ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Η ίδια η ζωή είναι κίνητρο για την τέχνη

Ο εικαστικοί Λευτέρης Τάπας, Ο Κίκος Λανίτης και ο Παναγιώτης Μιχαήλ μιλούν στην «Κ» για τις ατομικές εκθέσεις τους

Της Λουΐζας Λούη

Τρεις σύγχρονοι Κύπριοι καλλιτέχνες εκθέτουν την προσωπική τους δουλειά σε ατομικές εκθέσεις στην Κύπρο το συγκεκριμένο διάστημα. Και οι τρεις είναι καταξιωμένοι και αναγνωρισμένοι στον τομέα τους, με τον καθένα να αφήνει το αποτύπωμά του στα εικαστικά δρώμενα της Κύπρου. Στην «Κ» μίλησαν οι τρεις Κύπριοι εικαστικοί και μας έβαλαν λίγο πιο μέσα στον δικό τους κόσμο δημιουργίας. Ο Λεύτερης Τάπα που εκθέτει στο NiMAC στη Λευκωσία, ο Κίκος Λανίτης στην Alpha C.K. στη Λευκωσία και ο Παναγιώτης Μιχαήλ στην Eins Γκαλερί στη Λεμεσό. Τρεις εκθέσεις που βάζουν τον θεατή να σκεφτεί, να αναλογιστεί αλλά και να αφεθεί στην τέχνη. Ενημερωμένοι για τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις και θέλοντας και οι τρεις καλλιτέχνες να ανάψουν τον δικό τους «προβολέα» στα θέματα που τους επηρεάζουν.

Έργα από την έκθεση «Η μέρα ξεκινά τη νύχτα» στο NiMAC.

Η ιστορία δεν είναι κάτι που έχει τελειώσει

Τρεις εκθέσεις που βάζουν τον θεατή να σκεφτεί, να αναλογιστεί αλλά και να αφεθεί στην τέχνη

Ο Λεύτερης Τάπας με την έκθεση «Η μέρα ξεκινά την νύχτα», την οποία παρουσιάζει, το κοινό μπορεί να αναγνωρίσει τις αντιθέσεις όπως φως και σκοτάδι… το yin και το yang, για να υπάρξει το καλό πρέπει να υπάρχει και το κακό, και ο ίδιος λέει για αυτό το σημείο ότι, «Για να υπάρξει ισορροπία χρειάζεται, μέσα στο χάος, να συμφιλιώσουμε τα δύο άκρα, να ενώσουμε το σκοτάδι με το φως, τη διονύσια πλευρά με την απολλώνια. Χρειαζόμαστε και τα δύο. Καρδιά και μυαλό». Στο έργο του αλλά και γενικά στη ζωή του όπως μας εξηγεί οι φιλόσοφοι για παράδειγμα ο Νίτσε, ο Καζαντζάκης και ο Καμύ τον επηρέασαν και του πρόσφεραν εργαλεία, «Πιστεύω πως το έργο κάποιου δεν διαφέρει από τη ζωή του. Για μένα τόσο αυτοί όσο και πάρα πολλοί άλλοι, από τους αρχαίους Έλληνες μέχρι και τους πιο σύγχρονους, είναι πηγές έμπνευσης που μας προσφέρουν εργαλεία για να δημιουργήσουμε το δικό μας νόημα. Στοιχεία από τη σοφία τους τα χρησιμοποιούμε για να οικοδομήσουμε τη δική μας φιλοσοφία για τη ζωή, το αποκλειστικά δικό μας μονοπάτι και να ακολουθήσουμε τη δική μας πορεία». Μέσα από τα έργα του καλλιτέχνη και πηγαίνοντας στην έκθεση στο NIMAC ο θεατής θα διακρίνει μια ποιητικότητα, μια ευαισθησία και μια ελπίδα, ο Λευτέρης αναφέρει στην «Κ»: «Ίσως μιλάτε για την ευαισθησία που έχει να κάνει και με το υλικό. Σχεδόν όλα τα έργα είναι φτιαγμένα από χαρτί, κάτι που μπορεί εύκολα να διαλυθεί. Πρόκειται για κάτι τόσο ευάλωτο και εύθραυστο όσο η ζωή του ανθρώπου. Ο άνθρωπος χρειάζεται την ελπίδα και την πίστη. Το να ελπίζουμε μας δίνει ζωή. Πιστεύω πως οι συνθήκες μας κάνουν να επαναπροσδιορίσουμε αρχές και αξίες και να αλλάξουμε νοοτροπία πάνω σε πράγματα που συνηθίσαμε να προσπερνάμε. Πρέπει να φανταστούμε τον κόσμο διαφορετικό. Η ιστορία δεν είναι κάτι που έγινε και έχει τελειώσει, βρίσκεται σε μια διαδικασία δημιουργίας, συμβαίνει γύρω μας στο εδώ και στο τώρα και ο καθένας μπορεί να συνεισφέρει στην εξέλιξη μέσα από τη θέληση και τη δημιουργικότητά του».

