ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Το εσωτερικό κοίταγμα στο πελώριο μέσα μας

Η Δάφνη Νικήτα συμμετέχει σε έκθεση του Μουσείου της Αγίας Πετρούπολης

Της Λουΐζας Λούη

Στο πλαίσιο της διεθνούς έκθεσης με τίτλο «Καθρέφτης και Αντικαθρέφτισμα», που διοργανώνει το Μουσείο MISP (Μουσείο Τέχνης του 20ού και 21ου αιώνα της Αγίας Πετρούπολης) από τις 10 Νοεμβρίου 2020 έως τις 31 Ιανουαρίου 2021, η Δάφνη Νικήτα με τον Γιώργο Ταξιαρχόπουλο εκθέτουν το έργο «Seven Mirrors». Η Δάφνη Νικήτα μίλησε στην «Κ» για την συμμετοχή της στη διεθνή έκθεση αλλά και για διάφορα θέματα που προβληματίζουν τους ανθρώπους του πολιτισμού στην Κύπρο. Η Δάφνη Νικήτα είναι μια γυναίκα που δεν φοβάται να μιλήσει, μια γυναίκα δημιουργική που δεν σταματά να ψάχνεται και να εξελίσσεται μέσα από την τέχνη.

–Πώς προέκυψε η συνεργασία σου με το Μουσείο της Αγίας Πετρούπολης και τον Γιώργο Ταξιαρχόπουλο;

–Με τον εικαστικό Γιώργο Ταξιαρχόπουλο έχουμε ξεκινήσει μια καλλιτεχνική συνεργασία από την περασμένη άνοιξη. Συγκεκριμένα τον περασμένο Μάιο παρουσιάσαμε στην έκθεση Platforms project στην Αθήνα δύο βίντεο τα: «Μαύρη ομπρέλα» και «Αρκούδα». Στην συνέχεια μας έγινε η πρόταση από την επιμελήτρια Αφροδίτη Οικονομίδου να δημιουργήσουμε ένα έργο για την έκθεση «Looking glass and through it» που πραγματοποιείται αυτή την περίοδο και μέχρι τις 31 Ιανουαρίου στο Μουσείο Τέχνης 20ού και 21ου αιώνα της Αγίας Πετρούπολης. Το έργο μας έγινε δεκτό και από τη διευθύντρια και τους επιμελητές του Μουσείου γεγονός που μας χαροποίησε ιδιαίτερα.

–Μίλησέ μου για το έργο σας;

–Το έργο που παρουσιάζουμε έχει τον τίτλο «Seven mirrors». Το περιεχόμενό του σχετίζεται με το επίκαιρο θέμα των διαπροσωπικών σχέσεων και της ολοκλήρωσης της προσωπικότητας, υπό το πρίσμα της αρχαιοελληνικής φιλοσοφικής παρότρυνσης στην επιγραφή του Μαντείου των Δελφών «Γνώθι Σ’ αυτόν». Η προσπάθεια προς την αυτογνωσία οδηγεί στην εξισορρόπηση των σχέσεων. Και οι δύο αυτές καταστάσεις συνήθως παραλληλίζονται αλληγορικά από την αρχαιότητα έως σήμερα με το κοίταγμα του εαυτού μας στον καθρέπτη. Το έργο είναι μια βίντεο εγκατάσταση του Γιώργου, η οποία αποτελείται από μια video animation στην οποία αποδίδω ποίηση δική μου και έναν καθρέφτη όπου αντικατοπτρίζεται η πραγματική προβολή. Έτσι, δημιουργείται και αναπτύσσεται ένα βάθος πεδίου με κατεύθυνση εσωτερική προς τον θεατή, όπως ακριβώς συμβαίνει και όπως αισθανόμαστε, όταν αντικρίζουμε το είδωλό μας στον καθρέφτη.

«Μέσα στον καθρέφτη βλέπω μια πραγματικότητα που μοιάζει περισσότερο με υπερπραγματικότητα», λέει η Δάφνη Νικήτα με αφορμή το έργο που έκανε για την έκθεση

–Πώς θα ερμηνεύεις εσύ τη θεματική της έκθεσης «Καθρέφτης και Αντικαθρέφτισμα»;

–Για μένα ο καθρέφτης έχει να κάνει με το εσωτερικό κοίταγμα στον πελώριο μέσα μας κόσμο, αυτόν που δεν έχει αρχή ούτε τέλος. Η στιγμή που έρχεσαι αντιμέτωπος με τον εαυτό σου και κατ’ επέκταση με τον άλλο. Σ’ αυτό το σημείο, αν το αντέξεις, ο αντικατοπτρισμός μπορεί να μετουσιωθεί σε τέχνη.

