ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
ΚΛΕΙΣΙΜΟ
 

Το «Μήλον της Έριδος» για την ΕΕ: Κύπρος ή/και Τουρκία;

Του ΜΙΧΑΛΗ ΧΡΙΣΤΟΥ

Η «Κ», σε άρθρο με τίτλο «Η Γερμανία αθωώνει την Τουρκία για την ΑΟΖ» (07/11/21), αναφέρει ότι στη συνεδρία του Συμβουλίου COELA «το Βερολίνο αμφισβήτησε ευθέως την εκδήλωση «έκνομων ενεργειών» στην κυπριακή και την ελληνική ΑΟΖ». Συνεχίζοντας, ο Γερμανός εκπρόσωπος, μιλώντας για τις γεωτρήσεις της Τουρκίας, δήλωσε ότι «δεν μπορούν να θεωρηθούν παράνομες, εφόσον δεν διασαλεύεται το υπέδαφος» και ότι «δεν διαφοροποιείται η κατάσταση επί του υπεδάφους (no change on the soil)» της ΚΔ και της Ελλάδας».

Το γιατί υπάρχει αυτή η άποψη εκ μέρους της Γερμανίας φανερώνεται από τη δήλωση του Γερμανού εκπροσώπου ότι πρέπει «να δοθεί ώθηση στην ενταξιακή διαδικασία [σ.σ. της Τουρκίας]» και ότι για να γίνει αυτό θα πρέπει να ξεπεραστούν τα «μεγάλα εμπόδια», επικαλούμενος τη «στρατηγική σημασία» της Τουρκίας.

Αυτό μου θύμισε το βιβλίο «Κύπρος 1974-1974 - Η Εισβολή και οι Μεγάλες Δυνάμεις: H real politik των ΗΠΑ και το διπλό παιχνίδι της ΕΣΣΔ» του Μακάριου Δρουσιώτη. Ο συγγραφέας δείχνει ότι την περίοδο που ακολούθησε την εισβολή του 1974 οι ΗΠΑ και η ΕΣΣΔ είχαν ως στόχο τη συμμαχία με την Τουρκία. Το αφήγημα, δηλαδή, ότι η Κύπρος αποτελούσε τον πιο σημαντικό ρυθμιστικό παράγοντα για τη συμπεριφορά των Μεγάλων Δυνάμεων καταρρέει. Αντ’ αυτού, αναδύεται μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα της γεωπολιτικής της περιοχής: ότι το πραγματικό «Μήλον της Έριδος» ήταν η Τουρκία. Οι ΗΠΑ ήθελαν την Τουρκία ως δυτικό σύμμαχο και η ΕΣΣΔ ως σοβιετικό φίλο και οι δύο αυτές δυνάμεις λειτουργούσαν με βασικό γνώμονα πρώτα τη δημιουργία ισχυρών σχέσεων με την Τουρκία.

Αλλά σχεδόν σύσσωμη η πολιτική σκηνή της ε/κ πλευράς θεωρούσε την Κύπρο ως το πιο σημαντικό πιόνι της παγκόσμιας πολιτικής σκακιέρας όπου γι’ αυτό θα τσακωνόταν η ΕΣΣΔ με τις ΗΠΑ. Και με αυτόν τον πολιτικό ναρκισσισμό και εθελοτυφλία θεωρούσαμε ότι είχαμε την ισχυρή διαπραγματευτική θέση. Στην πραγματικότητα όμως οι γεωπολιτικές καταστάσεις και σχέσεις, αλλά και οι τότε χρονικές συγκυρίες, είχαν ήδη ξεπεράσει τις αναχρονιστικές πολιτικές μας.

Και φτάνουμε στο σήμερα. Στο παράρτημα του άρθρου της «Κ» (07/11/21) που τιτλοφορείται ως «Μετ’ εμποδίων το ΥΠΕΞ» αναφέρεται ότι «η Γερμανία και σημαντικός αριθμός κρατών-μελών που την ακολουθούν, θεωρούν ότι έφτασε η ώρα για την ενίσχυση των ευρωτουρκικών σχέσεων, προσβλέποντας σε μια νέα συμφωνία στο προσφυγικό/μεταναστευτικό». Με λίγα λόγια, οι τρέχουσες χρονικές συγκυρίες μας έφεραν αντιμέτωπους με ένα σημαντικό και ευαίσθητο θέμα το οποίο αποτελεί μοχλό πίεσης για την εξεύρεση (ενταξιακής) συμφωνίας Τουρκίας στην Ε.Ε.

