Η «Κ» συνομίλησε με τον Αλί Αλ Μπουχαΐτι, ο οποίος είχε διατελέσει εκπρόσωπος των Χούθι πριν από το 2014, σχετικά με την επιρροή που ασκεί η Τεχεράνη στους Υεμενίτες σιίτες αντάρτες, το εμπόριο όπλων, τις «τρίτες χώρες» που φέρονται να τους υποστηρίζουν, τους επόμενους στόχους της οργάνωσης, καθώς και τη σημασία που έχει ο έλεγχος των Στενών του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ. «Είναι αλήθεια ότι οι Χούθι λαμβάνουν από το Ιράν μεγάλες ποσότητες όπλων, χρημάτων, τεχνολογίας, ακόμη και πληροφοριών. Ωστόσο, το Ιράν δεν ελέγχει τις στρατιωτικές αποφάσεις του κινήματος, παρά μόνο σε σχέση με τον τύπο των όπλων που τους παρέχει», δηλώνει στην «Κ» ο πρώην υψηλόβαθμος εκπρόσωπος των Χούθι.

Ο ίδιος δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να επιδιώξουν την απόκτηση χημικών και βιολογικών όπλων «για να ενισχύσουν την αποτρεπτική ισχύ τους έναντι του Ισραήλ». Οπως τονίζει, «φοβούνται το Ισραήλ περισσότερο από ό,τι τη Σαουδική Αραβία και φοβούνται ότι η ηγεσία τους ή βασικοί στρατιωτικοί κόμβοι θα αποτελέσουν στόχο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο επιθυμούν αποτρεπτική ισχύ έναντι του Ισραήλ και θα προσπαθήσουν να εισάγουν και να κατασκευάζουν τα πιο προηγμένα, επικίνδυνα και θανατηφόρα όπλα. Είναι πολύ πιο απερίσκεπτοι και ανεξέλεγκτοι από τη Χεζμπολάχ ή το Ιράν».

«Η ιρανική τεχνολογία και τα όπλα φτάνουν συνήθως στους Χούθι διά θαλάσσης και, σε ορισμένες περιπτώσεις, μέσω του Ομάν, απ’ όπου στη συνέχεια διακινούνται λαθραία μέσω χερσαίων δικτύων λαθρεμπορίου», αναφέρει ο Αλί Αλ Μπουχαΐτι και συνεχίζει: «Υπάρχει επίσης λαθρεμπόριο προς άλλες ακτές που υποτίθεται ότι βρίσκονται υπό τον έλεγχο της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης και, στη συνέχεια, το φορτίο μεταφέρεται προς το εσωτερικό της χώρας μέσω ασφαλών διαδρομών».

«Εκτός από το Ιράν, υπάρχουν και άλλα κράτη που βοηθούν τους Χούθι;», τον ρωτάμε. «Ναι», απαντάει καταφατικά. «Η Ρωσία και η Κίνα υποστηρίζουν επίσης έντονα τους Χούθι. Μέρος αυτής της υποστήριξης φτάνει απευθείας μέσω δικτύων λαθρεμπορίου και κάποιο άλλο μέρος μέσω των Ιρανών».

«Η Ρωσία και η Κίνα έχουν συμφέρον να διατηρήσουν τους Χούθι ως ένα κίνημα χωρίς περιορισμούς, που διαταράσσει τη θαλάσσια ναυσιπλοΐα, εκθέτει την αμερικανική ισχύ και αποδυναμώνει την παρουσία των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή», συμπληρώνει. «Είναι προς το συμφέρον τους να ταπεινώσουν την αμερικανική στρατιωτική δύναμη και να ακυρώσουν την εικόνα της Αμερικής ως της δύναμης που κυβερνάει τον κόσμο και έχει αποτελεσματική παρουσία σε πολλές περιοχές, συμπεριλαμβανομένης της Μέσης Ανατολής». «Αυτή η ταπείνωση ωθεί πολλά κράτη, κυρίως τα κράτη του Κόλπου, να εγκαταλείψουν σταδιακά την αμερικανική “ομπρέλα” ασφαλείας και, μάλιστα, να εισάγουν κινεζικά όπλα», υπογραμμίζει ο Υεμενίτης πρώην αξιωματούχος.

Επόμενος στόχος

Στο ερώτημα «ποιος είναι ο επόμενος στρατηγικός στόχος των Χούθι;», απαντάει: «Να καταλάβουν το Μαρίμπ, καθώς και τα βουνά στην επαρχία Ταΐζ. Αυτοί είναι οι τρέχοντες ενδιάμεσοι στόχοι. Εάν επιτύχουν, ενδέχεται στη συνέχεια να προχωρήσουν προς το κέντρο της Ταΐζ και έπειτα προς το Αντεν, εάν διαπιστώσουν αδυναμία από την αντίπαλη πλευρά».

Στις 10 Σεπτεμβρίου οι Χούθι κατέλαβαν τη στρατηγικής σημασίας παραθαλάσσια πόλη Μόχα και το νησί Περίμ, αποκτώντας τον έλεγχο του περάσματος του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ. Για τον Αλ Μπουχαΐτι, το Στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ αποτελεί ταυτόχρονα στρατιωτικό όπλο, διαπραγματευτικό ατού και οικονομικό πόρο στα χέρια των Χούθι.

«Οι Χούθι αποτελούν σήμερα ένα παραμορφωμένο αντίγραφο του Ιράν και της Χεζμπολάχ. Οπως λέει και το ρητό, η ιστορία επαναλαμβάνεται δύο φορές: μία ως τραγωδία και μία ως φάρσα. Οι Χούθι είναι η φάρσα, επειδή προσπαθούν να μιμηθούν το Ιράν και τη Χεζμπολάχ, παρότι οι συνθήκες στην Υεμένη είναι εντελώς διαφορετικές. Αποτελούν μειονότητα και αν τα άλλα κόμματα ενωθούν, θα μπορούσαν να τους ανατρέψουν γρήγορα».

«Αν το Ιράν καταφέρει να εδραιώσει τον έλεγχό του επί των Στενών του Ορμούζ», προσθέτει, «υπό οποιαδήποτε ετικέτα, ακόμη και “τέλη υπηρεσιών”, “περιβαλλοντικά τέλη” ή οποιαδήποτε άλλη χρέωση αργότερα, τότε οι Χούθι, με τη σειρά τους, θα αρχίσουν να επιβάλλουν τέλη και να εκβιάζουν εμπορικά πλοία και εταιρείες που διέρχονται από το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ. Αυτό θα τους προσφέρει έναν τεράστιο οικονομικό πόρο, με τον οποίο θα μπορούν να επεκτείνουν το οπλοστάσιό τους», καταλήγει.