ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Οι βουλευτές που ανεξαρτητοποιήθηκαν στην Κυπριακή Βουλή

Οι ιστορίες βουλευτών, οι οποίοι κατά την διάρκεια της πολιτικής τους καριέρας ανεξαρτητοποιήθηκαν από τα κόμματα τους

Kathimerini.com.cy

info@kathimerini.com.cy

Αποχωρήσεις από κόμματα εξαιτίας διαφωνιών με την πολιτική γραμμή, επανεκλογές και ιδρύσεις νέων κομμάτων, όλα αυτά βρίσκονται πίσω από τις ιστορίες βουλευτών, οι οποίοι κατά την διάρκεια της πολιτικής τους καριέρας ανεξαρτητοποιήθηκαν από τα κόμματα τους και είτε εντάχθηκαν σε άλλα, είτε συνέχισαν ως ανεξάρτητοι, είτε ίδρυσαν νέους πολιτικούς σχηματισμούς. 

Η περίπτωση του βουλευτή Ανδρέα Θεμιστοκλέους, που όπως όλα δείχνουν θα ανεξαρτητοποιηθεί για ακόμα μια φορά, αυτή την φορά από το ΕΛΑΜ, θυμίζει περιπτώσεις άλλων βουλευτών, οι οποίοι ήρθαν σε αντιπαράθεση με την κομματική ηγεσία.

Παύλος Μυλωνάς

Ο Παύλος Μυλωνάς στις βουλευτικές εκλογές του 2016 εκλέχτηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με τη Συμμαχία Πολιτών για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Ακολούθως και εξαιτίας κάποιων διαφωνιών, αποχώρησε από τη Συμμαχία Πολιτών στις 18 Μαΐου 2017 και συνέχισε την πορεία του ως ανεξάρτητος βουλευτής. Ο κ. Μυλωνάς διαφώνησε με την υποβολή υποψηφιότητας του προέδρου του κόμματος, Γιώργου Λιλλήκα, στις προεδρικές εκλογές του 2018 και έτσι αποχώρησε από το κόμμα.

Μαζί με άλλα στελέχη που επίσης αποχώρησαν από τη Συμμαχία Πολιτών προχώρησαν στην σύσταση Αυτόνομης Πλατφόρμας Πολιτών και στις προεδρικές εκλογές του 2018 υποστήριξαν τον πρόεδρο του ΔΗΚΟ, Νικόλα Παπαδόπουλο. Στις 3 Μαΐου 2018 ο Παύλος Μυλωνάς εντάχθηκε στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΔΗΚΟ, στην οποία βρίσκεται μέχρι σήμερα, ενώ τον περασμένο Ιούνιο διεκδίκησε την θέση του κοινοβουλευτικού εκπρόσωπου του κόμματος, χωρίς ωστόσο να εκλεγεί. Ο Παύλος Μυλωνάς επανεκλέγηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2021 για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο

Άννα θεολόγου

Η κα. Θεολόγου, αρχικά βρέθηκε στο πλευρό της Ελένης Θεοχάρους όταν ιδρύθηκε η Αλληλεγγύη, αλλά μετά από ένα μήνα αποχώρησε λόγω της απόφασης του Κινήματος Αλληλεγγύης για εκλογική συμπόρευση με το Ευρωπαϊκό Κόμμα. Ακολούθως, υπέβαλε την υποψηφιότητα της, ως αριστίνδην βουλευτής, στις βουλευτικές εκλογές του 2016 με τη Συμμαχία Πολιτών.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2016 εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με τη Συμμαχία Πολιτών για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Εντούτοις, από τις 2 Φεβρουαρίου 2018, η κα. Θεολόγου ανεξαρτητοποιήθηκε, καθώς αποχώρησε από τη Συμμαχία Πολιτών, διαφωνώντας με την απόφαση του κόμματος της για ψήφο κατά συνείδηση στον β΄ γύρο των προεδρικών εκλογών του 2018, καταγγέλλοντας «απόφαση για φίμωση της διαφορετικής άποψης» και έμμεση υποστήριξη της κυβέρνησης Νίκου Αναστασιάδη.

Τον Οκτώβρη του 2019 δημιούργησε το κίνημα Ανεξάρτητοι, το οποίο μετά απο γνωμάτευση του Γενικού Εισαγγελέα αναγκάστηκε να μετονομαστεί σε Αλλαγή Γενιάς.

Η Άννα Θεολόγου, διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2021 με την Αλλαγή Γενιάς αλλά δεν επανεκλέγηκε.

Ζαχαρίας Κουλίας

Ο Ζαχαρίας Κουλίας έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΔΗΚΟ και μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του ΔΗΚΟ το 1985, θέσεις που κατείχε μέχρι το 2011, για να ξαναβρεθεί σε αυτές το 2016.

Συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 1996 στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με το ΔΗΚΟ χωρίς να εκλεγεί. Το 1999, μετά την παραίτηση του βουλευτή Εκλογικής Περιφέρειας Αμμοχώστου του ΔΗΚΟ, Αλέξη Γαλανού, ο οποίος είχε καθήκοντα βουλευτή, ο κ. Κουλίας ανέλαβε στις 7 Οκτωβρίου, ως πρώτος επιλαχών, για την Ζ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Στη συνέχεια της πολιτικής του καριέρας, επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2001 για την Η΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο, στις βουλευτικές εκλογές του 2006 για την Θ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο, στις βουλευτικές εκλογές του 2011 για την Ι΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο και στις βουλευτικές εκλογές του 2016 για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Ο κ. Κουλίας, μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2011 διαγράφηκε από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΔΗΚΟ αλλά και από το ίδιο το κόμμα καθώς στη ψηφοφορία για ανάδειξη Προέδρου της Βουλής δεν ψήφισε τον πρόεδρο του ΔΗΚΟ, Μάριο Κάρογιαν, αλλά τον βασικό αντίπαλο του, Γιαννάκη Ομήρου, με αποτέλεσμα ο πρώτος να μην επανεκλεγεί στη θέση του Προέδρου της Βουλής.

