Ο Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται μπροστά σε ένα δύσκολο σταυροδρόμι. Δεν μπορεί ακόμη να δηλώσει νικητής στο Ιράν, ενώ παράλληλα η σύγκρουση φαίνεται να διευρύνεται και να αποκτά συνέπειες που υπερβαίνουν τον αρχικό σχεδιασμό της Ουάσιγκτον.

Η αποχώρηση από αυτόν τον πόλεμο θα μπορούσε να έχει σοβαρό κόστος σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο, αλλά η συνέχισή του ενδέχεται να οδηγήσει σε μια μακρά και επικίνδυνη αντιπαράθεση.

Μετά από σχεδόν 2 εβδομάδες, τα δυσοίωνα σημάδια πολλαπλασιάζονται και δείχνουν ότι η αρχική στρατιωτική υπεροχή των ΗΠΑ δεν αρκεί από μόνη της για να εξασφαλίσει ένα καθαρό αποτέλεσμα.

Η απόφαση του Ιράν να κλείσει τα Στενά του Ορμούζ -ένα από τα σημαντικότερα περάσματα για τη μεταφορά πετρελαίου στον κόσμο- είναι χαρακτηριστική και υπογραμμίζει ότι, παρά τη στρατιωτική ισχύ των ΗΠΑ, δεν μπορούν όλα τα προβλήματα να λυθούν με στρατιωτικά μέσα.

Το κλείσιμο των Στενών φέρνει το αμερικανικό ναυτικό ενώπιον ενός περίπλοκου διλήμματος. Ακόμη κι αν οι ιρανικές δυνάμεις είναι σαφώς ασθενέστερες, η αποκατάσταση της απρόσκοπτης ναυσιπλοΐας στα Στενά θα μπορούσε να αποδειχθεί επικίνδυνη. Ο απόστρατος πλοίαρχος του αμερικανικού ναυτικού Λόρενς Μπρέναν σημείωσε ότι δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική νίκη όσο τα Στενά παραμένουν κλειστά. Οπως τόνισε, η επαναλειτουργία τους είναι μια εξαιρετικά δύσκολη αποστολή υπό τις τρέχουσες συνθήκες.

Οι επιπτώσεις της σύγκρουσης επεκτείνονται πέρα από τις ενεργειακές αγορές. Η απώλεια ενός αμερικανικού αεροσκάφους ανεφοδιασμού πάνω από το Ιράκ, που χαρακτηρίστηκε ατύχημα, υπενθύμισε το κόστος της μαζικής στρατιωτικής κινητοποίησης. 

Παράλληλα, η ένταση έχει αρχίσει να επηρεάζει και το εσωτερικό των ΗΠΑ. Περιστατικά βίας στη Βιρτζίνια και στο Μίσιγκαν ενέτειναν τους φόβους για πιθανές εσωτερικές συνέπειες. Οι αμερικανικές αρχές αντιμετωπίζουν τους πυροβολισμούς στη Βιρτζίνια ως ενδεχόμενη τρομοκρατική ενέργεια, ενώ το FBI χαρακτήρισε επίθεση με όχημα σε συναγωγή στο Μίσιγκαν στοχευμένη πράξη βίας κατά της εβραϊκής κοινότητας.

Η εικόνα είναι εκ διαμέτρου αντίθετη από τη διαβεβαίωση του Λευκού Οίκου ότι ο πόλεμος έχει ήδη καταστήσει τους Αμερικανούς ασφαλέστερους, εξουδετερώνοντας την απειλή ενός ιρανικού πυρηνικού όπλου και καταστρέφοντας το βαλλιστικό πρόγραμμα της Τεχεράνης.

Ο Τραμπ υποστηρίζει ότι οι εξελίξεις είναι θετικές και ότι ο αμερικανικός στρατός παραμένει αξεπέραστος. Είχε μεν δηλώσει ότι οι ΗΠΑ κέρδισαν τον πόλεμο από τις πρώτες ώρες της σύγκρουσης, ωστόσο, μια πιο προσεκτική αποτίμηση δείχνει ότι η κατάσταση παραμένει σύνθετη.