«Μέσα στη πανδημία και των όσων συμβαίνουν στην περιοχή μας και παγκοσμίως, προσπαθώ να οργανώσω το χάος, πλάθοντας εικόνες στον καμβά παρμένες από συνήθειες του χτες», λέει ο Κίκος Λανίτης

Έργο από την ατομική έκθεση του Κίκου Λανίτη στην Alpha C.K. Art Gallery

Η ίδια η ζωή είναι τέχνη

Ο Κίκος Λανίτης, ο οποίος εκθέτει στην Alpha C.K Γκαλερί, τονίζει αναφερόμενος στον καινούργιο κύκλο των έργων του ότι «η ίδια η ζωή είναι τέχνη. Οι καλλιτέχνες απλώς το επιβεβαιώνουν ο καθένας μέσα από την ιδιαιτερότητα και τον δικό του προσωπικό μοναδικό τρόπο έκφρασης, καταγράφοντας τη δική του αλήθεια. Αν η τέχνη είναι το ψέμα που καθορίζει την αλήθεια και ο καλλιτέχνης βρίσκεται σε έναν διαρκή πόλεμο με τον κόσμο, αυτά τα έργα είτε φέρνουν μνήμες από άλλες εποχές, είτε μας κρατούν ζωντανούς από την αλήθεια της σημερινής πραγματικότητας». Ένας καλλιτέχνης που δεν μένει ανεπηρέαστος από το κοινωνικό σύνολο και ο θεατής μπορεί να δει μέσα από τα έργα του τους προβληματισμούς του, «Μέσα στη πανδημία και των όσων συμβαίνουν στην περιοχή μας και παγκοσμίως, προσπαθώ να οργανώσω το χάος, πλάθοντας εικόνες στον καμβά, παρμένες από συνήθειες του χτες, που φαίνονται τόσο απομακρυσμένες, από στιγμές που καθορίζουν την ανθρώπινη μοναξιά και συμβολικά να εκφράσω την πραγματικότητα μου όσον αφορά την πατρίδα μου με το έργο «σταυρωμένη Αφροδίτη» που μπορούσε να χορεύει και ζεϊμπέκικο». Ο Κίκος είναι ένας εικαστικός που έμεινε ενεργός μέσα από τα χρόνια και βίωσε της αλλαγές στο νησί μας, όπως λέει ο ίδιος στην «Κ»: «Οι καλλιτέχνες γενικά έχουν ξεπεράσει το σύνδρομο καταγωγής και υποβάθμισής τους έναντι των ξένων. Το κόμπλεξ ότι κατάγονται από ένα μικρό νησί δεν τους απασχολεί και μιλώ για όλες τις τέχνες. Αν οι κύπριοι επιμελητές, η εκάστοτε πολιτική αρχή κ.λπ. μπορούσαν να βγάλουν τις παρωπίδες και να τολμήσουν να υποστηρίξουν και να συμβαδίσουν με την καλλιτεχνική εξέλιξη η Κύπρος σε αναλογία πληθυσμού, θα ήταν ένα παγκόσμιο διαμάντι πολιτισμού από την αρχαιότητα της μέχρι το σημερινό σύγχρονο γίγνεσθαι».

«Στην καινούργια μου δουλειά συνεχίζω την έρευνά μου γύρω από την ιδέα των μεταβατικών περιόδων ως διαδικασία για την κατασκευή της ταυτότητας: του χρονικού διαστήματος που μεσολαβεί μεταξύ δύο καταστάσεων» λέει ο Παναγιώτης Μιχαήλ.

