Τα δελφίνια και οι φώκαινες έχουν ήδη αρχίσει να εμφανίζουν χημικές ενώσεις από ηλεκτρονικά απόβλητα, σύμφωνα με μια ομάδα επιστημόνων, οι οποίοι αποκάλυψαν στοιχεία ότι αυτές οι ουσίες είναι ικανές να συσσωρεύονται σε ιστούς όπως το λίπος, οι μύες, ακόμη και ο εγκέφαλος.

Τα μονομερή υγρών κρυστάλλων (LCM) είναι απαραίτητα συστατικά των οθονών φορητών υπολογιστών, τηλεοράσεων και smartphone, και δεδομένης της παρουσίας τους στο περιβάλλον, αυτές οι ενώσεις θεωρούνται επίμονοι ρύποι, που αποτελούν απειλή για τη θαλάσσια ζωή, την οποία οι επιστήμονες προσπαθούν να κατανοήσουν.

'Eρευνα της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύονται στο περιοδικό Environmental Science and Technology, αποκαλύπτει στοιχεία ότι αυτές οι ουσίες από οικιακές ηλεκτρονικές συσκευές ή ηλεκτρονικά απόβλητα μπορούν να συσσωρευτούν στους ιστούς των δελφινιών και των φώκαινων, μεταδίδει το ισπανικό πρακτορείο Efe.

Η έρευνα επιβεβαίωσε ότι τα «LCM» από τις καθημερινές ηλεκτρονικές συσκευές δεν είναι μόνο ρύποι, αλλά συσσωρεύονται και στον εγκέφαλο των απειλούμενων δελφινιών και φώκαινων, δήλωσε ο Yuhe He, ερευνητής στο City University του Χονγκ Κονγκ και ένας από τους συγγραφείς της μελέτης.

«Αυτό είναι ένα κάλεσμα αφύπνισης. Οι χημικές ουσίες που τροφοδοτούν τις συσκευές μας διεισδύουν στη θαλάσσια ζωή και πρέπει να δράσουμε τώρα κατά των ηλεκτρονικών αποβλήτων για να προστατεύσουμε την υγεία των ωκεανών και, τελικά, των εαυτών μας», ανέφερε ο ερευνητής.

Αυτά τα «μονομερή υγρών κρυστάλλων» ελέγχουν τον τρόπο με τον οποίο το φως περνάει μέσα από φορητές συσκευές και μεγάλες οθόνες, παράγοντας ευκρινείς εικόνες, και λόγω της ευρείας χρήσης αυτών των συσκευών, χημικές ουσίες έχουν ήδη βρεθεί στον αέρα, τη σκόνη, ακόμη και τα λύματα, φτάνοντας τελικά σε παράκτια περιβάλλοντα.

Ορισμένες προηγούμενες μελέτες είχαν ήδη αποκαλύψει ότι ορισμένες από αυτές τις ουσίες ενέχουν κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία και ορισμένα υδρόβια είδη, αλλά λιγότερα είναι γνωστά για το πώς αυτοί οι ρύποι μετακινούνται μέσω των θαλάσσιων τροφικών αλυσίδων και αν φτάνουν στους κορυφαίους θηρευτές.

Για να το προσδιορίσουν αυτό, οι ερευνητές ανέλυσαν δείγματα ιστών από δελφίνια με καμπούρους και φώκαινες χωρίς πτερύγια Ινδο-Ειρηνικού που συλλέχθηκαν μεταξύ 2007 και 2021 στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, ένα σημαντικό βιότοπο για αυτά τα απειλούμενα θαλάσσια ζώα.

Eπιβεβαίωσαν ότι αυτό όντως ίσχυε και ότι ορισμένες από αυτές τις ενώσεις είναι παρόμοιες με εκείνες που βρίσκονται στα ψάρια και τα ασπόνδυλα που καταναλώνονται από τα δελφίνια και τις φώκαινες, επομένως συμπέραναν ότι οι ρύποι εισέρχονται μέσω της διατροφής τους και όχι απευθείας από το νερό.

Διαπιστώθηκε, επίσης, ότι οι περισσότεροι ρύποι προέρχονται από οθόνες τηλεόρασης και υπολογιστές, και σε μικρότερο βαθμό από smartphones.

Αν και οι ρύποι ήταν πιο συγκεντρωμένοι στο λίπος - έναν λιπώδη ιστό που συχνά αποθηκεύει ρύπους - οι ερευνητές εξεπλάγησαν όταν ανακάλυψαν μικρές ποσότητες σε άλλα όργανα, ιδιαίτερα στον εγκέφαλο, αποκαλύπτοντας πιθανούς κινδύνους για την υγεία, όπως νευροτοξικούς κινδύνους.