Ποιες θεωρείτε τις τρεις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η Κύπρος και πώς σκοπεύετε να συμβάλετε στην αντιμετώπισή τους;

Η πρώτη πρόκληση είναι η κρίση εμπιστοσύνης προς την πολιτική και τους θεσμούς. Χωρίς θεσμική αξιοπιστία καμία πολιτική δεν έχει διάρκεια. Η δεύτερη αφορά την κοινωνική και οικονομική ανασφάλεια, η οποία εντείνει τις ανισότητες και διαβρώνει την κοινωνική συνοχή. Η τρίτη είναι η στασιμότητα στο Κυπριακό, όχι ως διαπραγματευτικό ζήτημα αλλά ως πρόβλημα στρατηγικής κόπωσης και εθνικής ανθεκτικότητας. Η δική μου συμβολή εστιάζει στη σοβαρή κοινοβουλευτική δουλειά, στην τεκμηρίωση και στη θεσμική σταθερότητα, χωρίς υπερβολές και χωρίς επικοινωνιακές υποσχέσεις. Δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις.

Πώς αξιολογείτε τη θέση και τον ρόλο του κόμματός σας απέναντι στα προβλήματα που απασχολούν τους πολίτες, σε μια περίοδο έντονης σύγκρουσης παλαιού και νέου;

Το δίλημμα παλαιό ή νέο είναι υπαρκτό, αλλά δεν είναι από μόνο του απάντηση. Οι πολίτες σήμερα δεν αναζητούν απλώς αλλαγή, αλλά αξιοπιστία και αποτέλεσμα. Τα παραδοσιακά κόμματα κρίνονται για το αν μπορούν να ανανεώνονται ουσιαστικά και να παράγουν πολιτική με περιεχόμενο. Τα νέα κόμματα κρίνονται για το αν μπορούν να μετατρέψουν τη δυναμική τους σε υπεύθυνη διακυβέρνηση. Η ωριμότητα βρίσκεται στη σύνθεση εμπειρίας και ανανέωσης, όχι στη σύγκρουση για τη σύγκρουση. Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να σπρώξουμε την πολιτική πιο μακριά από απλουστευτικές αντιπαραθέσεις και να επαναφέρουμε τον ουσιαστικό διάλογο που να απαντά στα πραγματικά προβλήματα των πολιτών.

Σε ποιους τομείς σκοπεύετε να επικεντρωθείτε ως βουλευτής και ποιο είναι το προσωπικό σας κίνητρο;

Οι βασικοί τομείς είναι η υγεία, η κοινωνική συνοχή και τα ζητήματα ασφάλειας με θεσμική διάσταση. Ως γιατρός γνωρίζω ότι τα προβλήματα δεν λύνονται με αποσπασματικές παρεμβάσεις αλλά με πρόληψη, σωστή διάγνωση και συνέπεια. Το προσωπικό μου κίνητρο είναι η πεποίθηση ότι η πολιτική μπορεί να λειτουργεί ως πεδίο ευθύνης και σταθερότητας, όχι διαρκούς έντασης. Η εμπειρία μου στον χώρο της υγείας λειτουργεί ως φίλτρο ρεαλισμού και ευθύνης απέναντι στις πολιτικές αποφάσεις.

Ποια διαφορετική προοπτική ή αξία πιστεύετε ότι φέρνετε στο πολιτικό σύστημα;

Φέρνω μια προσέγγιση που δίνει προτεραιότητα στη σκέψη πριν τη δήλωση και στη θεσμική συνέπεια. Η ιατρική σε μαθαίνει να αποφεύγεις τον πανικό, να αξιολογείς δεδομένα και να αντιμετωπίζεις τον άνθρωπο ως σύνολο. Αυτή η λογική μπορεί να μειώσει τον τοξικό λόγο και να οδηγήσει σε πιο ισορροπημένες πολιτικές αποφάσεις.

Σε ένα πολιτικό περιβάλλον που συχνά λειτουργεί υπό πίεση εντυπώσεων και στιγμιαίων αντιδράσεων, θεωρώ κρίσιμο να επανέλθει η έννοια της ψύχραιμης αξιολόγησης. Η πολιτική δεν χρειάζεται περισσότερη ένταση, αλλά περισσότερη ακρίβεια και συνέπεια. Η διαφορετική προοπτική που επιδιώκω να εισφέρω, αφορά και τον τρόπο άσκησης πολιτικής. Λιγότερη ρητορική σύγκρουσης, περισσότερη τεκμηρίωση. Πιστεύω ότι αυτή η στάση μπορεί να συμβάλει στη σταδιακή αποκατάσταση ενός πιο νηφάλιου και παραγωγικού δημόσιου διαλόγου.

Τι χρειάζεται να αλλάξει για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών;

Η εμπιστοσύνη αποκαθίσταται μόνο με σταθερή συμπεριφορά στον χρόνο. Χρειάζονται κανόνες που εφαρμόζονται, πραγματική λογοδοσία και διαφάνεια χωρίς εξαιρέσεις. Όταν οι θεσμοί λειτουργούν προβλέψιμα και δίκαια, η κοινωνία γίνεται πιο ανθεκτική και λιγότερο ευάλωτη σε κρίσεις. Την εμπιστοσύνη δεν θα την επαναφέρει καμία μεμονωμένη μεταρρύθμιση ή νόμος. Είναι ένας δείκτης που οι πολίτες αξιολογούν καθημερινά. Όλοι μας παρακολουθούμε όχι μόνο τι λέγεται, αλλά κυρίως τι εφαρμόζεται. Όταν οι ίδιες αρχές ισχύουν για όλους και όταν η λογοδοσία δεν ενεργοποιείται επιλεκτικά, τότε σταδιακά αποκαθίσταται η σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ κοινωνίας και πολιτείας.

