Απόστολος Κουρουπάκης
Είναι μια σημαντική στιγμή για τη Λευκωσία η παράδοση της ανακαινισμένης Πύλης Αμμοχώστου ξανά για χρήση, μετά από επτά σχεδόν χρόνια εργασιών. Θυμίζουμε πως η Πύλη έκλεισε εξαιτίας πλημμύρας το 2018 και έκτοτε Τμήμα Αρχαιοτήτων, Τμήμα Δημοσίων Έργων και Δήμος Λευκωσίας, ενίοτε παίζοντας και πινγκ-πονγκ ευθυνών έσκαβαν, ξαναέσκαβαν και κάτι σαν το γεφύρι της Άρτας το έργο δεν τελείωνε ποτέ. Αλλά αυτό ανήκει στο παρελθόν και πλέον η Πύλη Αμμοχώστου άνοιξε ξανά, και σε αυτό το σημείο θα πρέπει να ευχαριστούμε και την τύχη μας με την Προεδρία της Ε.Ε. για το πρώτο εξάμηνο του 2026, αλλιώς αμφιβάλλω αν θα την εγκαινιάζαμε. Η Πύλη Αμμοχώστου εγκαινιάστηκε την Παρασκευή 9 Ιανουαρίου, από την υφυπουργό Πολιτισμού κα Λίνα Κασσιανίδου.
Πλέον σειρά για ανακαίνιση και ανανέωση υλικοτεχνικού εξοπλισμού πρέπει να πάρουν όλα τα σημεία που περιβάλλουν την Πύλη Αμμοχώστου, δηλαδή η τάφρος, όπου είχε δημιουργηθεί υπαίθριο θέατρο, και πάρκο γλυπτικής, το πάρκο ειρήνης πάνω από την Πύλη, αλλά και η αίθουσα εκδηλώσεων «Μελίνα Μερκούρη». Δηλαδή όλος ο μνημειακός χώρος της Πύλης Αμμοχώστου που έχει λάβει και το τιμητικό μετάλλιο «Europa Nostra» από τη Διεθνή Ομοσπονδία Συνδέσμων για την προστασία της Ευρωπαϊκής Πολιτιστικής Φυσικής Κληρονομιάς, θα πρέπει σύντομα να ανασυγκροτηθεί και να ξανασυστηθεί στο κοινό της Πρωτεύουσας.
Ο Λέλλος Δημητριάδης με την ομάδα του, το 1981, σε εποχές πολύ πιο δύσκολες από τις σημερινές κατάφερε να κάνει την Πύλη Αμμοχώστου Πολιτιστικό Κέντρο και με την πολιτιστική επιτροπή του Δήμου να δώσει πολιτιστικά σήματα και να αφήσει αποτύπωμα, που οι παλαιότεροι ακόμα θυμούνται. Μακάρι λοιπόν και τωρινή δημοτική αρχή να ακολουθήσει τα χνάρια, όσο και αν αυτά έχουν ξεθωριάσει, του Λέλλου Δημητριάδη, και να καταφέρει επιτέλους η Λευκωσία να γίνει μία κυψέλη ζωντανής και πολύτροπης πολιτιστικής δραστηριότητας. Διότι, αν και αδυνατώ να το καταλάβω πώς ξεπεράσαμε τη Βιέννη, το Λονδίνο ή το Βερολίνο κ.ά., η πρόσφατη ανακήρυξη της Λευκωσίας ως καλύτερης ευρωπαϊκής πολιτιστικής πρωτεύουσας σε διεθνή κατάταξη, δεν λέει κάτι, αν αυτή η ανακήρυξη δεν έχει συγκεκριμένο άρωμα και αντίκτυπο και στους πολίτες της.
Μακάρι λοιπόν η Πύλη Αμμοχώστου να ανοίξει την όρεξη και στον Δήμο Λευκωσίας και στο υφυπουργείο Πολιτισμού και να προχωρήσουν και σε άλλα ζωτικής σημασίας πολιτιστικά έργα υποδομών. Βέβαια, για να γίνει αυτό θα πρέπει ο Δήμος Λευκωσίας και τα αρμόδια όργανά του και λειτουργοί του να αντιληφθούν πως ο κόσμος και η πολιτιστικές δράσεις έχουν αλλάξει, ό,τι ήταν αρκετό πριν από πέντε ή δέκα χρόνια πλέον δεν είναι. Χρειάζονται φυσικά χρήματα –και ίσως ο Δήμος Λευκωσίας να μην είναι σε θέση να τα διαθέσει τώρα, αλλά είναι σημαντικό να υπάρχει όραμα και πείσμα, όπως αυτό που είχε ο Λέλλος Δημητριάδης και η ομάδα του, ή όπως αυτό που είχαν οι δήμαρχοι Αμμοχώστου Αδάμ Αδάμαντος και Ανδρέας Χ. Πούγιουρος, όταν έφτιαχναν τη Δημοτική Πινακοθήκη Αμμοχώστου.
Μακάρι να μη διαψεύσει ο χρόνος την κα Κασσιανίδου, η οποία στην ομιλία της στα εγκαίνια είπε πως η Πύλη Αμμοχώστου θα αξιοποιηθεί με ποικίλους τρόπους. Μακάρι ο Δήμος Λευκωσίας και το Τμήμα Αρχαιοτήτων να βρουν τον τρόπο να συνεργάζονται για το καλό και των υποδομών και των δημοτών. Είναι κρίμα να έχουμε πολιτιστικό κεφάλαιο και να μην το αξιοποιούμε, αλλά να αναλωνόμαστε και ανακυκλώνουμε πολιτιστικά μοντέλα που πλέον δεν αφορούν κανέναν. Και στο κάτω-κάτω ανακήρυξαν τη Λευκωσία ως την καλύτερη ευρωπαϊκή πολιτιστική πρωτεύουσα, ας μην τους διαψεύσουμε.
