικού αποθέματος του Ιράν», σημειώνει ο ιστοχώρος Axios, υπογραμμίζοντας την πιθανότητα κοινών αμερικανοϊσραηλινών επιχειρήσεων.

Σε ανάλογο κλίμα, το Semafor βλέπει ενδεχόμενο ανάληψης δράσης από μονάδες ειδικών επιχειρήσεων, όπως η αμερικανική Δύναμη Δέλτα (η γνωστή από την αποστολή απαγωγής του Μαδούρο), που «θα καταλάβουν και θα καταστρέψουν πυρηνικές εγκαταστάσεις» των Ιρανών. Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, οι Ισραηλινοί προωθούσαν ένα τέτοιο σενάριο ήδη από την περίοδο της προεδρίας Ομπάμα και εν τω μεταξύ οι αμερικανικές διοικήσεις που ακολούθησαν ανέπτυξαν σχέδια χερσαίων επιχειρήσεων με το βλέμμα στο Ισφαχάν.

Το υψηλά εμπλουτισμένο ουράνιο των Ιρανών μπορεί, με άλλα λόγια, να εξουδετερωθεί στο πλαίσιο μιας περιορισμένης αμερικανικής ή αμερικανοϊσραηλινής χερσαίας αποστολής. Ο Τραμπ, ο οποίος στις 31 Μαρτίου μεταβαίνει στην Κίνα, σε μια τέτοια περίπτωση θα δήλωνε νικητής και ενδεχομένως να θεωρούσε ότι η δική του αποστολή έληξε. Το Ιράν όμως δεν είναι Βενεζουέλα και το μέλλον του ιρανικού καθεστώτος δεν εξαρτάται μόνον από αυτά τα 450 κιλά ουρανίου.