ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Δεν υπάρχουν προστάτες

Του Αλέξη Παπαχελά

Του Αλέξη Παπαχελά

kathimerini@kathimerini.gr

«Πώς θα εγγυηθείτε την ασφάλειά μας;» είναι το πρώτο ερώτημα που απευθύνει κάθε Ελληνας πολιτικός (και όχι μόνο) σε όποιον σημαντικό και ισχυρό ξένο αξιωματούχο επισκέπτεται τη χώρα μας. Το ερώτημα προκαλεί αμηχανία, απορία. Στον σημερινό κόσμο δεν υπάρχουν προτεκτοράτα και προστάτες, όπως συνέβαινε τον 19ο αιώνα. Υπάρχουν συμμαχίες και πολιτικές ενώσεις.

Πάσχουμε, ως Ελληνες, από μια πρωτοφανή «σχιζοφρενή» αντιμετώπιση του ρόλου των Μεγάλων Δυνάμεων. Ενα κομμάτι μας θέλει να βλέπει τη χώρα σαν έναν Δαβίδ που αντιστέκεται διαρκώς σε έναν Γολιάθ. Οπου Γολιάθ μπορεί να είναι η Τουρκία, οι ΗΠΑ ή η Γερμανία, κατά περίσταση. Ενα άλλο κομμάτι μας, όμως, πάσχει από το σύνδρομο του ραγιά. Αντιμετωπίζει με δέος τις ισχυρές δυνάμεις και τους εκπροσώπους τους. Ζητάει την προστασία τους και ανεξίτηλες εγγυήσεις για την ασφάλεια της χώρας. Ελπίζει σε αυτές, υπερτιμά την αξία τους, απογοητεύεται όταν δεν επαληθεύονται οι προσδοκίες του και άντε πάλι από την αρχή. Ζούμε σε μια εποχή που θέλει μεγάλη προσοχή. Οι σταθερές είναι λίγες, ή μάλλον ελάχιστες.

Οι ΗΠΑ μπορεί να εγγυώνται την ασφάλεια του Ισραήλ ή της Νότιας Κορέας. Αλλά ακόμη και οι ίδιοι οι Ισραηλινοί και οι Νοτιοκορεάτες αρχίζουν και αμφιβάλλουν για το τι ισχύει και τι όχι επί Τραμπ. Η Δύση γενικότερα δίνει πολύ κακά μηνύματα για το πόσο σοβαρά μπορεί κανείς να πάρει τις υποσχέσεις της, όπως κατάλαβαν απότομα ο κ. Ζάεφ ή οι Κούρδοι. Εχει έλθει η στιγμή να ωριμάσουμε ως λαός. Οσο κακός είναι ο αντιαμερικανισμός, τόσο επικίνδυνη είναι η αντίληψη ότι οι ΗΠΑ θα «καθαρίσουν» για εμάς αν συμβεί κάτι με την Τουρκία. Οσο άρρωστη ήταν η εμμονή εναντίον του Ισραήλ, τόσο λάθος είναι η αντίληψη ότι θα πολεμήσει τον «δικό μας πόλεμο» αν χρειαστεί. Προφανώς και κτίζουμε συστηματικά τις συμμαχίες μας.

Κερδίζουμε ό,τι μπορούμε από τη συνεργασία στον αμυντικό τομέα, την παρουσία των Αμερικανών σε ευαίσθητες περιοχές, τη συλλογή πληροφοριών. Και ταυτόχρονα δεν σταματάμε ποτέ την πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική του Κωνσταντίνου Καραμανλή, που βασιζόταν στην αρχή ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να στηρίζεται ποτέ μόνο σε έναν παγκόσμιο πυλώνα. Είναι όμως πολύ κακό να δίνουμε την εντύπωση ότι αναζητούμε κάποιον προστάτη. Είναι δείγμα αδυναμίας και γεωπολιτικής κακομοιριάς.

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
Login with email
Login with Facebook

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Του Αλέξη Παπαχελά

Σχόλια αναγνωστών

Σε ποιανού τη φάρα

«Εύγε κύριε Παράσχο. Εξαίρετο άρθρο.»
Άσχετος  |  22:30

Τα παιδιά είναι η αντανάκλασή μας

«ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ… ΕΒΡΑΪΚΕΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ Δεν επικροτώ όλα τα σημεία τα οποία χρησιμοποιεί στις εικόνες του ...»
Ανδρεας Κωνσταντινιδης, ΒΑ, ΜΑ  |  13:25

Επενδύοντας στον φόβο, στον πόνο, στο μίσος

«Ψυχραιμία και έξυπνες κινήσεις αλλά όχι δειλία. Η εποχή του κατευνασμού με την Τουρκία τέλειωσε με ...»
Leon  |  09:39

#PoliticsBlog Πόσο μακριά μπορούμε να πάμε με τον Μακρόν;

«Oυτε στην εποχη Βενιζελου,ηρθε καποια Μεγαλη Δυναμη να πολεμησει για παρτυ μας την Οθωμανικη ...»
Γιωργος Χ  |  22:05

Αλέξης Παπαχελάς: Τελευταία Ενημέρωση

X