Πέρα από τους οικονομικούς και εργασιακούς παράγοντες που επηρεάζουν θετικά τις ευρωτουρκικές σχέσεις, το προσφυγικό/μεταναστευτικό έρχεται ως ένας επιπλέον παράγοντας που απαιτεί την ευρωτουρκική συνεργασία. Δεν μπορεί η Ε.Ε. να καταστρέφει αυτή τη συνεργασία, από την οποία στηρίζονται εκατομμύρια ζωές, για να ικανοποιήσει τις ασυνάρτητες θέσεις της ε/κ πλευράς. Οι αναχρονιστικές μας πολιτικές, σε συνδυασμό με τις αποτυχημένες πρακτικές του ΥΠΕΞ και του ΠτΔ, θα μας φέρουν - αν δεν μας έφεραν ήδη - σε ένα σημείο όπου ο διεθνής παράγοντας και η Ε.Ε. θα μας απαξιώσουν και θα καταλήξουμε πολιτικά περιθωριοποιημένοι. Δεν μπορούμε πάντα να λειτουργούμε ως να είμαστε στην ισχυρή διαπραγματευτική θέση. Πόσω μάλλον πλέον που είμαστε και ο περίγελος της Ε.Ε. λόγω της διεθνούς μας φήμης περί διαφθοράς και αποτυχημένης εξωτερικής πολιτικής.

Οι καλύτερες σχέσεις που έχει η Ε.Ε. μ’ ένα μη κράτος μέλος της είναι με την Τουρκία. Η προσπάθεια για την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. έχει μακρά ιστορία. Είτε το θέλουμε είτε όχι, η Τουρκία έχει σημαντική γεωπολιτική θέση, μέγεθος και επιρροή, και είναι κυριολεκτικά απέναντί μας.

Η μόνη ευκαιρία που έχουμε να ευημερήσουμε σαν ένα ευνομούμενο κράτος μέλος της Ε.Ε. είναι με την εξεύρεση μιας βιώσιμης και δίκαιης ομοσπονδιακής λύσης του Κυπριακού (όπως αυτή αναδύεται από τα ψηφίσματα του Σ.Α. του ΟΗΕ) και να ομαλοποιήσουμε τις εμπορικές σχέσεις με τις γειτονικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Τουρκίας.

Στο κάτω κάτω είναι και προς το συμφέρον μας. Γιατί δηλαδή να αγοράζουμε ρούχα κτλ. made in Turkey, όπου τα καταστήματά μας είναι γεμάτα, αλλά να χάνουμε κέρδος από τρίτες χώρες; Και στην τελική, εμπόριο αγαθών και υπηρεσιών έχουμε και με το Η.Β.

Όπως γράφει και στο βιβλίο του ο Μ. Δρουσιώτης «Οι εθνικές μας αλήθειες, συχνά υποκειμενικές και μεροληπτικές, δεν μας επέτρεπαν να ξεφύγουμε από το παρελθόν μας και να δούμε το μέλλον με πιο εποικοδομητική προσέγγιση» και ιστορική αυτογνωσία».

Ας καταφέρουμε έστω και την ύστατη στιγμή να δημιουργήσουμε μια σύγχρονη πολιτική κατεύθυνση. Να μην υποκύψουμε άλλο στον πολιτικό αναχρονισμό, λαϊκισμό αλλά και επηρεασμό από τρίτες χώρες της Ανατολής. Είτε αυτός ο επηρεασμός είναι ιδεολογικός είτε κερδοσκοπικός.

 

Ο κ. Μιχάλης Χρίστου, απόφοιτος Φιλοσοφικής, είναι μέλος της πρωτοβουλίας «Αμμόχωστος – Για την Κύπρο».

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
Login with email
Login with Facebook

Προσωπικότητες στην ''Κ'': Τελευταία Ενημέρωση