Παύλος Ξανθούλης
Αν κάτι μου έχει μείνει αξέχαστο, από την πρώτη «θητεία» της Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου Ε.Ε., το 2012, αυτό δεν είναι άλλο από την έκδοση Συμπερασμάτων, δηλαδή ομόφωνων αποφάσεων, που ζητούσαν έγκριση της περίφημης οδηγίας της Κομισιόν, για την «εξυγίανση και την ανάκαμψη». Της οδηγίας, δηλαδή, που περιελάμβανε και το «κούρεμα» μετόχων, ομολογιούχων και καταθετών. Και έτσι, η Κυπριακή Προεδρία που κρατούσε το πηδάλιο της Ε.Ε., συνέβαλε στην έκδοση των ομόφωνων Συμπερασμάτων, που ζητούσαν έγκριση της οδηγίας και συνεπώς και του «κουρέματος», στις 14 Δεκεμβρίου 2012.
Ειδικότερα, στην παράγραφο 8, τα ομόφωνα Συμπεράσματα, «παρότρυναν τους συννομοθέτες να συμφωνήσουν με την πρόταση οδηγίας για την ανάκαμψη και την εξυγίανση», με την επισήμανση ότι «το Συμβούλιο», το οποίο απαρτίζουν τα κράτη-μέλη και συνεπώς και η Κύπρος, δεσμευόταν να καταλήξει σε συμφωνία «έως το τέλος Μαρτίου 2013». Περιλαμβανομένου βεβαίως και του «κουρέματος», μετόχων, ομολογιούχων και καταθετών.
Σε κάθε περίπτωση, συνιστάται προσοχή όταν η Κυπριακή Προεδρία παίζει με ψαλίδια, γιατί είναι αποδεδειγμένα επιρρεπής στα «κουρέματα»
Αν και η συμφωνία καθυστέρησε, η «πολιτική δέσμευση» των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέσα από τα ομόφωνα Συμπεράσματα, ήταν πλέον δεδομένη. Έτσι λοιπόν όλοι τάχθηκαν υπέρ της προώθησης της οδηγίας, που πριν καν εγκριθεί, εφαρμόστηκε στην περίπτωση της Κύπρου, η οποία χρησιμοποιήθηκε σαν πειραματόζωο, τον Μάρτιο 2013.
Και συνεπώς, «κουρευτήκαμε με την ψιλή», το κράτος οδηγήθηκε σε μνημόνιο και τέθηκε υπό την εποπτεία της Τρόικας, με ένα πλαίσιο που προωθήθηκε επί Κυπριακής Προεδρίας και αποτέλεσε «ad hoc λύση» για την Κύπρο. Αυτό δεν εμπόδισε όλους τους συντελεστές της Κυπριακής Προεδρίας να χειροκροτούν τα επιτεύγματά της και να τη χαρακτηρίσουν «επιτυχημένη», χαρακτηρισμός ο οποίος μπάζει από παντού.
Εύλογα βεβαίως κάποιος μπορεί να διερωτηθεί, εάν η Κυπριακή Προεδρία είχε δυνατότητα να ανατρέψει την πορεία που προσέλαβαν οι εξελίξεις. Ενδεχομένως, όχι. Ωστόσο, αυτό που επιβαλλόταν να είχε κάνει η Κύπρος, θα ήταν αν μη τι άλλο, να φρενάρει στις 14 Δεκεμβρίου 2012 την έκδοση Συμπερασμάτων, που ζητούσαν έγκριση και εφαρμογή της εν λόγω οδηγίας. Δεν το έκανε, για λόγους για τους οποίους ίσως να μπορούσαν να μας διαφωτίσουν, τόσο το ΑΚΕΛ, το οποίο κυβερνούσε τότε, όσο και ο νυν πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης που ήταν τότε εκπρόσωπος της Κυπριακής Προεδρίας, αλλά και ο ανθυποψήφιός του στις πρόσφατες προεδρικές εκλογές, Ανδρέας Μαυρογιάννης, που τότε ήταν ο υφυπουργός για Ευρωπαϊκά Θέματα της Κύπρου.
Σήμερα, η Κύπρος ασκεί και πάλι την Προεδρία του Συμβουλίου της Ε.Ε., 14 σχεδόν χρόνια μετά την πρώτη της «θητεία». Εικόνες, διαφημίσεις και βίντεο, καταμαρτυρούν ότι οι σημερινοί κυβερνώντες επενδύουν στην Κυπριακή Προεδρία, ενδεχομένως και ως ένα από τα εργαλεία που θα αξιοποιηθούν από τον Νίκο Χριστοδουλίδη, για μια δεύτερη προεδρική θητεία. Την οποία προφανέστατα επιδιώκει.
Ήδη, όμως, η Κυπριακή Προεδρία εκπέμπει περίεργα μηνύματα. Και το πρώτο είναι η αναγωγή μιας δήλωσης 26 κρατών-μελών, σε ομόφωνα Συμπεράσματα, τόσο από τον πρόεδρο Χριστοδουλίδη, όσο και από την υφυπουργό Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Μαριλένα Ραουνά.
Εάν, λοιπόν, η Κυπριακή Προεδρία, η οποία το 2012 συναίνεσε σε Συμπεράσματα που προωθούσαν «κούρεμα» καταθέσεων, είναι έτοιμη το 2026 να συναινέσει σε διαδικασίες που οδηγούν σε «κούρεμα» του δικαιώματος βέτο, μέσα από την υποκατάσταση των ομόφωνων Συμπερασμάτων των «27», με απλές δηλώσεις των «26», τότε πολύ φοβάμαι ότι οδηγούμαστε σε αυτοκαταστροφή. Και η Προεδρία μας, που από την 1η Ιανουαρίου συγκεντρώνει τους προβολείς, δεν θα χρειαστεί καν κομμωτήριο, γιατί τείνει να αποδείξει, για μιαν ακόμη φορά, ότι έχει όλα τα φόντα να καθίσταται ο δικός της κουρέας, εν είδει αυτοχειρίας.
Διότι πλέον δεν θα μιλάμε μόνο για το «κούρεμα» καταθέσεων που οδήγησε σε οικονομική καταστροφή, αλλά και για το «κούρεμα» του κυπριακού βέτο που μοιραία θα οδηγήσει σε πολιτική καταστροφή. Με τη δική μας συμβολή!
Κι όλα αυτά, διαδραματίζονται ενώ η Τουρκία απαιτεί ροκάνισμα του κυπριακού βέτο, προβάροντας παράλληλα μια νέα ευρωτουρκική σχέση απαλλαγμένη από το κυπριακό πρόβλημα και τις κυπρογενείς της υποχρεώσεις, έχοντας και τη στήριξη σημαινόντων ευρωπαϊκών κύκλων. Κάτι που θα έπρεπε να γίνει αντιληπτό από τον πρόεδρο Χριστοδουλίδη, στα πρόσφατά του ταξίδια, στο Βερολίνο και στις Βρυξέλλες.
Σε κάθε περίπτωση, συνιστάται προσοχή όταν η Κυπριακή Προεδρία παίζει με ψαλίδια, γιατί είναι αποδεδειγμένα επιρρεπής στα «κουρέματα».
