Ο χρόνιος πυελικός πόνος –μια κατάσταση γνωστή επίσης με τον ιατρικό όρο «χρόνια προστατίτιδα / σύνδρομο χρόνιου πυελικού άλγους» (CP/CPPS)– είναι μία από τις πιο κοινές παθήσεις με αρκετές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι ηλικιωμένοι άνδρες. «Η CP/CPPS συχνά θεωρείται “ορφανή νόσος”, καθώς δεν έχει ξεκάθαρη αιτία ή αποδεδειγμένα αποτελεσματική θεραπευτική αντιμετώπιση», λέει ο δρ Michael O’Leary, ουρολόγος και καθηγητής χειρουργικής στο συνεργαζόμενο με το Χάρβαρντ Brigham and Women’s Hospital. «Αυτό δυσχεραίνει τη διάγνωσή της και είναι απογοητευτικό για τους άνδρες που αποζητούν ανακούφιση».

Ποιος μπορεί να πάθει CP/CPPS;

Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, ένα ποσοστό έως 15% των ανδρών θα εκδηλώσουν CP/CPPS κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν κράμπες, άλγος ή σφύζοντα πόνο εντός και γύρω από τη λεκάνη και τα γεννητικά όργανα. Η CP/CPPS μπορεί να συνδέεται με στυτική δυσλειτουργία και επώδυνη εκσπερμάτιση. Πολλοί άνδρες που πάσχουν από την πάθηση συχνά αναφέρουν συχνουρία και επιτακτική ανάγκη για ούρηση, καθώς και αίσθηση καύσου.

Παρότι τα προβλήματα της CP/CPPS είναι πραγματικά, η υποκείμενη αιτία είναι συχνά άγνωστη. «Δεν έχουν γίνει πολλές πρόσφατες έρευνες σε αυτόν τον τομέα, έτσι οι ειδικοί συχνά έχουν διαφορετικές απόψεις σχετικά με τα πιθανά αίτια», λέει ο δρ O’Leary.

«Τα συμπτώματα είναι επίσης δυνατό να ποικίλλουν σημαντικά για το ίδιο υποκείμενο πρόβλημα», επισημαίνει. «Παραδείγματος χάριν, η δυσφορία μπορεί να είναι παρόμοια με εκείνη μιας τεκμηριωμένης λοίμωξης του προστάτη, μιας φλεγμονής χωρίς λοίμωξη, νευρικής δυσλειτουργίας ή διατάραξης της ισορροπίας των μικροοργανισμών στον αδένα, γύρω από την οποία μόλις αποκτάμε γνώσεις. Ή ίσως να πρόκειται για έναν συνδυασμό των παραπάνω».

Ένας άλλος λόγος για τον οποίο η CP/CPPS είναι δύσκολο να διαγνωστεί είναι ότι τα συμπτώματα μπορεί να εμφανίζονται και να υποχωρούν. Η δυσφορία μπορεί να εξαφανίζεται, για να επιστρέψει έπειτα από εβδομάδες ή ακόμη και μήνες. Όταν τα συμπτώματα επανέλθουν, μπορεί να είναι σοβαρότερα από πριν ή μπορεί να εμφανιστούν νέα.

Πώς διαγιγνώσκεται η CP/CPPS

Παρά τις προκλήσεις στη διάγνωση, οι γιατροί είναι δυνατό να αναγνωρίσουν την CP/CPPS αποκλείοντας όλα τα άλλα πιθανά αίτια. Ο γιατρός θα σας κάνει ερωτήσεις προκειμένου να εκτιμήσει το επίπεδο πόνου, τα συμπτώματα από το ουροποιητικό και την ποιότητα ζωής, μεταξύ των οποίων και ενδεχόμενη νέα εμφάνιση άγχους ή κατάθλιψης. Ο γιατρός θα πραγματοποιήσει φυσική εξέταση, που θα περιλαμβάνει εξέταση από το ορθό, και συνήθως θα ζητήσει εξετάσεις ούρων και αίματος ώστε να αναζητήσει ενδείξεις λοίμωξης και να ελέγξει τη νεφρική λειτουργία.

Ορισμένοι γιατροί χρησιμοποιούν επίσης ένα σύστημα που ονομάζεται UPOINT ως μέρος της διαγνωστικής διαδικασίας, βαθμολογώντας τα συμπτώματα του ατόμου, τη βαρύτητα και την εντόπιση. Μέσω των αποτελεσμάτων μπορεί να αναγνωριστούν περαιτέρω υποκείμενα αίτια, συμβάλλοντας στον προσδιορισμό θεραπευτικών επιλογών.

Τα αρχικά UPOINT αντιστοιχούν στα:

• συμπτώματα από το ουροποιητικό

• ψυχοκοινωνικά συμπτώματα, όπως άγχος, κατάθλιψη ή στρες

• συμπτώματα που συνδέονται με ορισμένα όργανα (π.χ., όσα επηρεάζουν μόνο τον προστάτη)

• σχετιζόμενα με λοίμωξη συμπτώματα

• νευρολογικά συμπτώματα

• ευαισθησία στους μυς της πυέλου και του πυελικού εδάφους.

«Εάν η αξιολόγησή σας δεν δείξει ένα ειδικό πρόβλημα που θα μπορούσε να εξηγεί τα συμπτώματά σας, η CP/CPPS αποτελεί την πιθανή διάγνωση», λέει ο δρ O’Leary.

Δοκιμή θεραπευτικών επιλογών

Η CP/CPPS δεν είναι ιάσιμη, συνεπώς ο στόχος της θεραπείας είναι η αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της πάθησης και η διατήρησή της σε ύφεση. «Μέχρι να μάθουμε περισσότερα, η θεραπεία συνίσταται σε μια προσέγγιση δοκιμής – λάθους», λέει ο δρ O’Leary. Υπάρχουν ορισμένες στρατηγικές που χρησιμοποιούνται συνήθως για την ανακούφιση και τη διαχείριση συγκεκριμένων συμπτωμάτων της CP/CPPS. Συνήθως δοκιμάζονται περισσότερες από μία, πριν βρεθεί μια λύση που να έχει αποτέλεσμα. Μπορεί επίσης να απαιτηθεί ένας συνδυασμός θεραπειών. «Πολλοί άνδρες είναι σε θέση να διαχειριστούν τη CP/CPPS και να βελτιωθούν με τον χρόνο, γι’ αυτό μην αισθανθείτε ποτέ ότι πρέπει να ζείτε με αυτή τη δυσφορία», λέει ο δρ O’Leary.

Αντιβιοτικά. Ακόμη και με φυσιολογικές ουρολογικές και αιματολογικές εξετάσεις, οι γιατροί μπορεί να συνταγογραφήσουν μια αγωγή με αντιβιοτικά, καθώς τα συμπτώματα ενδέχεται να προέρχονται από μια λοίμωξη του προστάτη.

Α-αναστολείς. Οι άλφα αναστολείς, όπως η ταμσουλοζίνη, συμβάλλουν στη χαλάρωση των μυών στο εσωτερικό και γύρω από τον προστάτη και τη βάση της ουρήθρας.

Αντιφλεγμονώδη. Μη συνταγογραφούμενα ή συνταγογραφούμενης ισχύος μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, όπως η ιβουπροφαίνη ή η ναπροξένη, είναι δυνατό να συμβάλουν στην ανακούφιση από περιστασιακές εξάρσεις. Φροντίστε να ακολουθείτε τις συστάσεις δοσολογίας που αναγράφονται στις οδηγίες.

Θεραπεία μυοπεριτονιακής απελευθέρωσης. Ο μυϊκός σπασμός του πυελικού εδάφους αποτελεί μια πιθανή αιτία του συνδρόμου χρόνιου πυελικού άλγους (CPPS) και η θεραπεία μυοπεριτονιακής απελευθέρωσης, ένας ήπιος τύπος μάλαξης, βοηθά στη μείωση της έντασης των μυών της πυέλου και των γειτονικών ιστών.

Θεραπεία με κρουστικό υπέρηχο (shock wave). Σε αυτή την περίπτωση, μια συσκευή στέλνει ηχητικά κύματα ή κύματα πίεσης σε μια προσβεβλημένη περιοχή για να διεγείρει τη φυσική διαδικασία ίασης του οργανισμού. Στη CP/CPPS, μπορεί να συμβάλει στον περιορισμό της φλεγμονής και του πόνου, να βελτιώσει την αιμάτωση της περιοχής και να μειώσει τους μυϊκούς σπασμούς.

Αεροβική άσκηση. Έρευνες έχουν δείξει ότι η πρακτική οποιουδήποτε είδους αεροβικής άσκησης μπορεί να βοηθήσει στην ελάττωση των συμπτωμάτων και να βελτιώσει την ποιότητα ζωής.