«Φαντάσου όλοι οι άνθρωποι να ζουν ειρηνικά» τραγουδούσε πριν από 45 χρόνια το πιό εκκεντρικό και διανοούμενο «Σκαθάρι», πρεσβεύοντας μία ιδέα που σήμερα φαντάζει ασυμβίβαστη με την οργισμένη και πολεμική ατμόσφαιρα που βιώνει ο πλανήτης.

Το τραγούδι, που κυκλοφόρησε στις 11 Οκτωβρίου 1971 αποτελεί μέχρι σήμερα το απόλυτο αριστούργημα του Τζον Λένον, μεταξύ πλήθους επιτυχιών που έκανε με τους Beatles. Ο ίδιος ο Λένον αστειευόμενος είχε πει οτι δεν είχε σκοπό να γράψει ένα αντιπολεμικό τραγούδι, αλλά είχε εμπνευσθεί από το «Μανιφέστο» του Καρλ Μαρξ, πιστεύοντας οτι σύντομα το τραγούδι αυτό θα περνούσε από την «πλήξη» στην απόλυτη δυσπιστία.

Όμως οι απλοί στίχοι σε συνδυασμό με την «μαγευτική» μουσική του Imagine άγγιξαν τις καρδιές εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο ενώ ακόμα και ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζίμι Κάρτερ έφτασε να πει οτι «το τραγούδι αυτό απολαμβάνει τον ίδιο σεβασμό με τους εθνικούς ύμνους».

Η ιδέα του πασίγνωστου τραγουδιού δεν ήταν του ίδιου του Τζον Λένον, αλλά την δανείστηκε από ένα ποίημα της συντρόφου του Γιόνο Ονο, που συμπεριλαμβανόταν στην ποιητική της συλλογή με τίτλο «Γκρέιπφρουτ».

Το Imagine παρέμεινε για μήνες Νο1 στη λίστες επιτυχιών, εκφράζοντας την λύπη του κόσμου για τα όσα δεινά επέφερε ο πόλεμος στο Βιετνάμ που τερματίσθηκε το 1975.
Στις 8 Δεκεμβρίου του 1980 όταν ο Τζον Λένον έπεφτε νεκρός από τα πυρά ενός διαταραγμένου θαυμαστή του, του Μαρκ Τσάμπαν, οι Κουϊν τραγουδούσαν το Imagine, αποτείοντας φόρο τιμής στον διάσημο δημιουργό του. Το 2001 ο Τζορτζ Μάϊκλ αγόρασε αντί δύο εκατ. δολαρίων, σε μια δημοπρασία, το λευκό πιάνο στο οποίο ο Λένον συνέθεσε το τραγούδι-ορόσημο και στη συνέχεια το δώρισε στο Μουσείο των Μπιτλς, στο Λιβερπουλ.

Εκτός όμως από το Imagine και το επόμενο άλμπουμ που κυκλοφόρησε στη συνέχεια, το "Plastic Ono Band", αποκαλύπτουν μία καλλιτεχνική αλλά και κρίσιμη περίοδο στη σύντομη ζωή του Τζον Λένον. Ηταν η περίοδος που άρχιζε να απαλλάσσεται από τα φαντάσματα, τον θυμό και τον βαθύ πόνο που είχαν συσσωρευθεί μέσα του κατά τη διάρκεια της παιδικής του ηλικίας, αλλά και την εποχή που τελείωνε η εποχή των Μπιτλς.

Η κραυγή που συνοδεύει το «Mother» στο δίσκο «Plastic Ono Band» είναι η κραυγή της μητέρας του Λένον η οποία μετά τον χωρισμό της αφήνει τον μικρό τότε Τζον στην επιμέλεια της θείας Μιμί, η οποία με τη σειρά της πέθανε αργότερα, όταν ο Λένον ήταν 17 χρόνων. Τα γεγονότα αυτά άφησαν ένα τεράστιο κενό που σημάδεψε οριστικά τη ζωή και τον χαρακτήρα του.