ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
ΚΛΕΙΣΙΜΟ
 

NΑSA: Αναβλήθηκε η εκτόξευση του «Artemis I» στη Σελήνη

Σύμφωνα με το BBC, αιτία είναι μια βλάβη ενός κινητήρα, που δεν κατέστη εφικτό να επιδιορθωθεί έγκαιρα

Kathimerini.gr

Αναβλήθηκε για σήμερα η εκτόξευση του νέου πύραυλου Space Launch System (SLS) της NASA, που θα είχε προορισμό τη Σελήνη, στο πλαίσιο του νέου προγράμματος «Artemis Ι».

Σύμφωνα με το BBC, αιτία είναι η διαρροή σε έναν κινητήρα, που δεν κατέστη εφικτό να επιδιορθωθεί έγκαιρα.

Όπως είχε μεταδοθεί νωρίτερα, αρκετά εμπόδια είχαν προκαλέσει «πονοκέφαλο» στους μηχανικούς και τους επιστήμονες: αρχικά διαφαινόταν ότι δεν θα ήταν καλές οι καιρικές συνθήκες, ενώ μετέπειτα παρουσιάστηκε τεχνικό πρόβλημα.

Συγκεκριμένα, ο πύραυλος παρουσίασε διαρροή στο σύστημα τροφοδοσίας με υγρό υδρογόνο. Πρόβλημα εμφανίστηκε, επίσης, σε έναν από τους τέσσερις κινητήρες του πρώτου σταδίου, τους οποίους επιθεωρούν τώρα οι μηχανικοί της αποστολής. Ένα τελευταίο ζήτημα είναι ότι έχει σχηματιστεί πάγος στο εσωτερικό μιας από τις δεξαμένες καυσίμου.

Η αντίστροφη μέτρηση διακόπηκε για αρκετή ώρα και, παρόλο που επανεκκίνησε, εν τέλει ανακοινώθηκε ότι η εκτόξευση ματαιώνεται.

Ο SLS μαζί με το Orion έχουν ύψος 98 μέτρων. Ο SLS, που χρειάστηκε πάνω από δέκα χρόνια για να αναπτυχτεί και να κατασκευαστεί, θεωρείται ο ισχυρότερος και πιο πολύπλοκος πύραυλος στον κόσμο.

Η τελευταία φορά που εκτοξεύτηκε ένας τέτοιος μεγα-πύραυλος από το Κέντρο Κένεντι, ήταν το 1973 όταν ένας πύραυλος Κρόνος 5 (Saturn V) μετέφερε σε τροχιά τον διαστημικό σταθμό Skylab. Ο σχεδιασμός της NASA είναι η εκτόξευση το 2024 της επανδρωμένης αποστολής Άρτεμις 2 γύρω από το φεγγάρι, ώσπου τελικά το 2025 η αποστολή Άρτεμις 3 να προσεληνωθεί (μεταφέροντας και την πρώτη γυναίκα αστροναύτη στη Σελήνη).

Θα τεθούν έτσι πιθανότατα αυτή τη φορά τα θεμέλια για μια πιο μόνιμη σεληνιακή βάση και παρουσία αστροναυτών στον δορυφόρο της Γης, με απώτερο στόχο μια βάση στον Άρη μέσα στη δεκαετία του 2030. Πάντως αρκετοί ειδικοί δεν αποκλείουν ότι όλο αυτό το χρονοδιάγραμμα είναι υπερβολικά «σφιχτό» και φιλόδοξο, οπότε μπορεί να μετατεθεί κατά μερικά χρόνια προς το μέλλον.

Οι τελευταίοι άνθρωποι που περπάτησαν στο φεγγάρι, ήταν οι δύο άνδρες αστροναύτες της αποστολής Απόλλων 17 το 1972, ενώ είχαν προηγηθεί δέκα άλλοι Αμερικανοί αστροναύτες, στη διάρκεια πέντε προηγούμενων αποστολών, με πρώτη προσελήνωση της αποστολής Απόλλων 11 το 1969.

Τα τελευταία χρόνια η Κίνα έχει προσεληνώσει με επιτυχία τρεις ρομποτικές αποστολές και σχεδιάζει δική σεληνιακή βάση για τη δεκαετία του 2030, η Ινδία και το Ισραήλ έστειλαν δικές τους σεληνιακές αποστολές το 2019 αλλά απέτυχαν, ενώ μια νοτιοκορεατική αποστολή βρίσκεται καθ’ οδόν με στόχο να τεθεί σε τροχιά γύρω από το φεγγάρι. Γενικά υπάρχει κινητικότητα από αρκετές χώρες με προορισμό τη Σελήνη και οι ΗΠΑ έχουν ένα έξτρα ανταγωνιστικό κίνητρο να προλάβουν.

Η NASA τις τελευταίες δεκαετίες έστρεψε το ενδιαφέρον της σε άλλους πλανήτες (Άρη) και μεγάλους δορυφόρους (του Κρόνου και του Δία), αλλά τώρα πλέον ενδιαφέρεται ξανά για τη Σελήνη, μεταξύ άλλων ως ενδιάμεσο σταθμό για πιο μακρινούς διαστημικούς στόχους. Πολύ περισσότερο που τα τελευταία χρόνια έγινε αντιληπτό ότι υπάρχει αρκετό νερό σε παγωμένη μορφή στο φεγγάρι, κάτι σημαντικό για μια μονιμότερη ανθρώπινη παρουσία, όχι μόνο ως πόσιμο νερό, αλλά και ως καύσιμο για πυραύλους μετά τη διάσπαση του σε οξυγόνο και υδρογόνο.

Η Σελήνη ή ένας διαστημικός σταθμός σε τροχιά γύρω από το φεγγάρι θα λειτουργήσει ως σταθμός ανεφοδιασμού για ένα πιο μακρινό ταξίδι, π.χ. στον Άρη. Προς το παρόν πάντως οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν πόσο ακριβώς νερό υπάρχει στη Σελήνη και πόσο εύκολο θα είναι αξιοποιηθεί στην πράξη, καθώς βρίσκεται συνήθως στο βάθος ανήλιαγων κρατήρων.

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
Login with email
Login with Facebook

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Kathimerini.gr

Νέα: Τελευταία Ενημέρωση

Αν και προβλέπεται ότι τα συντρίμμια του κινεζικού πυραύλου θα καταλήξουν στον Ατλαντικό Ωκεανό, κοντά στην ιβηρική χερσόνησο, ...
Kathimerini.gr
 |  ΝΕΑ