Έργο από την έκθεση «Humming in non-linear time», στην Eins Γκαλερί

Η σημαντικότητα του χρόνου

Ο Παναγιώτης Μιχαήλ που παρουσιάζει την καινούργια του δουλειά στην Eins Γκαλερί στη Λεμεσό εξήγησε πως ο χρόνος παίζει ένα σημαντικό ρόλο στα έργα του: «Στην καινούργια μου δουλειά συνεχίζω την έρευνά μου γύρω από την ιδέα των μεταβατικών περιόδων ως διαδικασία για την κατασκευή της ταυτότητας: του χρονικού διαστήματος που μεσολαβεί μεταξύ δύο καταστάσεων. Εξετάζεται ο χώρος που δημιουργείται στον χρόνο αυτό μέσα στον οποίο καλούμαστε να ζήσουμε επανεξετάζοντας το παρελθόν, ενώ κάνουμε πλάνα για το μέλλον. Διερευνάται η μετέωρη κατάσταση στην οποία μπορεί να βρίσκεται ένας χώρος (ιδιωτικός ή δημόσιος) εξαιτίας ειδικών συνθηκών και η δραστηριότητα που αναπτύσσει το διάστημα αυτό, αναμένοντας την επαναφορά του στην “κανονικότητα”». Συγκεκριμένα, αναφερόμενος στα έργα του εμβάθυνε αναλύοντας το καθένα ξεχωριστά, «Το έργο Χ είναι μια σειρά από σχέδια σε εξέλιξη με άρθρα που συνέλεγα από εφημερίδες και περιοδικά για πολλά χρόνια με την πρόθεση να τις διαβάσω κάποια στιγμή πιο προσεκτικά. Κάτι που δεν έγινε ποτέ. Τα κείμενα αυτά επαναφέρονται στο χαρτί με τυχαία σειρά χωρίς ιεράρχηση σε «κύριες» ή «δευτερεύουσες» ειδήσεις. Το a door and six heartbeats away: ένα βίντεο αυτό μας ξεναγεί στο εσωτερικό ενός σπιτιού του οποίου η διαρρύθμιση έχει αλλάξει προσωρινά για να γίνει ξανά λειτουργικό, αφού η μπροστινή πλευρά εφάπτεται της νεκρής ζώνης, αναγκάζοντας τους ενοίκους του να εισέρχονται σε αυτό από την πίσω αυλή. Για το έργο αυτό συνεργάστηκα με τη συγγραφέα Μαρία Πετρίδη. Το δίπτυχο Φιλελεύθερος και Χαραυγή είναι λινογραφία σε χαρτί. Το έργο αυτό παράχθηκε μέσα από το άθροισμα των εμβαδών των γραμμάτων των τίτλων και υποτίτλων άρθρων που αφορούσαν στις συναντήσεις των ηγετών των δύο κοινοτήτων στην Κύπρο, Αναστασιάδη και Ακιντζί, που είχαν κατά τη διάρκεια του πρώτου γύρου των διαπραγματεύσεων για τη λύση του Κυπριακού προβλήματος, το 2015-2016. Επιλέγηκαν δύο εφημερίδες που έχουν διαφορετική προσέγγιση στο Κυπριακό. Το γλυπτό and your thousand words αφορά στην αναστολή μιας διαδικασία τελετουργίας που θα αποκάλυπτε κάτι που θα μπορούσε να αλλάξει μια συνθήκη, να αναθεωρήσει μια αλήθεια και να διαμορφώσει την καθημερινότητά μας. ή να επανατοποθετήσει μια αφήγηση σε νέο πλαίσιο».

Πληροφορίες
«Η μέρα ξεκινά τη νύχτα», Λευτέρης Τάπας, NiMAC, από 22 Μαΐου μέχρι 24 Ιουλίου. Λευκωσία

Κίκος Λανίτης, Alpha C.K. Art Gallery, από 26 Μαΐου μέχρι 12 Ιουνίου. Λευκωσία

«Humming in non-linear time», Παναγιώτης Μιχαήλ, Eins Γκαλερί, από 22 Μάιου μέχρι 12 Ιουνίου. Λεμεσός

 

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS

Εικαστικά: Τελευταία Ενημέρωση