Οι προηγούμενες βουλευτικές εκλογές έδειξαν ότι οι πολίτες δεν διστάζουν να ανατρέψουν ισορροπίες όταν αισθάνονται ότι δεν εκπροσωπούνται. Οι ανατροπές δεν ήταν τυχαίες· ήταν αποτέλεσμα συσσωρευμένης δυσπιστίας. Οι πολίτες έστειλαν το μήνυμά τους και κατέδειξαν τις ανησυχίες τους. Για αυτό σήμερα βλέπουμε παραδοσιακά κόμματα να κινδυνεύουν να μείνουν εκτός Βουλής. Θεωρώ όμως ότι στον Δημοκρατικό Συναγερμό, παρά τα διάφορα που συνέβησαν και ταλαιπώρησαν το κόμμα από το 2023, βρισκόμαστε στις ράγες της ανανέωσης και του αφουγκρασμού των πραγματικών αναγκών της Κύπρου και των ανθρώπων της. Το μήνυμα είναι πως, όποιος δεν αφουγκράζεται την κοινωνία και δεν προσαρμόζεται θεσμικά, κινδυνεύει να μείνει πίσω.

Βλέπετε εξελίξεις ώστε το Κυπριακό να βρίσκεται ψηλά στην ατζέντα;

Δεν υπάρχουν εξελίξεις με την έννοια της διαπραγματευτικής προόδου. Υπάρχει όμως ποιοτική μεταβολή στο περιβάλλον ασφάλειας. Η Τουρκία επενδύει στη σταδιακή παγίωση τετελεσμένων και στην κανονικοποίηση της παρανομίας μέσω υβριδικών τακτικών. Αυτό καθιστά το Κυπριακό ζήτημα εθνικής ανθεκτικότητας και όχι απλώς διπλωματικό φάκελο. Σε αυτό το πλαίσιο, το Κυπριακό επανέρχεται στην πολιτική ατζέντα ως ζήτημα στρατηγικής σοβαρότητας και όχι επικοινωνιακής διαχείρισης.

Ποιο είναι το όραμά σας για την Κύπρο της επόμενης δεκαετίας;

Οραματίζομαι μια Κύπρο με ισχυρούς θεσμούς, κοινωνική συνοχή και οικονομία ποιότητας. Μια χώρα που επενδύει στην πρόληψη, στη γνώση και στη συνεργασία. Πιστεύω βαθιά ότι μια ισορροπημένη κοινωνία είναι και μια πιο ασφαλής κοινωνία.
Οραματίζομαι μια Κύπρο που πέραν από τους δείκτες της ανάπτυξης, θα διασφαλίζει την ποιότητα ζωής των πολιτών της. Μια ποιοτική οικονομία που μεταφράζεται σε θέσεις εργασίας με προοπτική, ένα κοινωνικό κράτος που λειτουργεί και ευέλικτες δημόσιες υπηρεσίες και που ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες των πολιτών. Η επένδυση στην πρόληψη -στην υγεία, στην παιδεία, στην κοινωνική πολιτική- αποτελεί βασικό πυλώνα αυτού του οράματος.

Υπεύθυνη και ανεύθυνη πολιτική

Η πραγματική σύγκρουση στις Βουλευτικές Εκλογές 2026 είναι μεταξύ υπεύθυνης και ανεύθυνης πολιτικής. Η κοινωνία έχει κουραστεί από συνθήματα χωρίς συνέχεια. Αυτό που ζητά είναι πολιτική με βάθος, γνώση και θεσμική σοβαρότητα. Όποιος μπορεί να το προσφέρει, ανεξαρτήτως ηλικίας ή κομματικής ταυτότητας, θα κριθεί θετικά. Συχνά κάνουμε το λάθος, όταν βλέπουμε κάποιο νεαρό σε ηλικία, να θεωρούμε πως θα φέρει και νέες ιδέες. Για αυτό λέω ότι η συζήτηση γύρω από το παλαιό και το νέο συχνά λειτουργεί αποπροσανατολιστικά. Δεν αρκεί η ηλικιακή ή οργανωτική ανανέωση, αν δεν συνοδεύεται από αλλαγή στον τρόπο σκέψης και άσκησης πολιτικής.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ

Ο Δρ. Νεόφυτος Ζαμπάς γεννήθηκε το 1976. Έλκει την καταγωγή του από το Πραστειό Μόρφου και το Νέο Λιβάδι. Είναι εκλεγμένο μέλος του ΠΓ του ΔΗΣΥ. Στα φοιτητικά του χρόνια διετέλεσε Πρόεδρος του Συλλόγου Φοιτητών Ιατρικής του ΑΠΘ. Είναι αγγειοχειρουργός, διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής ΑΠΘ και κλινικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας. Έχει εξειδικευτεί στη δημόσια πολιτική (LSE) και στη στρατηγική δημόσιας ηγεσίας (Harvard Business School). Διετέλεσε Πρόεδρος της Κυπριακής Εταιρείας Αγγειακής και Ενδαγγειακής Χειρουργικής. Παραμένει ενεργός έφεδρος ανθυπολοχαγός καταδρομών. Είναι παντρεμένος και πατέρας ενός γιου.