Η «Επική Οργή» θεωρείται από πολλούς επιχειρησιακά επιτυχημένη. Οι συνδυασμένες αεροπορικές επιθέσεις φαίνεται να έχουν περιορίσει σημαντικά την ικανότητα του Ιράν να απειλεί χώρες της περιοχής. Εχουν επίσης πλήξει τις δυνατότητες παραγωγής πυραύλων και drones της Τεχεράνης, ενώ έχουν αποδυναμώσει υποδομές που χρησιμοποιεί το καθεστώς με στόχο την καταστολή στο εσωτερικό.

Παρά ταύτα, η εικόνα του πολέμου γεννά σειρά από αμφιβολίες. Η δολοφονία του ανώτατου ηγέτη του Ιράν Αλί Χαμενεΐ δημιούργησε την εντύπωση ότι η Ουάσιγκτον επιδίωκε αλλαγή καθεστώτος. Η ανάληψη της ηγεσίας από τον γιο του, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, περιπλέκει το αφήγημα. Αμερικανοί πολιτικοί εκτιμούν ότι ο νέος ηγέτης είναι πιο σκληροπυρηνικός.

Ενα επιπλέον ερώτημα έχει να κάνει με τη στάση του Ισραήλ. Ακόμη κι αν ο Τραμπ αποφασίσει να τερματίσει τον πόλεμο, δεν είναι βέβαιο ότι το Τελ Αβίβ θα συμφωνήσει. Το Ισραήλ έχει δείξει ότι αντιμετωπίζει τη στρατιωτική δράση στη Μέση Ανατολή ως μια διαρκή αποστολή ασφάλειας.

Ασαφείς παραμένουν και οι στόχοι της ίδιας της εκστρατείας. Η αμερικανική διοίκηση έχει δώσει διαφορετικές περιγραφές για το τι ακριβώς επιδιώκει να πετύχει, γεγονός που δυσκολεύει τη διαμόρφωση ενός συνεκτικού αφηγήματος νίκης.

Ανοιχτό παραμένει και το πυρηνικό ζήτημα. Παρά τους ισχυρισμούς της Ουάσιγκτον ότι το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα έχει υποστεί σοβαρά πλήγματα, υπάρχουν εκτιμήσεις ότι περίπου 200 κιλά υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου εξακολουθούν να βρίσκονται στις εγκαταστάσεις του Ισφαχάν. Αν τα αποθέματα αυτά παραμείνουν ανέπαφα, το Ιράν θα μπορούσε θεωρητικά να επανεκκινήσει το πρόγραμμα.

Επιπλέον, δεν έχουν επιβεβαιωθεί οι ελπίδες για εσωτερική εξέγερση στο Ιράν. Ο Τραμπ είχε καλέσει τους Ιρανούς να αξιοποιήσουν την ευκαιρία για να ανατρέψουν το καθεστώς, όμως δεν υπάρχουν ενδείξεις μαζικής εξέγερσης. Αναλυτές εκτιμούν ότι είναι πιθανότερο το καθεστώς να ενισχύσει την καταστολή μόλις σταματήσουν οι βομβαρδισμοί.

Η αμερικανική κοινή γνώμη παρακολουθεί τις οικονομικές συνέπειες της σύγκρουσης. Η άνοδος των τιμών του πετρελαίου και της βενζίνης πιέζει τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς, ενώ οι απώλειες στρατιωτικών εντείνουν προκαλούν διαρκή προβληματισμό.

Η ιστορία δείχνει ότι οι πόλεμοι σπάνια τελειώνουν με μια καθαρή και αδιαμφισβήτητη νίκη. Για τον Τραμπ, η πρόκληση είναι να μετατρέψει το αρχικό στρατιωτικό πλεονέκτημα σε πολιτικό αποτέλεσμα πριν η σύγκρουση εξελιχθεί σε μια μακροχρόνια δοκιμασία απέναντι σε έναν ασθενέστερο αλλά επίμονο αντίπαλο.