–Ποιες είναι αυτές οι πραγματικότητες που ανακαλύπτεις, κοιτάζοντας το είδωλό σου στον καθρέπτη;

–Η πιο σκληρή αναμέτρηση είναι πιστεύω το κοίταγμα αυτό στον καθρέφτη, όπως και η ποιητική διαδρομή, η οποία δεν είναι εύκολη. Μέσα στον καθρέφτη βλέπω μια πραγματικότητα που μοιάζει περισσότερο με υπερπραγματικότητα. Σαν στατικός ζωγραφικός πίνακας με χρώματα ή χωρίς, μια σκιά που φαίνεται να μου μοιάζει αλλά μετά χάνεται, η βροχή που φαίνεται να είναι η δική μου ηρωίδα που συνεχώς επανέρχεται. Όλα είναι εκεί απέναντι και το ταξίδι προς τον κρυμμένο εαυτό και τη σχέση του με τον κόσμο συνεχίζεται, όπως η τέχνη. Να αντέξεις και να μην αποστρέψεις το πρόσωπό σου από τον καθρέφτη.

Μια κοινωνία αδύναμη

–Πώς βιώνεις ως καλλιτέχνιδα αλλά και ως ιδιοκτήτρια του Κέντρου Τέχνης Διάτοπος αυτή την περίοδο της πανδημίας;

–Αυτή η περίοδος είναι πολύ δύσκολη για όλους. Όμως, δυστυχώς, για ακόμη μία φορά η τέχνη και ιδιαίτερα οι εικαστικές εκθέσεις πληρώνουν ακριβό τίμημα, αφού η Πολιτεία αποφάσισε για δεύτερη φορά από την αρχή της πανδημίας να τις απαγορεύσει, γυρνώντας την πλάτη στον Πολιτισμό που φαντάζει στον τόπο αυτό αχρείαστος. Εύχομαι, πάντως, οι ιθύνοντες να επισκεφθούν όλους τους εκθεσιακούς χώρους για να δουν τι κάνουμε και να διαπιστώσουν ότι όχι μόνο τηρούμε τα μέτρα, αλλά η λειτουργία μας μπορεί να βοηθήσει τον κόσμο που θα μας επισκεφθεί να δραπετεύσει έστω για λίγο, μέσα από την τέχνη από τη δύσκολη κατάσταση που βιώνει αυτό το διάστημα.

–Ποια είναι η άποψή σου για τα εικαστικά δρώμενα στην Κύπρο;

–Στην Κύπρο υπάρχει μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα εικαστική σκηνή. Με σημαντικούς δημιουργούς τόσο καταξιωμένους όσο και ανερχόμενους. Επίσης υπάρχουν αξιόλογοι εκθεσιακοί χώροι. Ας μην ξεχνάμε ότι στη χώρα μας επειδή δεν έχουμε πολλά μουσεία και καμιά πινακοθήκη που να προβάλλει το σημερινό εικαστικό πρόσωπο της Κύπρου, οι ιδιωτικές γκαλερί καλούνται να παίξουν αυτόν τον ρόλο. Θα πρότεινα, λοιπόν, να δημιουργηθεί από την πολιτεία μια πολιτιστική πολιτική που να ενισχύει τους εκθεσιακούς χώρους και τους καλλιτέχνες, προτρέποντάς τους να συνεχίσουν το πολύτιμο έργο τους.

–Γυναίκα καλλιτέχνιδα στην Κύπρο. Πιστεύεις ότι υπάρχουν διακρίσεις;

–Δεν θα ήθελα να πιστέψω πως εν έτει 2020 τίθεται θέμα διάκρισης των φύλων. Και όμως συμβαίνει. Έχουμε, δυστυχώς, πολλά παραδείγματα στην Κύπρο με κορυφαίο το τελευταίο με την επιτροπή που δημιουργήθηκε από τον υπουργό Παιδείας για να τον συμβουλεύσει για την ίδρυση Υφυπουργείου Πολιτισμού και αποτελείτο αρχικά με μια μόνο εξαίρεση αποκλειστικά από άνδρες. Αυτό σε μια χώρα όπως τη δική μας που η γυναίκα διαδραματίζει ένα σημαντικό ρόλο σε θέματα πολισμού. Τόσο ως δημιουργός όσο και σε θέματα διακυβέρνησης του πολιτισμού. Καταντά γραφικό να πολεμάς για τα αυτονόητα.

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS

Εικαστικά: Τελευταία Ενημέρωση