Γράφει ο Αθανάσιος Κατσικίδης
«Καλημέρα, δύσκολη μέρα, σήμερα έχουμε πάρα πολλούς συναγερμούς». Αυτό ήταν το μήνυμα που λάβαμε από τον πρώην σύμβουλο εθνικής ασφαλείας του Ισραήλ και πρώην υποδιευθυντή της Μοσάντ, Ιλάν Μιζράχι, όταν απάντησε στο αίτημά μας για συνέντευξη. Τέσσερις ώρες αργότερα, με το Ισραήλ να έχει αποκρούσει ένα νέο κύμα πυραυλικών επιθέσεων, ο Μιζράχι μάς καλεί πίσω: «Τώρα, μπορούμε να συζητήσουμε». «Είναι η τρίτη μέρα που δεχόμαστε ταυτόχρονα πυραύλους και ρουκέτες, τόσο από το Ιράν όσο και από τον Λίβανο», επισημαίνει.
Σχεδόν έναν μήνα μετά την έναρξη των επιχειρήσεων ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν, ο πόλεμος φαίνεται να κλιμακώνεται, με τις δυνάμεις της Χεζμπολάχ να πλήττουν το βόρειο Ισραήλ και τον ισραηλινό στρατό να προωθείται στον νότιο Λίβανο. Ο Μιζράχι εξηγεί: «Φαίνεται ότι οι διαπραγματεύσεις (σ.σ.: με το Ιράν) δεν εξελίσσονται θετικά. Οι Ιρανοί έχουν δηλώσει ότι, όσο συνεχίζονται οι ισραηλινές και αμερικανικές επιθέσεις, θα συνεχίσουν να εκτοξεύουν πυραύλους. Ο πραγματικός λόγος είναι ότι θέλουν να δείξουν πως παραμένουν ενεργοί και ισχυροί».
Οι Ιρανοί, συμπληρώνει, «πιστεύουν ότι όσο περισσότερο εκτοξεύουν πυραύλους, όχι μόνο στο Ισραήλ αλλά και σε άλλες χώρες, η πίεση στον Τραμπ θα είναι μεγαλύτερη και ότι ο Αμερικανός πρόεδρος θα ξεκινήσει διαπραγματεύσεις στις οποίες θα αποδεχτεί τους όρους που η Τεχεράνη έχει θέσει, μερικοί από τους οποίους είναι πραγματικά γελοίοι».
«Ταυτόχρονα», σημειώνει ο Μιζράχι, «βλέπουμε πολλά αμερικανικά πλοία και πολλούς πεζοναύτες να έρχονται στην περιοχή. Τι σημαίνει αυτό; Κανείς δεν ξέρει, και ο Τραμπ θα είναι αυτός που θα αποφασίσει ποια θα είναι η επόμενη κίνηση. Ομως, δεν βλέπω ότι η επόμενη κίνηση θα είναι μια διαπραγμάτευση που θα φέρει λογικά αποτελέσματα». «Δηλαδή, δεν βλέπετε να προχωράμε σε διαπραγματεύσεις;», ρωτάμε. «Οχι, δεν το βλέπω. Ομως, αυτό μπορεί να αλλάξει».
Με την ιρανική ηγεσία να δέχεται διαρκώς στοχευμένα πλήγματα από τη συμμαχία Ιερουσαλήμ – Ουάσιγκτον, του θέτουμε το ερώτημα τι πραγματικά επιδιώκουν να κερδίσουν το Ισραήλ και ο Νετανιάχου από αυτήν την κατάσταση. «Αυτό που πιστεύω», εξηγεί, «είναι ότι η αλλαγή καθεστώτος αφορά περισσότερο το μέλλον και όχι το παρόν. Αυτό που συμβαίνει τώρα είναι ότι όσο περισσότερο οι Φρουροί της Επανάστασης δέχονται ισχυρά πλήγματα τόσο ενδέχεται να δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για μια μελλοντική αλλαγή καθεστώτος. Κάποιοι εκτιμούν ότι αυτό θα μπορούσε να συμβεί μέσα στους επόμενους 6 έως 12 μήνες», σημειώνει.
«Ο άλλος στόχος», προσθέτει, «είναι να αποδυναμωθούν όσο το δυνατόν περισσότερο οι στρατιωτικές ικανότητες των Φρουρών της Επανάστασης».
«Υπάρχει φόβος το Ισραήλ να ξεμείνει από πυρομαχικά;», τον ρωτάμε. «Οχι», απαντάει και αναφέρει: «Οταν μέσα σε δύο ή ακόμη και σε μία ημέρα εκτοξεύονται περισσότεροι από 100 πύραυλοι και ρουκέτες, είναι πιθανό ένας ή δύο να πλήξουν τον στόχο τους. Δεν νομίζω όμως ότι υπάρχει πρόβλημα με τη λειτουργία και την ενεργοποίηση των αντιπυραυλικών συστημάτων».
«Μπορεί, ωστόσο, το Ισραήλ να αντέξει έναν παρατεταμένο πόλεμο σε δύο μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου και του Λιβάνου;». «Φυσικά», αναφέρει. «Ο πληθυσμός (σ.σ.: στο Ισραήλ) είναι πολύ ισχυρός και ανθεκτικός και κανείς δεν έρχεται να ρωτήσει για πόσο καιρό μπορούμε να συνεχίζουμε να λειτουργούμε έτσι. Ολοι καταλαβαίνουμε ότι αυτός ο τύπος απειλής πρέπει να εξαλειφθεί, δεδομένου ότι οι Φρουροί της Επανάστασης είναι οι πραγματικοί κυβερνήτες του Ιράν και ότι έχουν αυτήν την ιδεολογική φανατική φαντασίωση να εξαλείψουν το Ισραήλ. Οπότε, όλοι καταλαβαίνουμε ότι αυτός ο εχθρός πρέπει να δεχτεί πολύ σκληρό πλήγμα».
Στο ερώτημα αν τα κράτη του Κόλπου θα εμπλακούν τελικά στον πόλεμο, ο Μιζράχι απαντά: «Εδώ και καιρό, ορισμένα κράτη του Κόλπου απειλούν το Ιράν ότι θα απαντήσουν. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν έχουμε δει κάποια ουσιαστική ανταπόδοση, όπως εκτόξευση πυραύλων ή χρήση της αεροπορίας τους. Συνεπώς, προς το παρόν, πρόκειται κυρίως για δηλώσεις».
Ενώ οι ισραηλινοί βομβαρδισμοί στον Λίβανο συνεχίζονται με αμείωτη ένταση, ο ακροδεξιός υπουργός Οικονομικών Μπεζαλέλ Σμότριτς υπονόησε, σε συνέντευξή του, το ενδεχόμενο προσάρτησης λιβανέζικων εδαφών, σημειώνοντας ότι «τα νέα ισραηλινά σύνορα πρέπει να είναι ο (ποταμός) Λιτάνι».
Απαντώντας σε σχετικό ερώτημα, ο Μιζράχι επισημαίνει: «Το βασικό ζητούμενο είναι να απομακρυνθεί η Χεζμπολάχ από τον νότιο Λίβανο και νομίζω ότι αυτός είναι ο στόχος του στρατού, δηλαδή η περιοχή από τον Λιτάνι και νοτιότερα. Δυστυχώς, υπάρχουν και ορισμένοι στο Ισραήλ, κυρίως από την Ακροδεξιά, που θεωρούν πως θα ήταν προτιμότερο να παραμείνουμε στον νότιο Λίβανο. Δεν πιστεύω ότι αυτή είναι, τουλάχιστον προς το παρόν, η πολιτική της κυβέρνησης».