Μετά από αυτό, ο Ζαχαρίας Κουλίας συνέχισε τη θητεία του ως ανεξάρτητος βουλευτής και λίγο πριν τις βουλευτικές εκλογές του 2016, και αφότου ανήλθε στην ηγεσία του ΔΗΚΟ ο Νικόλας Παπαδόπουλος, έγινε συμφωνία επιστροφής του στο κόμμα, με το οποίο διεκδίκησε επανεκλογή.

Ο κ. Κουλίας επανεκλέγηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2021 για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Ελένη Θεοχάρους

Η κα. Θεοχάρους, στην αρχή της πολιτικής της σταδιοδρομίας, ήταν μέλος του ΔΗΚΟ με το οποίο διεκδίκησε έδρα στις βουλευτικές εκλογές του 1996 αλλά απέτυχε να εκλεγεί. Αποχώρησε από το ΔΗΚΟ τον Ιανουάριο του 1998, αφού διαφώνησε με την απόφαση του κόμματος για στήριξη του Γιώργου Ιακώβου στις προεδρικές εκλογές του 1998 σε συνεργασία με το ΑΚΕΛ. Στη συνέχεια εντάχθηκε στις τάξεις του ΔΗΣΥ, με τον οποίο εκλέγηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2001 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού για την Η΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Με τον ΔΗΣΥ, η κα. Θεοχάρους, επανεκλέγηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2006 για την Θ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Η πολιτική σταδιοδρομία της Ελένης Θεοχάρους, έχει συνέχεια τις δημοτικές εκλογές του 2006 όταν διεκδίκησε τη θέση του Δημάρχου Λεμεσού με τη στήριξη του ΔΗΣΥ. Έλαβε ποσοστό 44,86% έναντι 55,14% του ανθυποψηφίου της Ανδρέα Χρίστου και έχασε τις εκλογές.

Δεν ολοκλήρωσε την τελευταία θητεία σαν βουλευτής καθώς στις Ευρωεκλογές του 2009 εκλέχθηκε ευρωβουλευτής με τον ΔΗΣΥ για την περίοδο 2009-2014, ενώ επανεκλέγηκε στις Ευρωεκλογές του 2014.

Το 2012 διεκδίκησε το χρίσμα του υποψήφιου του ΔΗΣΥ για την προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας ενόψει των Προεδρικών Εκλογών του 2013. Εν τέλει το χρίσμα έλαβε τελικά ο νυν πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης με ποσοστό 86,73% έναντι 13,27% της Ελένης Θεοχάρους.

Η σταδιοδρομία της στον ΔΗΣΥ τελείωσε το 2015, όταν διαφώνησε με την πολιτική στάση του κόμματος στο Κυπριακό. Η αποχώρηση της από τον ΔΗΣΥ, έφερε την ίδρυση του Κινήματος Αλληλεγγύη από την Ελένη Θεοχάρους.

Παράλληλα, με την αποχώρηση της από τον ΔΗΣΥ διαγράφηκε από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και εντάχθηκε στους Ευρωπαίους Συντηρητικούς και Μεταρρυθμιστές για το υπόλοιπο της θητείας της ως Ευρωβουλευτής.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2016 συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο της Αλληλεγγύης, εντούτοις και παρόλο που εξασφάλισε έδρα στη βουλή, δεν την αποδέχτηκε, προτιμώντας να παραμείνει ευρωβουλευτής.

Στις Ευρωεκλογές του 2019 συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο του ΔΗΚΟ χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί.

Ανδρέας Ζιαρτίδης, Παύλος Δίγκλης, Ανδρέας Φάντης, Ντίνος Κωνσταντίνου, Μιχάλης Παπαπέτρου (ΑΔΗΣΟΚ)

Η αποχώρηση των Ανδρέα Ζιαρτίδη, Παύλου Δίγκλη, Ανδρέα Φάντη, Ντίνου Κωνσταντίνου και Μιχάλη Παπαπέτρου από το ΑΚΕΛ, έγινε κατόπιν διαφωνίας με επίκεντρο την ανάγκη ανανέωσης της παραδοσιακής Αριστεράς στο πνεύμα της περεστρόικα και της νέας σκέψης. Οι πρώην βουλευτές του ΑΚΕΛ, μαζί με στελέχη της ΕΔΕΚ και μη κομματικές προσωπικότητες του κεντροαριστερού χώρου της Κύπρου, ίδρυσαν το κίνημα ΑΔΗΣΟΚ στην Λευκωσία το 1990.

Το ΑΔΗΣΟΚ συμμετείχε για πρώτη φορά στις βουλευτικές εκλογές της 19 Μαϊου 1991, στις οποίες εξασφάλισε ποσοστό 2,4% χωρίς να μπορέσει να εκπροσωπηθεί στην Βουλή. Το 1996 το ΑΔΗΣΟΚ συνενώθηκε με τους Ελεύθερους Δημοκράτες, δημιουργώντας το κίνημα Ενωμένων Δημοκρατών.

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
Login with email
Login with Facebook

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Kathimerini.com.cy

Πολιτική: Τελευταία Ενημέρωση