ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Φεστιβάλ ενηλικίωσης, ερωτισμού και εικόνων

Αιχμή του δόρατος είναι φυσικά και φέτος το Ολύμπιον στην πλατεία Αριστοτέλους, εκεί όπου οι βραδινές προβολές είναι κατά κανόνα sold out

Kathimerini.gr

ΤΟΥ ΑΙΜΙΛΙΟΥ ΧΑΡΜΠΗ

«Πείτε τα λίγο πιο αργά και καθαρά, εδώ πίσω τα κορίτσια δεν ακούμε. Είναι κι αυτές οι παλιομάσκες…» αναφώνησε η ηλικιωμένη κυρία πίσω μου κι αμέσως μετά εκείνη και η φίλη της συνέχισαν να τιτιβίζουν χαρωπά μεταξύ τους, καθώς γινόταν η παρουσίαση μιας από τις ταινίες του 62ου Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Ηταν ολοφάνερο πως είχαν να πάνε σινεμά σχεδόν δύο χρόνια και τους έλειψε. Κι εμάς μας έλειψε για να πούμε την αλήθεια: η ατμόσφαιρα του φεστιβάλ, οι γεμάτες αίθουσες, η αγωνία των κινηματογραφιστών, ειδικά εκείνων που τώρα κάνουν τα πρώτα τους βήματα και προσπαθούν να μαντέψουν τις διαθέσεις του κοινού. Ολα αυτά λίγο-πολύ τα βλέπουμε αυτές τις μέρες που βρισκόμαστε στη Θεσσαλονίκη, παρά τα αυστηρά μέτρα (ενδελεχείς έλεγχοι πιστοποιητικών, χρήση μάσκας κτλ.) και τον φόβο που πλανιέται στις κουβέντες λόγω της νέας έξαρσης της πανδημίας. Μπορεί οι προβολές να είναι σημαντικά λιγότερες από άλλες χρονιές, αφού οι ταινίες είναι στην πλειοψηφία τους διαθέσιμες και online, ωστόσο προσελκύουν αρκετό κόσμο και μάλιστα με σημαντικά χαμηλότερο μέσο όρο ηλικίας –τα… κορίτσια της αρχής αποτελούν προφανώς εξαίρεση– από τον συνηθισμένο. Αιχμή του δόρατος είναι φυσικά και φέτος το Ολύμπιον στην πλατεία Αριστοτέλους, εκεί όπου οι βραδινές προβολές είναι κατά κανόνα sold out.

«Μπενεντέτα»

Μια τέτοια ήταν και αυτή της «Μπενεντέτα» του Πολ Βερχόφεν, η οποία έγινε στην πιο γεμάτη κινηματογραφική αίθουσα (εννοείται COVID Free) που έχουμε αντικρίσει εδώ και δύο χρόνια. Ευτυχώς άξιζε τον κόπο. Στην Τοσκάνη του 17ου αιώνα, η καλόγρια Μπενεντέτα (Βιρζινί Εφιρά), ταγμένη από την παιδική της ηλικία στον Ιησού, κυριεύεται από παράξενα ερωτικά – βίαια οράματα. Τη φροντίδα της θα αναλάβει η νεαρή δόκιμη Μπαρτολομέα (Δάφνη Πατακιά), με τις δύο γυναίκες να αναπτύσσουν σύντομα παθιασμένο ερωτικό δεσμό. Παλιομοδίτικα προκλητικό, παιχνιδιάρικα ερωτικό, υπέροχα «βλάσφημο» και τελικά απλώς απολαυστικό, το φιλμ του 83χρονου Ολλανδού σκηνοθέτη μας κέρδισε, όπως και η Ελληνίδα πρωταγωνίστριά του, Δάφνη Πατακιά, η οποία βρέθηκε στο Ολύμπιον και καταχειροκροτήθηκε από το κοινό.

Ο ερωτισμός ωστόσο, και ιδιαίτερα η σεξουαλική αφύπνιση, δεν υπάρχει μόνο στην «Μπενεντέτα», αλλά σχεδόν σε όλες τις ταινίες που έχουμε παρακολουθήσει έως τώρα στη Θεσσαλονίκη. Από την έφηβη του «Αναζητώντας τη Βενέρα» που προσπαθεί να γνωρίσει τον εαυτό της σε κάποιο μεσαιωνικών αντιλήψεων χωριό του Κοσόβου, μέχρι τον νεαρό που έχει ξεμείνει σε μια φυτεία στα ορεινά της Κολομβίας («Σκουριά») και τον φοβερό δεκάχρονο του «Softie» που έχει αδυναμία στον δάσκαλό του. Γενικώς η δύσκολη ενηλικίωση, η ζωή στην επαρχία και φυσικά η γυναικεία δυναμική/απελευθέρωση/οπτική φαίνεται να είναι τα θέματα που κυριαρχούν στις ταινίες που οι συντελεστές του Φεστιβάλ έχουν επιλέξει για φέτος.

Μεξικό και Ρουμανία

Εκτός από όσες προαναφέρθηκαν, μας άρεσε επίσης το «Κουτί» από το Μεξικό και το «Blue Moon» από τη Ρουμανία: το πρώτο αφηγείται την ιστορία ενός 12χρονου παιδιού, που αναζητά τον χαμένο πατέρα του στη βιομηχανική ζώνη της χώρας και το δεύτερο εκείνη μιας κοπέλας που ονειρεύεται να φύγει για το πανεπιστήμιο και μια καινούργια ζωή, μακριά από την καταπίεση και τον συντηρητισμό της οικογένειάς της. Φεστιβάλ ωστόσο δεν είναι μόνο οι ταινίες. Η φετινή έκδοση της διοργάνωσης λανσάρει επίσης ένα πολύ ενδιαφέρον αφιέρωμα στην τέχνη του μοντάζ, φέρνοντας στη Θεσσαλονίκη και μερικούς εκλεκτούς προσκεκλημένους. Μία εξ αυτών είναι σίγουρα η Κλερ Αθερτον, η σπουδαία Αμερικανίδα μοντέζ και εικαστικός που το μεσημέρι της Τετάρτης παρέδωσε masterclass στην αίθουσα «Παύλος Ζάννας», η οποία κατακλύστηκε από φοιτητές της Σχολής Κινηματογράφου. «Το μοντάζ είναι να επιτρέπεις στις εικόνες να αναπνεύσουν, δημιουργώντας χώρο. Είναι μια πράξη αποκάλυψης, παρά δημιουργίας, γι’ αυτό και ο μοντέρ οφείλει να είναι ταπεινός. Αυτή είναι η πραγματική μας δουλειά: να δημιουργήσουμε ένα δίκτυο αντηχήσεων μεταξύ των εικόνων. Σε αυτή τη δημιουργική διαδικασία κρύβεται ένα μυστήριο, το οποίο δεν επιθυμώ να ξεδιαλύνω», τους συμβούλεψε μεταξύ άλλων η Αθερτον.

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS

Σινεμά: Τελευταία Ενημέρωση