Γράφει ο Κώστας Κουκουμάκας
Μία μονάδα των Φρουρών της Επανάστασης μετέδωσε μέσω VHF ότι η διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ δεν επιτρέπεται σε κανένα εμπορικό πλοίο. Είναι ένας ψυχολογικός πόλεμος», λέει στην «Κ» σε κλήση μέσω WhatsApp ο Δημήτρης Μανιάτης, CEO της Marisks, εταιρείας διαχείρισης κινδύνων στη θάλασσα, με παρουσία σε καυτές ζώνες του πλανήτη. «Σε επανειλημμένες ερωτήσεις Ελλήνων και άλλων πλοιοκτητών προς τις αμερικανικές ναυτικές δυνάμεις στην περιοχή, για το αν θα οργανώσουν συνοδείες εμπορικών πλοίων, η ρητή απάντηση των Αμερικανών είναι ότι αυτή τη στιγμή είμαστε αφοσιωμένοι στην πολεμική προσπάθεια».
Μέσω των Στενών του Ορμούζ υπολογίζεται ότι διακινείται το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου κι επίσης σημαντικές ποσότητες LNG. Η επίσημη διαδικασία για το κλείσιμο του θαλάσσιου περάσματος μεταξύ Ιράν και Ομάν προβλέπει τη δέσμευση της περιοχής με Navtex και έπειτα τον πρακτικό αποκλεισμό της – με τοποθέτηση πολεμικών πλοίων ή ναρκοθέτηση της θάλασσας. «Μέχρι το μεσημέρι της Δευτέρας κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί. Πριν από τους Ιρανούς οι Αμερικανοί είχαν εκδώσει οδηγία προς όλα τα σκάφη να βρίσκονται σε απόσταση 30 ναυτικών μιλίων από κάθε αμερικανικό μέσο. Οταν η μικρότερη απόσταση στα Στενά του Ορμούζ είναι 20 ναυτικά μίλια, αυτό μπορεί να μεταφραστεί ως μήνυμα προς τη διεθνή ναυσιπλοΐα: «Μην περνάτε», λέει ο κ. Μανιάτης.
Τα τελευταία 24ωρα περισσότερα από 150 εμπορικά πλοία παραμένουν εγκλωβισμένα στην περιοχή. Τέσσερα δεξαμενόπλοια έχουν δεχτεί επιθέσεις, με αποτέλεσμα τουλάχιστον ένας ναυτικός να χάσει τη ζωή του. Μεγάλες ασφαλιστικές εταιρείες στο Λονδίνο ακυρώνουν την κάλυψη κινδύνου πολέμου για τα πλοία στον Περσικό Κόλπο. Την ίδια στιγμή, στέλεχος εταιρείας εφοδιασμού και ανταλλακτικών πλοίων στον Πειραιά περιγράφει στην «Κ» ότι ο πόλεμος στο Ιράν έχει κόψει στη μέση την εμπορική εφοδιαστική αλυσίδα μεταξύ Ασίας και Ευρώπης. «Υπάρχει ένα γενικό μούδιασμα και επίσης ακούγονται ακραία σενάρια, για παράδειγμα η λύση της μεταφοράς ανταλλακτικών από την Κίνα στην Αμερική και από εκεί στην Ευρώπη».
Η σημασία των Στενών του Ορμούζ και το ρίσκο για τα εμπορικά πλοία δεν είναι άγνωστα στους Ελληνες ναυτικούς. Από φάκελο στο αρχείο του Πρωτοδικείου Πειραιά προκύπτει ότι 35 χρόνια πριν Ελληνας ναυτικός είχε διεκδικήσει αποζημίωση από κυπριακή εταιρεία για ταξίδια που είχε κάνει στον Περσικό Κόλπο το χρονικό διάστημα μετά τη λήξη του πολέμου Ιράν – Ιράκ.
Η σύμβαση με την εταιρεία όριζε ότι ο μισθός του θα διπλασιαζόταν εφόσον το δεξαμενόπλοιο στο οποίο εργαζόταν θα έκανε πλόες σε εμπόλεμη περιοχή. Για να υποστηρίξει την προσφυγή κατέθεσε ότι το πλοίο «Σαγκίρα» είχε προσκρούσει σε νάρκη στα Στενά του Ορμούζ τον Ιανουάριο του 1989, αρκετούς μήνες μετά τον επίσημο τερματισμό του πολέμου, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους τρεις ναυτικοί.
