Ευχή υπάρχει, πολιτική βούληση (appetite) όμως δεν υπάρχει από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τόνισε η Ύπατη Εκπρόσωπος Κάγια Κάλας, επισημοποιώντας την αρνητική θέση των Υπουργών Εξωτερικών των 27 κρατών-μελών, γύρω από την επέκταση της «επιχείρησης Ασπίδες», στα στενά του Ορμούζ, για διασφάλιση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας. Όπως μάλιστα φρόντισε να υπογραμμίσει η Κάγια Κάλας, η διένεξη με το Ιράν «δεν αποτελεί έναν ευρωπαϊκό πόλεμο» και άρα «κανείς δεν επιθυμεί ενεργή εμπλοκή».

Λίγο νωρίτερα, ο ΥΠΕΞ της Δανίας Lars Lokke Rasmussen, εμφανίστηκε θετικός στο αίτημα Τραμπ, υποστηρίζοντας ότι η Ε.Ε πρέπει να επιδείξει «ανοικτόμυαλη» προσέγγιση και να εξετάσει κατά πόσον «μπορεί να συμβάλει με κάποιο τρόπο», σημειώνοντας ότι η όποια ενδεχόμενη συμβολή θα είναι «προς την κατεύθυνση αποκλιμάκωσης»!

Πάντως, η πλειοψηφία των κρατών-μελών, βρισκόταν στο ακριβώς αντίθετο ρεύμα, με βασικό εκφραστή τη Γερμανία που έχει ξεκαθαρίσει σε όλα τα επίπεδα, ότι απορρίπτει κάθετα κάθε σκέψη για εμπλοκή στη διένεξη, στο Ιράν.

Ως εκ τούτου, 48 ώρες πριν την έναρξη της Συνόδου Κορυφής, το κεφάλαιο της θεσμικής εμπλοκής της Ε.Ε, εμφανίζεται να είναι κλειστό, τουλάχιστον επί του παρόντος, παρά τις εκκλήσεις και τις προειδοποιήσεις Τραμπ. Άλλωστε, όπως εξήγησε η Κάγια Κάλας, κανείς δεν επιθυμεί την εμπλοκή της Ε.Ε σε έναν πόλεμο ανοικτού τέλους (open-ended).

Ωστόσο, κοινοτικοί κύκλοι θεωρούν ότι το ζήτημα δεν έχει κλείσει για τον Αμερικανό πρόεδρο, ο οποίος αναμένεται να συνεχίσει την τακτική των πιέσεων, επιδιώκοντας την εξασφάλιση στήριξης από «ομάδα προθύμων» ευρωπαϊκών ή/και τρίτων χωρών, είτε και μέσω ΝΑΤΟ, όπου όμως απαιτείται ομόφωνη απόφαση της Συμμαχίας. Σε ότι αφορά στη Λευκωσία, ο ΥΠΕΞ Κωνσταντίνος Κόμπος έκανε λόγο για τη «σημασία μιας συντονισμένης προσέγγισης, όσον αφορά στα στενά του Ορμούζ μεταξύ της Ε.Ε και των στρατηγικών εταίρων της».

Παράλληλα, οι οι Υπουργοί Εξωτερικών εξέφρασαν ανησυχία ότι ο πόλεμος στο Ιράν οδηγεί σε αποπροσανατολισμό από τη Γάζα και τη Δυτική Όχθη, με την Κάγια Κάλας να προβαίνει σε τρεις επισημάνσεις: Ότι η κατάσταση χειροτερεύει, ότι πάγωσαν οι διαδικασίες ειρήνευσης και ότι οι εξελίξεις κινούνται σε λάθος κατεύθυνση.

Στο μέτωπο του Λιβάνου, η Ευρωπαϊκή Ένωση επεσήμανε ότι η Χεζμπολλάχ έσυρε τη χώρα σε πόλεμο, επαναλαμβάνοντας παράλληλα ότι η υπερβολική αντίδραση του Ισραήλ, οδήγησε σε μαζικό εκτοπισμό πληθυσμού, προβλέποντας περαιτέρω επιδείνωση της κατάστασης.

Στο μέτωπο της Ουκρανίας, η Ευρωπαϊκή Ένωση εμμένει στην πολιτική των κυρώσεων, αν και ο πρωθυπουργός του Βελγίου ζήτησε «εξομάλυνση των σχέσεων με τη Ρωσία και ανάκτηση πρόσβασης σε φτηνή ενέργεια». Δεν δίστασε μάλιστα να υποστηρίξει ότι σε ιδιωτικές συζητήσεις, οι ευρωπαίοι εταίροι συμφωνούν μαζί του, «αλλά κανείς δεν τολμά να το πει ανοικτά και δημόσια».

Σε κάθε περίπτωση, όπως ανακοίνωσε η Κάγια Κάλας, η θέση της Ε.Ε παραμένει αναλλοίωτη, διευκρινίζοντας ότι για να τελειώσει η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, «θα πρέπει η Μόσχα να έχει λιγότερα χρήματα και όχι περισσότερα». Ανακοίνωσε την ανανέωση των κυρώσεων κατά 2600 περίπου φυσικών προσώπων που θεωρείται ότι εμπλέκονται στη ρωσική επίθεση κατά της Ουκρανίας.

Για την ανανέωση των κυρώσεων οποίο εργάστηκε η Κυπριακή Προεδρία του Συμβουλίου, όπως ανέφερε ο Υπουργός Εξωτερικών Κωνσταντίνος Κόμπος, υπογραμμίζοντας παράλληλα τη σημασία επίτευξης συμφωνίας για το 20ο πακέτο κυρώσεων κατά της Ρωσίας, καθώς και για το δάνειο 90 δισεκατομμυρίων ευρώ προς την Ουκρανία, που εξακολουθούν να εκκρεμούν λόγω του βέτο της Ουγγαρίας. Σε ότι αφορά στον Λίβανο, ο κ. Κόμπος ζήτησε στήριξη της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση.