Επιστήμονες που συνεργάζονται με την Ocean Census, μια πρωτοβουλία που ξεκίνησε το Ίδρυμα Nippon και η Nekton για την επιτάχυνση της γνώσης για τη θαλάσσια ζωή, ανακάλυψαν 1.121 νέα θαλάσσια είδη σε μόλις ένα χρόνο (54% περισσότερα από τον ετήσιο μέσο όρο καταγραφής) σε 13 αποστολές και βάθη έως και 6.575 μέτρα.

Όπως μεταδίδει το ισπανικό πρακτορείο Efe, στην αποστολή, που θεωρείται η μεγαλύτερη στον κόσμο για την ανακάλυψη ωκεάνιων ειδών, συμμετέχουν επίσης εμπειρογνώμονες από την JAMSTEC (Ιαπωνική Υπηρεσία για την Επιστήμη και Τεχνολογία της Θαλάσσιας Γης), το CSIRO (Οργανισμός Επιστημονικής και Βιομηχανικής Έρευνας της Κοινοπολιτείας) και το Ινστιτούτο Ωκεανών Schmidt (Ηνωμένες Πολιτείες).

Ο κύριος στόχος είναι η επιτάχυνση του ρυθμού ανακάλυψης ειδών, ώστε οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής να μπορούν να λάβουν επιστημονικά τεκμηριωμένα μέτρα για την προστασία των ωκεανών και την αποτροπή της εξαφάνισης πολλών ειδών πριν καν καταγραφούν. Εκτιμάται ότι το 90% των θαλάσσιων ειδών δεν έχουν ακόμη ανακαλυφθεί.

Είδη που επισημάνθηκαν από τους ερευνητές είναι η χίμαιρα «Καρχαρίας-Φάντασμα» στο Θαλάσσιο Πάρκο Coral Sea της Αυστραλίας σε βάθος 802–838 μέτρα.

Οι χίμαιρες είναι από τους πιο μυστηριώδεις κατοίκους του βαθέως ωκεανού. Μακρινοί συγγενείς των καρχαριών και των σαλαχιών, διαφοροποιήθηκαν σε μια ξεχωριστή εξελικτική γενεαλογία σχεδόν 400 εκατομμύρια χρόνια πριν, πριν από τους δεινόσαυρους.

Αυτό το είδος ανακαλύφθηκε στο Θαλάσσιο Πάρκο Coral Sea, στα ανοικτά των ακτών του Κουίνσλαντ. Επί του παρόντος, το ένα τρίτο των καρχαριών, των σαλαχιών και των χιμαιρών είναι ευάλωτο στην εξαφάνιση.

Ανακαλύφθηκε επίσης το σκουλήκι «Κρύσταλλο Κάστρο» στην Ιαπωνία, σε ένα ηφαιστειακό υποθαλάσσιο όρος κατά τη διάρκεια της αποστολής Ocean Census.

Εκτός από τον οικολογικό τους ρόλο ως θηρευτές, αυτά τα σκουλήκια μπορεί να έχουν βιοϊατρική σημασία. Μερικές από τις μοναδικές τοξίνες τους έχουν διερευνηθεί ως πιθανές θεραπείες για τη νόσο Αλτσχάιμερ και τη σχιζοφρένεια. Αυτά τα σκουλήκια έχουν μήκος μικρότερο από 3 εκατοστά και ο έντονος χρωματισμός τους χρησιμεύει ως προειδοποιητικό σήμα για τους θηρευτές.

Ανακαλύφθηκαν επίσης το Σφουγγάρι "Μπάλα Θανάτου", στα νησιά Σάντουιτς, η μεσογειακή γαρίδα στη Μασσαλία και πολλά άλλα είδη στην Ανταρκτική, , στη βορειοανατολική Αυστραλία και αλλού.

Ιστορικά, ο μέσος χρόνος μεταξύ της αρχικής ανακάλυψης ενός είδους και της επίσημης περιγραφής του στην επιστημονική βιβλιογραφία ήταν 13,5 χρόνια, πράγμα που σημαίνει ότι πολλά είδη κινδυνεύουν με εξαφάνιση.

Για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος, η παγκόσμια συμμαχία Ocean Census και οι συνεργάτες της αναγνωρίζουν την κατηγορία των «ανακαλυφθέντων» ως επίσημη επιστημονική κατηγορία που μπορεί να καταγραφεί στην ψηφιακή πλατφόρμα δεδομένων θαλάσσιων ειδών που ονομάζεται NOVA.

Αυτή η πλατφόρμα καθιστά τα συλλεγόμενα δεδομένα διαθέσιμα σε λίγες εβδομάδες ή ημέρες, μέσω μιας συστηματικής, διαφανούς και ανοιχτής πρόσβασης προσέγγισης, σύμφωνα με τους διαχειριστές της, οι οποίοι έχουν επισημάνει ότι έχουν την υποστήριξη ενός δικτύου περισσότερων από 1.400 ταξινομητών και επιστημόνων από 660 ιδρύματα σε 85 χώρες.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, η κατοχή δεδομένων υψηλής ποιότητας όπως αυτά που προσφέρει η NOVA παρέχει την επιστήμη που απαιτείται, για παράδειγμα, για την ανάπτυξη της Συνθήκης για την Ανοιχτή Θάλασσα ή την επίτευξη των στόχων του Παγκόσμιου Πλαισίου Βιοποικιλότητας Kunming-Montreal, συμφωνιών που επιδιώκουν να ενισχύσουν την προστασία των ειδών και των οικοσυστημάτων τους.